
Czy w sytuacji, gdy uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego zmienił nazwisko oraz numer PESEL, konieczne jest wystąpienie o wydanie nowego orzeczenia? Choć przepisy nie wskazują tego wprost, zmiana danych identyfikacyjnych ucznia może w praktyce uzasadniać konieczność uzyskania nowego orzeczenia, aby zapewnić jego skuteczne funkcjonowanie w systemie oświaty. Sprawdź szczegóły.

Zapowiadana od dawna przez Ministerstwo Edukacji Narodowej zmiana dotycząca wprowadzenia oceny funkcjonalnej ucznia w końcu przybrała konkretny kształt. Rozporządzenie z 2 marca 2026 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w poradniach psychologiczno-pedagogicznych wprowadza nowe zasady diagnozowania potrzeb edukacyjnych dzieci i młodzieży w systemie oświaty. Co istotne, ocena funkcjonalna pierwotnie miała być wprowadzona od 1 kwietnia 2026 r., ostatecznie zdecydowano się przesunąć termin – ocena funkcjonalna od 1 września 2026 r. stanie się elementem procesu wydawania orzeczeń przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną.

Wejście w życie nowej podstawy programowej dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym oraz nowych przepisów dotyczących orzeczeń rodzi uzasadnione pytania organizacyjne. Pojawia się pytanie, czy od roku szkolnego 2026/2027 konieczne będzie opracowanie nowych IPET-ów dla wszystkich uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym?

Do końca kwietnia przedszkole musi wydać rodzicom informację o gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole podstawowej. Realizacja tego obowiązku w odniesieniu do dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego rodzi wątpliwości. Dodatkowe problemy pojawiają się w przypadku dzieci z odroczonym obowiązkiem szkolnym oraz dzieci, które nie posiadają polskiego obywatelstwa. Skorzystaj ze wskazówek dla nauczycieli przedszkola i dowiedz się jakie problemy dotyczące informacji o gotowości szkolnej mogą się pojawić i jak im zaradzić.

Czy specjalista zatrudniony na zastępstwo powinien kontynuować dziennik poprzednika, czy prowadzić własny? Problem ten dotyczy psychologów, pedagogów, logopedów czy innych specjalistów zatrudnionych w szkole. Choć przepisy nie regulują tego wprost, z analizy zasad prowadzenia dokumentacji należy wnioskować, że każdy specjalista powinien prowadzić odrębny dziennik zajęć. Takie rozwiązanie zapewnia przejrzystość oraz bezpieczeństwo dokumentacji.

W aktualnym stanie prawnym nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej nie mają obowiązku wprowadzania wyników testów sprawnościowych uczniów klas I–III szkoły podstawowej do ewidencji „Sportowe Talenty”. Obowiązek ten obejmuje wyłącznie uczniów klas IV–VIII szkół podstawowych oraz uczniów szkół ponadpodstawowych. Rodzi się jednak pytanie: w jaki sposób nauczyciel powinien udokumentować przeprowadzone testy sprawnościowe w klasach I–III, skoro nie podlegają one wpisowi do systemu?

Statut szkoły podstawowej ogólnodostępnej musi zawierać zapisy dotyczące celów i zadań szkoły, obejmujące również organizowanie opieki nad dziećmi niepełnosprawnymi. Wymóg ten wynika wprost z art. 98 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo oświatowe. Nie oznacza to jednak, że statut powinien powielać szczegółowe rozwiązania zawarte w przepisach wykonawczych dotyczących kształcenia specjalnego.

Sposób formułowania tematów zajęć rewalidacyjnych w dzienniku nie jest wyłącznie kwestią indywidualnych preferencji nauczyciela. Dla wielu specjalistów stanowi on realne źródło niepewności i stresu, szczególnie w sytuacjach kontroli dokumentacji lub konieczności sporządzania sprawozdań z realizowanych działań. W praktyce szkolnej można zaobserwować duże rozbieżności w tym, jak tematy zajęć są zapisywane: od bardzo ogólnych, skrótowych haseł po rozbudowane opisy, które przypominają konspekt zajęć. Jednocześnie sposób zapisu tematu ma znaczenie nie tylko formalne. Temat zajęć stanowi syntetyczną informację o kierunku pracy z uczniem, pokazuje, jakie obszary funkcjonowania były usprawniane i w jaki sposób realizowano zalecenia wynikające z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oraz IPET. Prawidłowo sformułowany temat porządkuje pracę nauczyciela oraz ułatwia późniejszą analizę efektów oddziaływań. W artykule wyjaśniamy aspekty formalne i praktyczne.

Prawidłowe dokumentowanie działań wspierających uczniów w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej (PPP) jest najważniejszym dowodem wypełniania obowiązków przez nauczycieli oraz na realizację zadań szkoły. Najważniejszym narzędziem w tym procesie jest dziennik zajęć z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Jego prowadzenie musi być zgodne z przepisami prawa, a weryfikacja poprawności leży w gestii dyrektora szkoły, w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego. Artykuł to przewodnik dla nauczycieli prowadzących te zajęcia. Dyrektor szkoły może z kolei uzyskać zestaw wskazówek ułatwiających efektywne i zgodne z prawem monitorowanie prowadzenia dzienników zajęć pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Rodzic dziecka objętego kształceniem specjalnym, posiadający pełnię praw rodzicielskich, ma prawo do wglądu w dokumentację prowadzoną przez szkołę w zakresie dotyczącym jego dziecka. Obejmuje to również dokumentację zajęć rewalidacyjnych, prowadzonych przez nauczycieli i specjalistów w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Przepisy prawa oświatowego jasno określają, co i w jaki sposób powinno być dokumentowane. Sprawdź, czy szkoła musi udostępniać zapisy w dziennikach zajęć i przekazywać rodzicom ksero indywidualnego programu zajęć rewalidacyjnych.