
W sytuacji, gdy orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wpłynęło do szkoły w trakcie roku szkolnego, dyrektor szkoły zobowiązany jest do zapewnienia uczniowi odpowiedniego wsparcia, w tym zajęć rewalidacyjnych. Warunkiem ich organizacji jest opracowanie indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET), który powinien zostać przygotowany nie później niż 30 dni od dnia złożenia orzeczenia w szkole.

Jednym z obowiązkowych elementów indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET) ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego jest opis zintegrowanych działań nauczycieli i specjalistów. W artykule omówiono zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów w odniesieniu do ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, z uwzględnieniem realiów pracy szkolnej. Wyjaśniono, jak planować wspólne cele edukacyjne i terapeutyczne, jak zapewnić spójność metod pracy, komunikacji i zasad postępowania oraz w jaki sposób przekładać ustalenia zespołu na codzienne działania dydaktyczne, wychowawcze i rewalidacyjne. Szczególny nacisk położono na praktyczne rozwiązania możliwe do zastosowania w pracy zespołowej, a także na powiązanie zapisów IPET z faktycznymi oddziaływaniami realizowanymi wobec ucznia.

Artykuł omawia zakres i znaczenie wkładu terapeuty integracji sensorycznej w opracowanie wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia (WOPFU) oraz indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET). Przedstawiono, jakie informacje diagnostyczne, zalecenia oraz cele rozwojowe terapeuta SI może wnieść do pracy zespołu szkolnego oraz w jaki sposób przekładają się one na codzienne funkcjonowanie ucznia w środowisku edukacyjnym. Artykuł pomaga uporządkować obszary współpracy terapeuty SI ze szkołą i pokazuje, jak wykorzystać wiedzę o profilu sensorycznym dziecka do planowania spójnych i skutecznych działań edukacyjno-terapeutycznych.

Nie każdy bunt jest przejawem złej woli. Nie każda trudność wychowawcza oznacza brak motywacji do nauki. Uczeń zagrożony niedostosowaniem społecznym funkcjonuje w szkole w warunkach podwyższonego napięcia, często reagując impulsywnie, obronnie, nieadekwatnie do sytuacji. Jeśli szkoła odpowiada na to wyłącznie sankcją – pogłębia problem. Jeśli jednak odpowie świadomym, przemyślanym dostosowaniem wymagań edukacyjnych – może realnie zmienić trajektorię rozwoju ucznia. W artykule pokazano, jak projektować środowisko edukacyjne, aby nie eskalowało zachowań trudnych, lecz budowało poczucie bezpieczeństwa, odpowiedzialności i sprawstwa.

W przypadku uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego kwestia odpowiedzialności za dostosowanie wymagań edukacyjnych i narzędzi pomiaru dydaktycznego wymaga ścisłego powiązania z przepisami prawa oraz postanowieniami statutu szkoły. W artykule wyjaśniamy, który nauczyciel odpowiada za dostosowanie wymagań i zasad oceniania oraz jak rozwiązywać spory między nauczycielem przedmiotu i nauczycielem współorganizującym, dotyczące organizacji pracy danego ucznia.

W przypadku uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, dla których zorganizowano indywidualne zajęcia wychowania fizycznego, często pojawiają się pytania o zakres realizacji podstawy programowej i możliwość rezygnacji z niektórych treści. Artykuł wyjaśnia, czym różni się indywidualny WF od nauczania indywidualnego i jakie są obowiązki nauczyciela prowadzącego te zajęcia.