Międzynarodowy Dzień Telefonów Zaufania dla Dzieci może stać się okazją do spokojnej rozmowy z uczniami o tym, że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości, lecz ważną umiejętnością dbania o własne bezpieczeństwo psychiczne i fizyczne. Wielu uczniów wie, że istnieją telefony zaufania, ale nie zawsze rozumie, w jakich sytuacjach można z nich korzystać, kto odbiera telefon czy rozmowa jest anonimowa i czy „ich problem jest wystarczająco poważny”, żeby zadzwonić. Zajęcia mają charakter psychoedukacyjny. Ich celem nie jest wywoływanie osobistych zwierzeń ani omawianie indywidualnych kryzysów uczniów na forum klasy. Materiał ma pomóc uczniom rozpoznać trudne sytuacje emocjonalne, odróżnić codzienny problem od sytuacji wymagającej szybkiej pomocy oraz wskazać osoby i instytucje, do których mogą się zwrócić.
| Uczestnicy | Uczniowie klas VI–VIII szkoły podstawowej. W młodszych klasach warto uprościć język przykładów i ograniczyć liczbę scenek. |
| Cel ogólny | Rozwijanie umiejętności szukania pomocy oraz świadomego korzystania z telefonów zaufania dla dzieci i młodzieży. |
| Cele szczegółowe |
Uczeń:
|
| Czas trwania |
45 minut W wersji rozszerzonej: 2 × 45 minut, jeśli nauczyciel chce dokładniej omówić scenki i wykonać wszystkie karty pracy. |
| Potrzebne materiały |
|