
Okresowa wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia nie powinna polegać jedynie na ponownym opisaniu jego trudności i mocnych stron. Zespół uwzględnia w niej także ocenę efektywności IPET, czyli sprawdza, czy zaplanowane działania przynoszą oczekiwane efekty. Co najmniej dwa razy w roku szkolnym dokonuje okresowej WOPFU, uwzględniając ocenę efektywności programu, a w razie potrzeby modyfikuje IPET. Przygotowując WOPFU, warto więc ocenić nie tylko to, czy uczeń opanował nową umiejętność, ale również, czy zmienił się sposób jego funkcjonowania, zakres potrzebnego wsparcia oraz indywidualne potrzeby.

Od 1 września 2026 r. zacznie obowiązywać nowa podstawa programowa kształcenia ogólnego dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym. Dotychczasowe przepisy nadal określają obowiązkowe elementy IPET, jednak nowa podstawa znacznie dokładniej wskazuje, jak planować cele edukacyjne i powiązać je z aktualnym funkcjonowaniem ucznia oraz poziomem potrzebnego wsparcia. Sprawdź, jak od roku szkolnego 2026/2027 formułować cele krótko- i długoterminowe w IPET i co powinno wynikać z WOPFU.

Uczeń objęty kształceniem specjalnym może korzystać ze smartfona lub tabletu, jeżeli urządzenie pomaga mu w komunikacji, organizacji pracy, dostępie do treści albo pokonywaniu innych barier. Rozwiązanie powinno wynikać z oceny funkcjonowania ucznia, a sposób jego stosowania należy opisać w WOPFU i IPET. Samo posiadanie orzeczenia nie oznacza zgody na swobodne korzystanie z telefonu.

Poradnia psychologiczno-pedagogiczna w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego zamieszcza zalecenia, które ma realizować szkoła. Sprawdź, jakie zapisy dotyczące zintegrowanych działań nauczycieli i specjalistów prowadzących zajęcia z uczniem można zamieścić w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym. Dowiedz się, z jakich narzędzi może korzystać zespół, który opracowuje IPET dla ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

Funkcjonowanie uczniów z lekką niepełnosprawnością intelektualną podlega zmianom wraz z wiekiem, choć ich główne deficyty poznawcze pozostają stałe. Oznacza to, że choć dziecko rozwija się, uczy i nabywa nowe kompetencje, to jego funkcjonowanie intelektualne, tempo przetwarzania informacji oraz poziom myślenia abstrakcyjnego pozostają poniżej normy rozwojowej. Artykuł porządkuje wiedzę na temat tego, jak funkcjonować i uczyć ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim na różnych etapach edukacyjnych, pokazując realne trudności, ale także potencjał rozwojowy tej grupy uczniów. To materiał, który pozwala nauczycielowi nie tylko lepiej zrozumieć ucznia, ale przede wszystkim trafniej diagnozować jego potrzeby i skuteczniej planować proces edukacyjny (np. w ramach IPET).

IPET to najważniejszy w szkole dokument opracowywany dla uczniów objętych kształceniem specjalnym. Zespół określa w nim cele kształcenia specjalnego dla danego ucznia oraz sposoby ich osiągania. Skuteczność IPET uzależniona jest od tego, czy został opracowany z uwzględnieniem potrzeb i możliwości ucznia. Jednak nawet najlepiej zaplanowane działania, mogą po pewnym czasie okazać się nieefektywne mimo starań całego grona pedagogicznego. Dlatego bardzo ważna jest systematyczna ocena efektywności indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego. W artykule wyjaśniamy, jak często i w jaki sposób dokonywać oceny skuteczności programu. Podpowiadamy również, na co należy zwracać szczególną uwagę, dokonując oceny poziomu funkcjonowania ucznia.

Dostosowanie procesu edukacyjnego dla ucznia z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym nie jest działaniem opcjonalnym, lecz obowiązkiem wynikającym zarówno z przepisów prawa, jak i realnych potrzeb rozwojowych ucznia. Właściwie zaplanowane dostosowanie wymagań edukacyjnych, organizacji nauczania oraz środowiska szkolnego stanowi fundament skutecznego kształcenia ogólnego dla uczniów niepełnosprawnych intelektualnie. W artykule przedstawiono konkretne rozwiązania, które pozwalają dopasować proces edukacyjny do możliwości ucznia, uwzględniając jego funkcjonowanie intelektualne, poziom sprawności oraz indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne wynikające m.in. z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

Prawo oświatowe zobowiązuje szkoły i przedszkola do co najmniej dwukrotnego w ciągu roku przeprowadzenia oceny efektywności indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego. Tylko rzetelne wywiązanie się z tego obowiązku daje szansę na realne i zgodne z potrzebami wsparcie dla dziecka. Wobec tego warto dołożyć wszelkich starań, by szczegółowo przeanalizować i określić wartościowość działań podejmowanych w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Oprócz pozyskania opinii wszystkich osób pracujących z uczniem równie ważna jest opinia samego ucznia oraz jego rodziców. Sprawdź, jak dokonać wspólnej oceny efektywności indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego we współpracy z uczniem i rodzicami i poznaj zasady pozyskiwania niezbędnych informacji.

Dla każdego ucznia, który posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, opracowuje się w szkole indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny. Opracowując IPET należy brać pod uwagę wnioski z wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia lub dziecka. Przypominamy najważniejsze kwestie związane z przygotowaniem tych dokumentów. Zwracamy uwagę na najważniejsze zasady obowiązujące w roku szkolnym 2025/2026.

IPET, czyli indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny to dokument tworzony dla ucznia, który posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Jego zadaniem jest zaplanowanie skoordynowanych działań edukacyjnych i terapeutycznych, dopasowanych do indywidualnych potrzeb oraz możliwości ucznia.