
Warsztat ma na celu wyposażyć nastolatka w podstawowe umiejętności komunikacyjne, które pomogą mu lepiej zadbać o siebie. Dla dorastających uczniów, którzy zmagają się z różnymi naciskami – ze strony rówieśników, wymagających dorosłych ale i również ich wewnętrznych ambicji trening asertywności może być na wagę złota.

Relacje rówieśnicze w okresie dorastania odgrywają ważną rolę w rozwoju emocjonalnym i społecznym uczniów. Wspólne żarty, docinki czy komentarze są codziennym elementem funkcjonowania grupy, jednak nie zawsze są odbierane w ten sam sposób przez wszystkich jej członków. Granica między żartem a drwiną bywa płynna, a jej przekroczenie może prowadzić do poczucia zranienia, wstydu lub wykluczenia. Uczniowie coraz intensywniej budują swoją tożsamość i wrażliwość społeczną, dlatego szczególnie ważne jest rozwijanie umiejętności rozpoznawania emocji – zarówno własnych, jak i innych osób – oraz reagowania w sposób adekwatny i bezpieczny. Duże znaczenie ma także nauka komunikowania swoich granic i rozumienia, że „to był tylko żart” nie zawsze oznacza brak konsekwencji emocjonalnych. Celem niniejszego scenariusza jest wspieranie uczniów w rozróżnianiu żartu od drwiny, rozwijanie ich wrażliwości na sygnały niewerbalne oraz kształtowanie postawy asertywnej w sytuacjach przekraczania granic.

W relacjach rówieśniczych dzieci często spotykają się z sytuacją, w której ktoś nie chce się w danym momencie bawić, siadać razem czy dołączać do wspólnej aktywności. Dla wielu uczniów taka odmowa bywa trudna i jest przeżywana jak osobiste odrzucenie. Pojawiają się wtedy silne emocje, przykre myśli i impulsywne reakcje. Zadaniem scenariusza jest wsparcie dzieci w lepszym rozumieniu takich sytuacji, odróżnianiu chwilowej odmowy od odrzucenia, zauważaniu różnych możliwych intencji innych osób oraz szukaniu spokojnych i skutecznych sposobów reagowania.

Współcześni uczniowie żyją w świecie przepełnionym bodźcami i informacjami. Wielu z nich skarży się na kłopoty z koncentracją uwagi i trudności z zapamiętywaniem informacji. Dla młodego układu nerwowego życie w szybkim tempie i w intensywnym kontakcie z stymulującą elektroniką to wielkie wyzwanie. Nic dziwnego, że wraz ze zmęczeniem pojawia się osłabienie funkcji poznawczych. Zadaniem scenariusza jest wsparcie uczniów w procesie wzmacniania funkcji poznawczych takich jak pamięć, waga, myślenie i spostrzeganie oraz psychoedukacja w obszarze dbania o własny układ nerwowy
Krótkie rozmowy w codziennych sytuacjach bywają dla uczniów źródłem napięcia. Niezręczna cisza, brak pomysłu na rozpoczęcie kontaktu czy obawa przed oceną sprawiają, że wielu młodych ludzi unika inicjowania rozmowy, szczególnie z osobami mniej znanymi lub dorosłymi. Tymczasem small talk nie jest „gadaniem bez sensu”, lecz praktyczną umiejętnością społeczną, która pomaga budować relacje, zmniejszać dystans i czuć się pewniej w nowych sytuacjach. Zajęcia mają charakter warsztatowy. Uczniowie porządkują wiedzę na temat bezpiecznych tematów rozmów, uczą się podtrzymywania kontaktu poprzez pytania pogłębiające oraz ćwiczą naprzemienność wypowiedzi w sytuacjach z elementem dystansu społecznego. Celem spotkania jest nie tylko rozwijanie kompetencji komunikacyjnych, ale również zwiększenie poczucia pewności siebie w sytuacjach nieformalnych i półformalnych.

Próbne egzaminy potrafią wywołać w uczniu jak i nauczycielu wiele emocji – od ulgi po rozczarowanie i stres. To naturalne, bo gdy coś jest dla nas ważne, zależy nam na wyniku. Warto jednak pamiętać, że procent na arkuszu nie jest oceną wartości ucznia. To informacja, która pokazuje, czego już się nauczyli, a nad czym muszą (być może wspólnie z nauczycielem) jeszcze popracować. Te zajęcia są po to, by uczniowie spokojnie przyjrzeli się swoim doświadczeniom, wyciągnęli wnioski i zamienili je w konkretny plan działania.
Do poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży trafia coraz więcej nastolatków z silnymi objawami depresji. Trwająca od dwóch lat sytuacja związana z pandemią nie sprzyja szkolnej prewencji depresji – nauczyciele rzadziej spotykają się uczniami, nie mogą reagować natychmiast. Dlatego o problemach warto rozmawiać także w szkole. Proponujemy skorzystanie ze scenariusza zajęć dla uczniów klas IV-VIII szkoły podstawowej.

Scenariusz zajęć psychoedukacyjnych przeznaczony dla uczniów klas IV–VIII szkoły podstawowej. Zajęcia koncentrują się na refleksji nad tym, jak interpretujemy zachowania innych osób. Proponowane działania prowadzą uczniów od rozmowy kierowanej, przez ćwiczenie oparte na analizie fotografii i opisów sytuacji życiowych, do indywidualnej refleksji nad granicami oceniania, odpowiedzialnością rówieśniczą oraz rolą dorosłych i specjalistów w rozpoznawaniu trudności. Scenariusz wzmacnia postawę uważności, ostrożności w formułowaniu sądów oraz bezpiecznego reagowania w sytuacjach budzących niepokój. Zajęcia zawierają elementy psychoedukacji, pracy refleksyjnej oraz zadanie do samodzielnego przemyślenia w domu z wykorzystaniem materiału interaktywnego.

Scenariusz zajęć psychoedukacyjnych przeznaczony dla uczniów klas IV–VIII szkoły podstawowej. Zajęcia pomagają zrozumieć, dlaczego telefon i aplikacje cyfrowe tak silnie przyciągają uwagę – poprzez omówienie mechanizmu nagrody, roli dopaminy oraz wpływu ekranów na koncentrację, emocje i poziom napięcia. Proponowane działania prowadzą uczniów od obserwacji własnych nawyków cyfrowych, przez doświadczenie działania uwagi, aż do refleksji nad tym, w jakich sytuacjach telefon staje się sposobem radzenia sobie z nudą, stresem lub trudnymi emocjami. Scenariusz zawiera elementy psychoedukacji, rozmowy kierowanej, ćwiczeń indywidualnych oraz krótkiej praktyki regulacyjnej, wspierając uczniów w poszukiwaniu zdrowszych strategii odpoczynku i samoregulacji
Scenariusz zajęć wychowawczo-profilaktycznych przeznaczony dla uczniów klas IV–VIII szkoły podstawowej. Zajęcia koncentrują się na uświadomieniu uczniom, że ignorowanie, celowe milczenie i wykluczanie z kontaktu nie są „niewinną zabawą”, lecz formą przemocy rówieśniczej, która może powodować realne i długotrwałe konsekwencje emocjonalne. Proponowane działania prowadzą uczniów od rozpoznania zjawiska przemocy relacyjnej, przez zrozumienie doświadczeń osoby krzywdzonej, aż do refleksji nad odpowiedzialnością świadków oraz sposobami reagowania na tego typu sytuacje. Scenariusz opiera się na pracy z opowiadaniem terapeutycznym oraz wybranymi kartami pracy z zestawu „Zabawa w milczenie. Jak reagować na przemoc rówieśniczą?”, wykorzystując elementy psychoedukacji, pracy indywidualnej, w parach oraz dyskusji kierowanej.