
Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia oraz indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny to podstawowe dokumenty opracowywane dla uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. Za ich opracowanie odpowiada zespół powołany przez dyrektora szkoły. W niniejszym artykule zdefiniowano rolę i wymieniono najważniejsze zadania poszczególnych uczestników zespołu ds. WOPFU i IPET.

Zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego powinny być realizowane w sposób umożliwiający osiągniecie celów rozwojowych i terapeutycznych, uwzględniający harmonijny i wszechstronny rozwój dziecka we wszystkich obszarach – fizycznym, poznawczym, społecznym, emocjonalnym. O wymiarze godzin wsparcia i czasie ich trwania decyduje zespół nauczycieli i specjalistów, z uwzględnieniem zaleceń w orzeczeniu.

Złożenie w szkole orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego nakłada na dyrektora szereg obowiązków. Jednym z kluczowych zadań dla nauczycieli jest przeprowadzenie WOPFU i opracowanie IPET. Jak to zrobić, jeżeli od dnia złożenia orzeczenia uczeń jest nieobecny z powodu choroby? Czy dla ucznia z niską frekwencją trzeba przygotować wielospecjalistyczną ocenę funkcjonowania oraz indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny?

Nie zawsze dostarczenie do szkoły orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oznacza natychmiastowe zatrudnienie nauczyciela wspomagającego. Może zdarzyć się, że zespół będzie musiał przeprowadzić WOPFU i opracować IPET, zanim organ prowadzący wyrazi zgodę. Czy to oznacza, że po przydzieleniu nauczyciela wspomagającego po opracowaniu IPET konieczna będzie jego modyfikacja?

W skład zespołu przeprowadzającego WOPFU i opracowującego IPET wchodzą nauczyciele i specjaliści prowadzący zajęcia z uczniem. A co, jeżeli nie mają przygotowania w zakresie niepełnosprawności ucznia? Czy wychowawca klasy wchodzi w skład zespołu opracowującego IPET, jeżeli nie ma kwalifikacji w zakresie pedagogiki specjalnej?

Doręczenie do przedszkola lub szkoły orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego obliguje placówkę do zorganizowania wsparcia zgodnie z zaleceniami, a także do opracowania Indywidualnego Programu Edukacyjno-Terapeutycznego. Na opracowanie IPET-u nauczyciele mają 30 dni, ale często rozpoczęcie prowadzenia zalecanych zajęć jest możliwe wcześniej. Sprawdź, czy zajęcia rewalidacyjne można zorganizować jeszcze zanim powstanie IPET.

Przyjmuje się, że na początku roku szkolnego nauczyciele i specjaliści przeprowadzają wielospecjalistyczną ocenę funkcjonowania ucznia, która posłuży do opracowania lub modyfikacji IPET. Nasza czytelniczka zapytała, czy do opracowania modyfikacji IPET można wykorzystać WOPFU z czerwca? Okazuje się, że to możliwe. Sprawdź, wrześniowa modyfikacja IPET może zostać przeprowadzona na podstawie z WOPFU z czerwca.

Dostarczenie do przedszkola orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego zobowiązuje do przeprowadzenia wielospecjalistycznej oceny funkcjonowania oraz opracowania IPET. Na te czynności nauczyciele mają 30 dni. A co, jeżeli dziecko uczęszcza do przedszkola tylko przez kilka tygodni? Czy trzeba przeprowadzić WOPFU i opracować IPET dla dziecka zapisanego do przedszkola na jeden miesiąc?

W orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego zespół orzekający wskazuje jedynie potrzebę realizacji wybranych zajęć edukacyjnych indywidualnie z dzieckiem lub uczniem lub w grupie liczącej do 5 dzieci lub uczniów – w odniesieniu do ucznia napotykającego na trudności w funkcjonowaniu wspólnie z oddziałem. Czy wobec tego zespół działający w szkole może podjąć decyzję o zorganizowaniu dla ucznia zajęć indywidualnych tylko z jednego przedmiotu?

Zespół mózgowego porażenia dziecięcego (mpdz) charakteryzuje się różnorodnymi zaburzeniami czynności ruchowych i napięcia mięśni. Wiele dzieci z mpdz ma też znaczne trudności z przyjęciem odpowiedniej postawy, przez co ich czynności manipulacyjne są ograniczone. Dysfunkcje ruchowe mogą sprawiać tylko niewielkie trudności w poruszaniu się i wykonywaniu czynności manipulacyjnych, ale mogą też powodować konieczność poruszania się za pomocą sprzętu ortopedycznego i znacznie ograniczać możliwości manualne. To wszystkie powoduje, że nie jest możliwe zaproponowanie jednego, uniwersalnego wzoru indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego dla ucznia.