
Dyrektor i nauczyciele muszą być przygotowani na wystąpienie w szkole różnego rodzaju niebezpiecznych sytuacji, dlatego w niemal każdej placówce opracowuje się procedury zachowania bezpieczeństwa. Często jednak lekceważy się zagrożenia, które wydają się mało prawdopodobne, a doświadczenie pokazuje, że w szkole może zdarzyć się wszystko. W maju 2022 r. w jednej ze szkół w warszawskim Wawrze podczas kłótni uczeń kilkakrotnie ugodził nożem kolegę, który zmarł. Kilka dni później do szkoły w Brześciu Kujawskim wszedł uzbrojony 18-latek i zranił dwie osoby. Takich zdarzeń nie da się całkowicie wykluczyć, ale można ograniczyć ryzyko ich wystąpienia i ich skutki. Sprawdź, jak opracować procedury bezpieczeństwa w szkole i co powinny zawierać.

Wychowawca wysłał źle czującego się ucznia samego do pielęgniarki, a ten po drodze zasłabł i spadł ze schodów? Za takie zaniechanie można odpowiadać nawet karnie. Obowiązkiem każdego nauczyciela, także wychowawcy klasy, jest dbanie o zdrowie i bezpieczeństwo uczniów w czasie, gdy pozostają pod opieką szkoły lub innej placówki oświatowej. Niewłaściwe wywiązywanie się z tego obowiązku może skutkować odpowiedzialnością porządkową, dyscyplinarną, a nawet karną. Wyjaśniamy obowiązki i odpowiedzialność prawną wychowawcy za zdrowie i bezpieczeństwo uczniów: jakie działania i zaniechania grożą sankcjami, co pomoże wychowawcy zapewnić uczniom bezpieczeństwo i zatroszczyć się o ich zdrowie, kiedy wychowawca nie odpowiada za wypadek ucznia w szkole i kto wypłaca odszkodowanie.

Grudzień w szkole ma swój charakterystyczny rytm. Na korytarzach pojawiają się świąteczne dekoracje, uczniowie przygotowują przedstawienia, a nauczyciele próbują pogodzić realizację podstawy programowej z organizacją klasowych spotkań. W rozmowach coraz częściej przewijają się pytania o prezenty, choinkę, rodzinne tradycje i plany na święta. Wszystko to wydaje się naturalne i pełne życzliwości. Problem pojawia się jednak wtedy, gdy zapominamy, że nie dla każdego dziecka święta oznaczają to samo. Jedno pozornie zwyczajne pytanie zadane na forum klasy może sprawić, że uczeń stanie przed wyborem: powiedzieć prawdę, przemilczeć ją czy stworzyć taką wersję wydarzeń, która pozwoli mu nie wyróżniać się na tle rówieśników. Wyjaśniamy, jak rozmawiać z uczniami o świętach, nie naruszając ich prywatności, jak zareagować, gdy dziecko powie coś trudnego, i jak poprowadzić pierwszą lekcję po świątecznej przerwie.

Szkoła współuczestniczy w wychowywaniu dzieci i młodzieży. Nic dziwnego, że wciąż pojawiają się nowe rozwiązania mające wspierać ten proces. Jednym z nich jest punktowy system oceny zachowania, czyli przyznawanie uczniom dodatnich i ujemnych punktów za określone zachowania. Punkty te następnie wpływają na ocenę zachowania. Punktowanie na pewno jest wygodne, ponieważ umożliwia szybkie ocenianie. Czy jest jednak skuteczne? Wychowanie w szkole może wyglądać inaczej. Dowiedz się, co zrobić, aby modelować postawy uczniów bez konieczności ciągłego ich karania.

Współczesna szkoła coraz częściej sięga po gry i zadania interaktywne jako narzędzie zwiększania zaangażowania uczniów. W wielu opracowaniach podkreśla się ich potencjał motywacyjny, zdolność przyciągania uwagi oraz atrakcyjność dla młodego pokolenia. Jednak praktyka szkolna – a także coraz liczniejsze badania – pokazują, że samo wprowadzenie elementów grywalizacji nie gwarantuje sukcesu dydaktycznego. Co więcej, w niektórych sytuacjach może prowadzić do efektów odwrotnych do zamierzonych. Analizy obejmujące dziesiątki badań wskazują, że elementy takie jak punkty, rankingi czy odznaki bywają powiązane z pogorszeniem wyników, spadkiem zrozumienia materiału czy problemami motywacyjnymi. Oznacza to, że pytanie nie brzmi dziś: „czy stosować gry?”, lecz raczej: kiedy i jak je stosować, aby rzeczywiście wspierały uczenie się.

Współczesna edukacja coraz wyraźniej odchodzi od modelu transmisyjnego, opartego na biernym przekazywaniu wiedzy, na rzecz podejścia aktywizującego ucznia. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabierają gry i zadania interaktywne, które nie tylko uatrakcyjniają proces dydaktyczny, lecz przede wszystkim wpływają na jego efektywność. Gry edukacyjne oraz interaktywne zadania stanowią dziś ważne narzędzie edukacyjne w pracy z uczniami szkół podstawowych, pozwalające angażować uczniów i rozwijać ich wiedzy i umiejętności poprzez zabawę. Ich skuteczność znajduje uzasadnienie zarówno w psychologii poznawczej, jak i w wynikach badań nad uczeniem się opartym na działaniu.

Nuda jest jednym z najczęściej zgłaszanych doświadczeń przez uczniów na wszystkich etapach edukacji. Zwykle bywa interpretowana jako brak chęci, lenistwo lub opór wobec pracy. Tymczasem z perspektywy psychologicznej nuda nie jest pustym stanem emocjonalnym ani „brakiem czegokolwiek”. To ważny sygnał mówiący o potrzebach ucznia – tych poznawczych, emocjonalnych i relacyjnych. Kiedy dziecko mówi „nudzi mi się” albo „nie chce mi się”, często komunikuje coś znacznie bardziej złożonego, niż niechęć do zadania.

W ostatnich latach coraz częściej można usłyszeć od nauczycieli, że uczniowie reagują impulsywnie, szybko się złoszczą, mają trudność z przyjmowaniem krytyki i nie potrafią rozwiązywać konfliktów inaczej niż przez konfrontację. W codziennej praktyce szkolnej nauczyciel spotyka się z agresją werbalną, prowokacjami, a czasem z zachowaniami, które trudno zrozumieć, a jeszcze trudniej na nie reagować. To wszystko sprawia, że szkoła – obok funkcji edukacyjnej – musi dziś pełnić równie ważną rolę wychowawczą i emocjonalną. Jednym z narzędzi, które realnie wspierają nauczycieli w tym obszarze, jest Trening Zastępowania Agresji (TZA), znany także pod angielską nazwą Aggression Replacement Training autorstwa Arnolda Goldsteina i Barry’ego Glicka. To metoda, która od lat z powodzeniem stosowana jest w szkołach, placówkach wychowawczych i poradniach, a jej skuteczność potwierdzają liczne badania i praktyka.

Zwykła wigilia klasowa może nieść ze sobą wiele nieoczekiwanych kłopotów. Żyjemy w świecie dynamicznych zmian, w jednej dzielnicy mieszkają i biedni, i bogaci. Ludzie migrują, rozwodzą się, porozumiewają się w wielu językach. W większości szkół znajdą się dzieci, dla których tradycja wigilii może być obca lub stresująca – jeśli pochodzą z mniejszości etnicznej lub wyznaniowej, mieszkają poza rodziną pochodzenia – w placówkach opiekuńczo-wychowawczych lub rodzinach zastępczych – albo funkcjonują w opiece naprzemiennej, podróżując pomiędzy rodzicami. Szkoła ma przed sobą spore wyzwanie – zorganizowanie pozornie błahego wydarzenia tak, by każdy mógł z niego skorzystać z przyjemnością i bez stresu. A kwestii do rozważenia nie brakuje – od potraw po prezenty, przez śpiewane kolędy lub pastorałki. Czasu jest niewiele: zimowa przerwa świąteczna trwa od 23 do 31 grudnia 2026 r., więc ostatnim dniem zajęć przed świętami jest co do zasady wtorek 22 grudnia.

W życiu szkoły nie brakuje wydarzeń, które mogą nieść ze sobą duży ładunek emocjonalny. Mikołajki i wigilia klasowa niewątpliwie do nich należą – tradycyjne spotkanie wszystkich uczniów i wychowawcy kojarzy się w oczywisty sposób ze świętami Bożego Narodzenia, które w domach mogą być różne, jeśli są obchodzone. W klasie mogą się znaleźć dzieci o różnym statusie majątkowym, o różnych doświadczeniach związanych z rodzinnymi tradycjami. Być może wśród nich są wychowankowie placówek opiekuńczych albo dzieci z rodzin innych wyznań lub ateistycznych. Warto mieć na uwadze różne czynniki, by zorganizować takie spotkanie, które będzie dla wszystkich przyjemne i bezpieczne. Jak zorganizować bożonarodzeniowe spotkanie w szkole?