Krótkie rozmowy w codziennych sytuacjach bywają dla uczniów źródłem napięcia. Niezręczna cisza, brak pomysłu na rozpoczęcie kontaktu czy obawa przed oceną sprawiają, że wielu młodych ludzi unika inicjowania rozmowy, szczególnie z osobami mniej znanymi lub dorosłymi. Tymczasem small talk nie jest „gadaniem bez sensu”, lecz praktyczną umiejętnością społeczną, która pomaga budować relacje, zmniejszać dystans i czuć się pewniej w nowych sytuacjach. Zajęcia mają charakter warsztatowy. Uczniowie porządkują wiedzę na temat bezpiecznych tematów rozmów, uczą się podtrzymywania kontaktu poprzez pytania pogłębiające oraz ćwiczą naprzemienność wypowiedzi w sytuacjach z elementem dystansu społecznego. Celem spotkania jest nie tylko rozwijanie kompetencji komunikacyjnych, ale również zwiększenie poczucia pewności siebie w sytuacjach nieformalnych i półformalnych.

Próbne egzaminy potrafią wywołać w uczniu jak i nauczycielu wiele emocji – od ulgi po rozczarowanie i stres. To naturalne, bo gdy coś jest dla nas ważne, zależy nam na wyniku. Warto jednak pamiętać, że procent na arkuszu nie jest oceną wartości ucznia. To informacja, która pokazuje, czego już się nauczyli, a nad czym muszą (być może wspólnie z nauczycielem) jeszcze popracować. Te zajęcia są po to, by uczniowie spokojnie przyjrzeli się swoim doświadczeniom, wyciągnęli wnioski i zamienili je w konkretny plan działania.
Do poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży trafia coraz więcej nastolatków z silnymi objawami depresji. Trwająca od dwóch lat sytuacja związana z pandemią nie sprzyja szkolnej prewencji depresji – nauczyciele rzadziej spotykają się uczniami, nie mogą reagować natychmiast. Dlatego o problemach warto rozmawiać także w szkole. Proponujemy skorzystanie ze scenariusza zajęć dla uczniów klas IV-VIII szkoły podstawowej.

Scenariusz zajęć psychoedukacyjnych przeznaczony dla uczniów klas IV–VIII szkoły podstawowej. Zajęcia koncentrują się na refleksji nad tym, jak interpretujemy zachowania innych osób. Proponowane działania prowadzą uczniów od rozmowy kierowanej, przez ćwiczenie oparte na analizie fotografii i opisów sytuacji życiowych, do indywidualnej refleksji nad granicami oceniania, odpowiedzialnością rówieśniczą oraz rolą dorosłych i specjalistów w rozpoznawaniu trudności. Scenariusz wzmacnia postawę uważności, ostrożności w formułowaniu sądów oraz bezpiecznego reagowania w sytuacjach budzących niepokój. Zajęcia zawierają elementy psychoedukacji, pracy refleksyjnej oraz zadanie do samodzielnego przemyślenia w domu z wykorzystaniem materiału interaktywnego.

Scenariusz zajęć psychoedukacyjnych przeznaczony dla uczniów klas IV–VIII szkoły podstawowej. Zajęcia pomagają zrozumieć, dlaczego telefon i aplikacje cyfrowe tak silnie przyciągają uwagę – poprzez omówienie mechanizmu nagrody, roli dopaminy oraz wpływu ekranów na koncentrację, emocje i poziom napięcia. Proponowane działania prowadzą uczniów od obserwacji własnych nawyków cyfrowych, przez doświadczenie działania uwagi, aż do refleksji nad tym, w jakich sytuacjach telefon staje się sposobem radzenia sobie z nudą, stresem lub trudnymi emocjami. Scenariusz zawiera elementy psychoedukacji, rozmowy kierowanej, ćwiczeń indywidualnych oraz krótkiej praktyki regulacyjnej, wspierając uczniów w poszukiwaniu zdrowszych strategii odpoczynku i samoregulacji
Scenariusz zajęć wychowawczo-profilaktycznych przeznaczony dla uczniów klas IV–VIII szkoły podstawowej. Zajęcia koncentrują się na uświadomieniu uczniom, że ignorowanie, celowe milczenie i wykluczanie z kontaktu nie są „niewinną zabawą”, lecz formą przemocy rówieśniczej, która może powodować realne i długotrwałe konsekwencje emocjonalne. Proponowane działania prowadzą uczniów od rozpoznania zjawiska przemocy relacyjnej, przez zrozumienie doświadczeń osoby krzywdzonej, aż do refleksji nad odpowiedzialnością świadków oraz sposobami reagowania na tego typu sytuacje. Scenariusz opiera się na pracy z opowiadaniem terapeutycznym oraz wybranymi kartami pracy z zestawu „Zabawa w milczenie. Jak reagować na przemoc rówieśniczą?”, wykorzystując elementy psychoedukacji, pracy indywidualnej, w parach oraz dyskusji kierowanej.

Scenariusz zajęć wychowawczo-profilaktycznych przeznaczony dla uczniów klas IV–VIII szkoły podstawowej. Zajęcia koncentrują się na budowaniu świadomości dotyczącej higieny cyfrowej oraz znaczenia równowagi między aktywnością online i offline, szczególnie w czasie ferii lub wakacji, gdy brak szkolnej rutyny sprzyja nadmiernemu korzystaniu z ekranów. Proponowane działania pomagają uczniom rozpoznać sygnały przeciążenia cyfrowego, zrozumieć konsekwencje braku równowagi w sposobie spędzania czasu oraz odróżnić pozorny odpoczynek „przy ekranie” od realnej regeneracji psychicznej i fizycznej. Scenariusz zawiera elementy psychoedukacji, dyskusji kierowanej oraz ćwiczenie praktyczne wspierające planowanie czasu wolnego w sposób sprzyjający dobrostanowi uczniów.

Najmłodsi nastolatkowie to grupa bardzo różnorodna. Dziecięca potrzeba zabawy i bliskości z opiekunami miesza się często z już nastoletnim poszukiwaniem własnej tożsamości i niezależności. Pojawia się charakterystyczna dla okresu dorastania zmienność nastroju. Zmiany w funkcjonowaniu dzieci w tym wieku mogą sprawiać, że prawdziwy kryzys emocjonalny pozostaje niezauważony. Zwłaszcza, że uczniowie zbliżają się do rówieśników, oddalając w okresie dojrzewania od dorosłych. Ogromnie istotne jest to, by uczniowie sami byli uważni na siebie nawzajem. Ich empatia i postawa wspierająca w grupie to podstawa zapobiegania kryzysom psychicznym w tym okresie życia. Wzmocnienie tych wartości i postaw jest celem niniejszego scenariusza.

Postanowienia noworoczne bywają traktowane z przymrużeniem oka. Przełom roku to jednak czas, w którym trudno się powstrzymać od zakładania, jakie będą kolejne miesiące. To dobry moment na to, by pomóc uczniom rozwijać umiejętności tworzenia planów i wprowadzania ich w życie. Jakie założenia powinno spełniać postanowienie noworoczne, by miał szanse przerodzić się w konstruktywny, realny plan działania?

Przemoc rówieśnicza to niestety częste zjawisko w polskiej szkole. Szybkie i zdecydowane zatrzymanie procesu bullyingu jest ogromnie istotne, ale nie wystarczające. Równie ważna jest praca nad przywróceniem poczucia bezpieczeństwa w klasie, w której zaszła przemoc. Praca z całą grupą jest kluczowa. Wymaga jednak rozwagi i uważności na to, co dzieje się między uczniami. Warto być wrażliwym na najmniejsze przejawy mechanizmów wykluczenia i stygmatyzacji, zarówno względem ofiary, jak i sprawcy. Celem zajęć jest zapobieganie wykluczeniu w grupie, w której ujawniono przemoc rówieśniczą.