Jak reagować, gdy zachowanie ucznia budzi niepokój? Scenariusz dla nauczycieli

Julia Przybył-Dudek

Autor: Julia Przybył-Dudek

Dodano: 5 października 2026

Niepokojące zmiany w zachowaniu ucznia nie zawsze są łatwe do zauważenia i zinterpretowania. Wycofanie, drażliwość, częsty smutek, pogorszenie wyników, nieobecności czy trudności w relacjach mogą mieć wiele przyczyn. Nauczyciel nie zawsze musi wiedzieć, czy i w jaki sposób powinien zareagować. Dodatkowym wyzwaniem bywa rozpoczęcie rozmowy z uczniem oraz przekazanie swoich obserwacji rodzicowi w sposób, który nie będzie oceniający ani stygmatyzujący. Zajęcia mają pomóc nauczycielom w rozpoznawaniu sytuacji, które wymagają większej uważności, oraz w prowadzeniu wspierających rozmów z uczniami i ich rodzicami. Ważnym elementem jest także pokazanie, że rolą nauczyciela nie jest diagnozowanie ani rozwiązywanie wszystkich trudności dziecka, lecz zauważenie niepokojących sygnałów, podjęcie rozmowy.

Uczestnicy Nauczyciele szkoły podstawowej
Cel ogólny Rozwijanie kompetencji nauczycieli w zakresie prowadzenia wspierających rozmów z uczniami i rodzicami w sytuacji pojawienia się niepokojących sygnałów dotyczących funkcjonowania emocjonalnego, społecznego lub psychicznego dziecka.
Cele szczegółowe
  • umiejętność rozpoznawania zmian w zachowaniu i funkcjonowaniu ucznia, które mogą wymagać większej uwagi dorosłego
  • umiejętność odróżniania obserwacji faktów od interpretacji i diagnozowania
  • znajomość podstawowych zasad rozpoczynania rozmowy z uczniem
  • umiejętność formułowania komunikatów opartych na trosce, obserwacji i ciekawości zamiast oceny
  • umiejętność odpowiedniego reagowania, gdy uczeń nie chce rozmawiać lub zaprzecza swoim trudnościom
  • umiejętność słuchania bez natychmiastowego doradzania i „naprawiania” sytuacji
  • znajomość przykładów komunikatów, które mogą wspierać ucznia, oraz takich, które mogą zamykać rozmowę
  • umiejętność przygotowania się do rozmowy z rodzicem o zauważonych trudnościach dziecka
  • znajomość sposobów reagowania na bagatelizowanie problemu, złość, zaprzeczanie lub obwinianie szkoły przez rodzica
  • umiejętność oceny, kiedy sytuacja wymaga dalszej obserwacji, zaangażowania szkolnego specjalisty albo natychmiastowej interwencji
  • rozumienie granic swojej roli zawodowej i świadomość, że zadaniem nauczyciela nie jest diagnozowanie ani prowadzenie terapii
  • wzmacnianie gotowości do reagowania w sytuacjach, w których zachowanie lub wypowiedzi ucznia mogą wskazywać na zagrożenie jego bezpieczeństwa
Czas trwania Maksymalnie 120 minut
Potrzebne materiały
  • wydrukowany scenariusz zajęć dla osoby prowadzącej
  • kartki A4 dla uczestników
  • długopisy
  • tablica lub flipchart
  • marker
Liczba uczestników Nie określono w scenariuszu

Pozostało jeszcze 80% treści

Aby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp.

Uzyskaj dostęp do portalu a wraz z nim:

  • Dostęp do stale aktualizowanej wiedzy z zakresu prawa oświatowego.
  • Wsparcie ekspertów w rozwiązywaniu indywidualnych problemów.
  • Praktyczne wskazówki i porady ułatwiające codzienną pracę.
  • Baza kilkuset scenariuszy i kart pracy gotowych do wydrukowania i zastosowania na zajęciach.
  • Atrakcyjne materiały multimedialne – słuchowiska, webinaria i gry dydaktyczne.

Jeżeli posiadasz już konto
Zaloguj się

Adres e-mail:

Hasło

Nie pamiętam hasła
Dodano: 5 października 2026

Autor: Julia Przybył-Dudek

Psycholog, autorka gier terapeutyczno-relacyjnych dla dzieci. Ukończyła studia podyplomowe z zakresu udzielania pomocy psychologicznej rodzinom w nurcie systemowym. Doświadczenie zawodowe zdobywała na szpitalnych oddziałach psychiatrycznych, oddziale leczenia zespołów abstynencyjnych oraz oddziale leczenia uzależnień, w domu dziecka oraz pracując jako konsultantka na portalu tekstowej pomocy psychologicznej. Ma doświadczenie w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Aktualnie pracuje w dwóch szkołach podstawowych jako psycholog szkolny, towarzyszy grupie wsparcia dla dorosłych osób LGBTQ+ oraz w poradni zdrowia psychicznego.

Tematyka

Sprawdź inne serwisy