
Szkoła to duża społeczność. Tworzą ją nie tylko uczniowie, nauczyciele i rodzice, ale i szereg innych osób odpowiedzialnych za różne aspekty codzienności. Nie zawsze jednak uczniowie dostrzegają i szanują pracę woźnych, konserwatorów, kucharzy, pracowników administracyjnych i porządkowych. To, że ktoś wiele razy dziennie sprząta korytarze i toalety wydaje im się normą. Czasem dochodzi do przykrych zachowań ze strony uczniów. Wzmaga to frustrację osób, których praca nie jest szanowana. Celem scenariusza jest rozwijanie postawy otwartości, empatii i szacunku.

Czasami ból, którego nie widać, boli najbardziej. Czasami trudno znaleźć słowa, by opisać, co dzieje się w środku. Samookaleczenia to nie tylko rany na ciele – to często sposób, by na chwilę uciszyć chaos, który panuje w emocjach. To nie krzyk o uwagę, ale cichy sygnał, że coś jest nie do uniesienia. Dlatego właśnie ten warsztat jest tak ważny. Jego celem nie jest ocenianie, ale zrozumienie. Nie chodzi o pouczanie, lecz o wspólne szukanie lepszych dróg radzenia sobie. W bezpiecznej przestrzeni, wśród rówieśników, można spróbować nazwać to, co trudne. Posłuchać. Zrozumieć. I zobaczyć, że nie jest się samym.

Dlaczego młodzi ludzie uciekają z domu? Statystyki są zatrważające. Każdego roku w Polsce ucieka z domu ponad cztery tysiące nastolatków. Co sprawia, że młodzi ludzie decydują się na ucieczkę? Mogą być np.: doświadczenie przemocy w domu, odrzucenie, wykluczenia we własnej rodzinie, nadmierna presja ze strony otoczenia, brak poczucia bezpieczeństwa, wsparcia i opieki, poczucie braku wyjścia z trudnych sytuacji. Ucieczki bywają różne – czasem to głośny krzyk o pomoc i „potrząśnięcie” bliskimi. Czasem poszukiwanie innego życia, domu, w którym będzie inaczej. Zdarza się, że o planach ucieczki wiedzą rówieśnicy. Bywa, że wspierają młodego uciekiniera w jego decyzjach, dają mu emocjonalne oparcie. Jak zapobiegać ucieczkom? Celem scenariusza jest profilaktyka zachowania ryzykownego, jakim jest ucieczka z domu.

Scenariusz zajęć przeznaczony dla uczniów szkoły podstawowej. Celem zajęć jest uczulenie dzieci na to, że obrazy przedstawiane w social mediach nie zawsze są odwzorowaniem rzeczywistości. Załączniki dołączone do scenariusza można wydrukować lub wyświetlić z wykorzystaniem tablicy multimedialnej.

Tempo codziennego życia, ogromna ilość bodźców i długie miesiące nauczania zdalnego w poprzednich latach odbijają się na efektywności nauki uczniów. Wielu z nich skarży się na kłopoty z koncentracją uwagi i zapamiętywaniem. Coraz częściej w gabinecie psychologa padają słowa: „nie mogę się skupić”, „uczę się, ale nie pamiętam za wiele”, „wszystko mnie rozprasza”. Kłopoty w tych obszarach mogą mieć wiele przyczyn takich, jak zaburzenia koncentracji uwagi, trudności emocjonalne, obniżony nastrój, poczucie przeciążenia obowiązkami. Może być to również wynik złych nawyków uczenia się i organizowania przestrzeni do nauki. Żmudne treningi zapamiętywania i logicznego myślenia da się jednak zamienić w pełną radości zespołową zabawę. Do tego przyda się niniejszy scenariusz.

Dorastanie to czas bardzo intensywnego budowania relacji rówieśniczych. Zmiany, jakie przynosi dojrzewanie sprawiają, że dotychczasowe kontakty interpersonalne ulegają modyfikacjom. Nastolatki szukają zarówno własnej tożsamości, ale i grupy rówieśniczej, w której będą akceptowani. Zdarza się, że dołączają do grup, których wartości wcale nie wyznają. Bardzo ważna jest więc edukacja w zakresie budowania relacji, które będą satysfakcjonujące dla wszystkich stron. Scenariusz ma za zadanie pomóc kilkunastolatkom określić własne potrzeby i odnaleźć relacje, w których poczują się bezpiecznie.

Lęk przed ekspozycją społeczną może przyjmować różne rozmiary. Trema przed premierą szkolnego przedstawienia czy deklamacją wiersza na forum klasy jest zupełnie naturalna. Normalne jest szybsze bicie serca, wzmożone pocenie się, poczucie wzmożonego niepokoju przed trudną sytuacją. Jednak czasem w miejsce zwykłej tremy wkrada się paraliżujący lęk. Wielu uczniów jak ognia unika wystąpień publicznych. Jak pomóc im oswoić sytuację ekspozycji społecznej? Jak obniżyć napięcie, opanować nieprzyjemne odczucia fizyczne, które mu towarzyszą? Scenariusz przeznaczony jest dla zespołów klasowych, w których występowanie publiczne jest okupione dużym kosztem emocjonalnym.

Przyjaźń jest powszechnie postrzegana jako coś dobrego. Może się jednak zdarzyć, że przyjaciel jest osobą, która nie dba o relację albo nawet szkodzi drugiej osobie. Wówczas przyjaźń staje się niezdrowa. Młodzież zw spektrum autyzmu ma potrzebę nawiązywania kontaktów, znalezienia osoby, której można zaufać. Jednak osobom ze spektrum może być trudniej rozpoznać toksyczną przyjaźń, która sprawia, że czujemy się przygnębieni, bezwartościowi i wykorzystywani. Cztery krótkie ćwiczenia, które zawiera scenariusz mogą ułatwić rozpoznawanie oznak niezdrowej przyjaźni, zrozumieć oczekiwania wobec przyjaciela i zadbać o swoje uczucia. Zajęcia można przeprowadzić w trybie stacjonarnym lub zdalnym.

Wśród coraz młodszych uczniów pojawiają się trudności w zakresie zaburzeń odżywiania. Już w okresie wczesnej nastoletniości ważnym dla dzieci tematem jest obraz własnego ciała, jego atrakcyjność w oczach własnych i odbiorze rówieśników. Warsztat ma na celu wsparcie dziecka w kształtowaniu pozytywnego obrazu samego siebie, własnej cielesności, rozwój samoakceptacji oraz pomoc w rozróżnieniu konstruktywnych i destrukcyjnych przekonań na własny temat.

Współczesne nastolatki żyją w świecie ogromnej presji. Młodych ludzi zewsząd atakują obrazy idealnych ciał, luksusowego życia, spektakularnych sukcesów. Żadne wcześniejsze pokolenie nie miało okazji podglądać życia celebrytów w taki sposób, jak robią to kilkunastoletni uczniowie. Wystarczy kilka kliknięć, by zobaczyć instastory większości polskich i zagranicznych gwiazd, a na nich – bogate wnętrza domów i niebotycznie drogie ubrania. Ze świecą można by również szukać nastolatka, który wrzuca do sieci zdjęcie bez filtrów i upiększeń. Wystarczy kwadrans oglądania starannie wyselekcjonowanych i podrasowanych w programie zdjęć, by dojść do wniosku, że jest się nieatrakcyjnym. Dlatego tak istotna jest psychoedukacja i poszerzanie świadomości młodzieży w zakresie wpływu, jaki ma na nich wykreowany w social mediach świat.