Jak nie rozmawiać z dziećmi o wojnie? Scenariusz dla nauczycieli szkoły podstawowej

Julia Przybył-Dudek

Autor: Julia Przybył-Dudek

Dodano: 26 października 2026

Informacje o konfliktach zbrojnych, alarmach, działaniach służb czy przelotach samolotów wojskowych coraz częściej pojawiają się w rozmowach dorosłych, mediach i codzienności dzieci. Uczniowie mogą słyszeć fragmenty wiadomości, obserwować napięcie rodziców oraz rówieśników i samodzielnie próbować zrozumieć, co te sygnały oznaczają. Nie każde dziecko przeżywa je jednak w taki sam sposób. To, co dla jednego jest zwykłym zdarzeniem, dla drugiego może stać się źródłem silnego niepokoju.

Warsztat ma pomóc nauczycielom rozpoznawać skutki pochopnie podejmowanych rozmów o wojnie i zagrożeniu zbrojnym oraz rozwijać sposób komunikacji, który nie bagatelizuje emocji, ale też nie wzmacnia katastroficznych wyobrażeń. Uczestnicy przeanalizują typowe komunikaty, sytuacje szkolne, reakcje własne i uczniów, a także przećwiczą krótkie, odpowiedzialne odpowiedzi. Ważne będzie rozróżnienie rozmowy psychoedukacyjnej, indywidualnego wsparcia emocjonalnego oraz działania w przypadku rzeczywistego alarmu.

Uczestnicy nauczyciele szkoły podstawowej.
Cel ogólny rozwijanie kompetencji kadry pedagogicznej w zakresie odpowiedzialnego, wspierającego i dostosowanego do potrzeb dziecka prowadzenia rozmów o wojnie, zagrożeniach zbrojnych i bezpieczeństwie.
Cele szczegółowe
  • rozpoznawanie komunikatów i zachowań dorosłych, które mogą nasilać lęk lub poczucie zagrożenia u dzieci,
  • rozumienie możliwych psychologicznych konsekwencji pochopnego podejmowania rozmów o wojnie,
  • odróżnianie faktów i instrukcji bezpieczeństwa od spekulacji i przenoszenia na uczniów własnych obaw,
  • udzielanie odpowiedzi bez bagatelizowania emocji, katastrofizowania i składania niemożliwych obietnic,
  • dostosowywanie ilości i sposobu przekazywania informacji do wieku, potrzeb i wcześniejszych doświadczeń dziecka,
  • rozpoznawanie sytuacji, w których potrzebna jest rozmowa indywidualna, grupowa lub dalsza pomoc specjalistyczna,
  • rozwijanie umiejętności wspierania ucznia, który odczuwa niepokój po doniesieniach medialnych, odgłosach samolotów czy alarmach,
  • uświadomienie sobie wpływu emocji nauczyciela na komunikację z dziećmi,
  • znajomość różnicy między rozmową o potencjalnym zagrożeniu a działaniem podczas rzeczywistego alarmu.
Metody pracy analiza komunikatów, praca w parach i zespołach, dyskusja, miniwykład, analiza sytuacji szkolnych, refleksja indywidualna.
Potrzebne materiały
  • wydrukowany scenariusz zajęć dla osoby prowadzącej,
  • kartki A4 dla uczestników,
  • długopisy,
  • tablica lub flipchart,
  • marker.
Czas trwania 90 minut.
Ważne Podczas warsztatu nie wykorzystuje się nagrań alarmów, wybuchów, drastycznych scen wojennych ani osobistych historii uczestników bez ich zgody. Warsztat nie zastępuje obowiązujących w placówce procedur bezpieczeństwa. Przed rozpoczęciem szkolenia należy upewnić się, jakie procedury i kanały komunikacji obowiązują w Twojej szkole.

Pozostało jeszcze 92% treści

Aby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp.

Uzyskaj dostęp do portalu a wraz z nim:

  • Dostęp do stale aktualizowanej wiedzy z zakresu prawa oświatowego.
  • Wsparcie ekspertów w rozwiązywaniu indywidualnych problemów.
  • Praktyczne wskazówki i porady ułatwiające codzienną pracę.
  • Baza kilkuset scenariuszy i kart pracy gotowych do wydrukowania i zastosowania na zajęciach.
  • Atrakcyjne materiały multimedialne – słuchowiska, webinaria i gry dydaktyczne.

Jeżeli posiadasz już konto
Zaloguj się

Adres e-mail:

Hasło

Nie pamiętam hasła
Dodano: 26 października 2026

Autor: Julia Przybył-Dudek

Psycholog, autorka gier terapeutyczno-relacyjnych dla dzieci. Ukończyła studia podyplomowe z zakresu udzielania pomocy psychologicznej rodzinom w nurcie systemowym. Doświadczenie zawodowe zdobywała na szpitalnych oddziałach psychiatrycznych, oddziale leczenia zespołów abstynencyjnych oraz oddziale leczenia uzależnień, w domu dziecka oraz pracując jako konsultantka na portalu tekstowej pomocy psychologicznej. Ma doświadczenie w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Aktualnie pracuje w dwóch szkołach podstawowych jako psycholog szkolny, towarzyszy grupie wsparcia dla dorosłych osób LGBTQ+ oraz w poradni zdrowia psychicznego.

Tematyka

Sprawdź inne serwisy