Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego obchodzimy co roku 10 października, a pierwsze obchody Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego odbyły się 10 października 1992 r. Hasło przewodnie tegorocznych obchodów ogłosiła Światowa Federacja Zdrowia Psychicznego (WFMH), wspierana przez Światową Organizację Zdrowia. Brzmi ono „Głos doświadczenia: prawdziwe świadectwa, realne zmiany" (ang. „Lived Experiences Heard: Real Voices, Real Change") [1]. Przypomina, że zmiana społecznych postaw zaczyna się od słuchania osób, które mają za sobą własne doświadczenie choroby lub załamania. W szkole oznacza to przede wszystkim słuchanie uczniów. A jest kogo słuchać: z badania przeprowadzonego w grudniu ubiegłego roku wśród blisko 45 tys. uczniów szkół ponadpodstawowych wynika, że co piąty z nich w ciągu ostatniego tygodnia bardzo często lub stale odczuwał smutek [2]. Uczniowie zmagający się z problemami emocjonalnymi są szczególnie narażeni na wykluczenie i etykietowanie z powodu kłopotów, na które nie mają wpływu. Dowiedz się, jak w szkole ograniczać mechanizmy stygmatyzacji.
W ostatnim czasie uwaga mocno skupia się na dobrostanie psychicznym uczniów. Szkoły stały się nie tylko miejscem nauki, ale także miejscem, w którym pielęgnowane są emocjonalne i psychologiczne potrzeby młodych ludzi. Należy jednak zauważyć, że w toczącej się debacie pomijane jest zdrowie psychiczne nauczycieli. Tymczasem znaczenia tego aspektu nie można lekceważyć. Nauczyciele, którzy rozpalają ciekawość, wspierają naukę i kształtują przyszłość, sami pilnie potrzebują wsparcia i zrozumienia, aby rozwijać się zarówno osobiście, jak i zawodowo. Mają też w końcu ogromny wpływ na wychowanków. Jakiego wsparcia w obszarze zdrowia psychicznego potrzebują nauczyciele?
Niepokojące zmiany w zachowaniu ucznia nie zawsze są łatwe do zauważenia i zinterpretowania. Wycofanie, drażliwość, częsty smutek, pogorszenie wyników, nieobecności czy trudności w relacjach mogą mieć wiele przyczyn. Nauczyciel nie zawsze musi wiedzieć, czy i w jaki sposób powinien zareagować. Dodatkowym wyzwaniem bywa rozpoczęcie rozmowy z uczniem oraz przekazanie swoich obserwacji rodzicowi w sposób, który nie będzie oceniający ani stygmatyzujący. Zajęcia mają pomóc nauczycielom w rozpoznawaniu sytuacji, które wymagają większej uważności, oraz w prowadzeniu wspierających rozmów z uczniami i ich rodzicami. Ważnym elementem jest także pokazanie, że rolą nauczyciela nie jest diagnozowanie ani rozwiązywanie wszystkich trudności dziecka, lecz zauważenie niepokojących sygnałów, podjęcie rozmowy.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.