Świat narkotyków od dekad pojawia się na horyzoncie dorastającej młodzieży. Dorośli podejmują przeróżne działania, by chronić nastolatki przed substancjami psychoaktywnymi – uczą o zagrożeniach, jakie niosą narkotyki, o zgubnym wpływie na zdrowie, rozmawiają z nimi o tym, jak asertywnie odmawiać. Sama wiedza jednak nie wystarczy, jeśli uczeń nie ma z kim podzielić się wątpliwościami. Dlatego w tym warsztacie zamiast wykładu proponowana jest rozmowa – o doświadczeniach, emocjach i o tym, jak młodzi ludzie mogą dbać o siebie nawzajem. Każdy wymiar profilaktyki ma większe szanse na powodzenie, jeśli w tle zostanie zbudowana trwała, partnerska relacja z uczniami. Niezwykle istotne jest, by kilkunastoletni uczeń miał przestrzeń, w której może wyrazić swoje zdanie, podzielić się niepokojem, gdzie będzie akceptowany niezależnie od swoich wyborów czy decyzji. Wtedy pojawia się szansa na to, że wyciągnie rękę do dorosłego, gdy wpadnie w tarapaty. Niniejszy warsztat opiera się na partnerskiej rozmowie, której celem jest zarówno utrwalanie relacji, jak i ochrona dzieci przed kontaktem z narkotykami.
Przeczytaj również:
| Uczestnicy | Uczniowie klas VII–VIII |
| Cel ogólny | Profilaktyka uzależnień – używania oraz rozpowszechniania narkotyków i dopalaczy |
| Cele szczegółowe |
psychoedukacja w zakresie mechanizmów uzależnienia od substancji psychoaktywnych trening kreatywnego szukania rozwiązań w sytuacjach trudnych rozwój kompetencji miękkich: nazywania i wyrażania emocji, rozumienia ich źródeł |
| Czas trwania | 60 minut |
| Potrzebne materiały |
• Załącznik nr 1, • Załącznik nr 2, • tablica lub flipchart, • długopisy, • małe karteczki samoprzylepne |
| Liczba uczestników | 20–30 osób |