Informacje o konfliktach zbrojnych, alarmach, działaniach służb czy przelotach samolotów wojskowych coraz częściej pojawiają się w rozmowach dorosłych, mediach i codzienności dzieci. Uczniowie mogą słyszeć fragmenty wiadomości, obserwować napięcie rodziców oraz rówieśników i samodzielnie próbować zrozumieć, co te sygnały oznaczają. Nie każde dziecko przeżywa je jednak w taki sam sposób. To, co dla jednego jest zwykłym zdarzeniem, dla drugiego może stać się źródłem silnego niepokoju.
Warsztat ma pomóc nauczycielom rozpoznawać skutki pochopnie podejmowanych rozmów o wojnie i zagrożeniu zbrojnym oraz rozwijać sposób komunikacji, który nie bagatelizuje emocji, ale też nie wzmacnia katastroficznych wyobrażeń. Uczestnicy przeanalizują typowe komunikaty, sytuacje szkolne, reakcje własne i uczniów, a także przećwiczą krótkie, odpowiedzialne odpowiedzi. Ważne będzie rozróżnienie rozmowy psychoedukacyjnej, indywidualnego wsparcia emocjonalnego oraz działania w przypadku rzeczywistego alarmu.
Niepokój związany z sytuacją w Ukrainie, który odczuwamy w ostatnich dniach udziela się również naszym dzieciom i uczniom. Dzieci słuchają rozmów dorosłych. Mają również dostęp do mediów społecznościowych oraz telewizji, gdzie pokazywane są zdjęcia i filmy o wojnie. Już niebawem wielu ukraińskich uczniów rozpocznie naukę w polskich szkołach. Obecna sytuacja wymaga podejmowania rozmów na bardzo trudne tematy, adekwatnie do wieku i wiedzy dziecka. Rolą nauczycieli i pedagogów jest wsparcie uczniów i przygotowanie ich do nowej rzeczywistości szkolnej. Niezwykle ważne jest również reagowanie na wszystkie kryzysy dotyczące dzieci i młodzieży pochodzących z Rosji czy Białorusi. Ci uczniowie są obecni w polskich szkołach. Być może lada moment zaczną edukację z tymi, którzy zmuszeni byli do ucieczki z Ukrainy.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
