Sytuacja, w której uczeń prosi, by zwracać się do niego innym imieniem niż wskazuje dokumentacja, zdarza się stosunkowo często. Zwykle młody człowiek informuje, że na co dzień posługuje się drugim imieniem lub innym – wskazanym przez siebie, ponieważ nie lubi tego oficjalnego. Nauczyciele oraz koledzy i koleżanki zwykle nie widzą w tym problemu. Zupełnie inaczej jest jednak, gdy młody człowiek ujawnia swoją tożsamość płciową. Wówczas prosi o używania przez nauczycieli i uczniów preferowanego przez niego imienia właściwego dla płci przeciwnej. Co powinna zrobić szkoła w takiej sytuacji? Jak zagwarantować uczniom transpłciowym prawo do poszanowania ich tożsamości płciowej? Czy należy uszanować prośbę ucznia o używanie wobec niego innego imienia i form gramatycznych właściwych dla płci przeciwnej?
Opublikowana w Dzienniku Ustaw ustawa z 9 czerwca 2022 r. ustawa o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich przewiduje nowy katalog uprawnień dla dyrektora szkoły. Będzie on mógł podejmować wobec nieletnich oddziaływania wychowawcze bez zawiadamiania organów o demoralizacji lub popełnieniu czynu karalnego.
Spotkanie ucznia w czasie wakacji nie zawsze polega przywitaniu i wymianie uśmiechów. Bardzo często nauczyciele są świadkami zachowania, obok którego w czasie roku szkolnego nie przeszliby obojętnie. Jak powinni reagować na ryzykowane zachowania uczniów w czasie wakacji? Czy korzystanie z urlopu wypoczynkowego zwalnia ich z obowiązku podejmowania interwencji?
Wydaje się, że słowa „ nie chcę żyć" w ustach dziecka powinny od razu zaalarmować otoczenie. „Lepiej by było, gdyby mnie nie było, chciałbym zasnąć i się nie obudzić " i wiele innych dziecięcych wypowiedzi czasem ginie w codzienności. Czasami dorośli opatrują je etykietą „szuka uwagi , przejdzie mu ". Myśl „chciałbym zniknąć" brzmi inaczej niż „chcę się zabi ć", choć powinna być podobnie alarmująca. Dlaczego? Ponieważ jest to myśl rezygnacyjna, która u dziecka pozbawionego wsparcia może zmienić się z czasem w realny plan samobójczy. Należy uświadomić sobie, że takie myśli pojawiają się już kilkulatków. I chociaż przedszkolak raczej nie mówi, że chce popełnić samobójstwo, jego problemu mogą być równie poważne, co u nastolatków. O ile jednak dużo mówi się o tym, jak rozmawiać z nastolatkiem, tak rzadko wspomina się o dzieciach w młodszej grupie wiekowej.
Poradnie zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży wspierają w sytuacjach, z którymi młody człowiek sam nie daje sobie rady. Rodzice zgłaszają się do poradni niezależnie od korzystania z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole. Proszą o opinie i wskazówki, które dostarczą do szkoły oraz do poradni psychologiczno-pedagogicznej, aby zapewnić dziecku najlepsze wsparcie w ramach systemu oświaty. Dowiedz się, jak zalecenia do pracy z dzieckiem z diagnozą zaburzeń lękowych mogą pomóc w funkcjonowaniu na terenie szkoły. Omówiono również praktyczne wskazówki dla nauczycieli do pracy z uczniem z zaburzeniami lękowymi
W rozmowach dorosłych pojawiły się nowe określenia: przed wojną i po wybuchu wojny. Dzieci w wieku szkolnym, ale też te młodsze, coraz więcej mówią o natłoku informacyjnym, o obrazach, które widują w telewizji czy Internecie. O tym, co wydarzyło się 24 lutego, o obawach przed konfliktem zbrojnym w Polsce, o lęku przed zmianami zachodzącymi w ich środowisku. W dziecięcym świecie powiedzenie „co na sercu, to na języku” powinno być tłumaczone na „co na sercu, to w zachowaniu”. Zmiana zachowania jest zawsze silnym komunikatem alarmowym.
Wojna to temat, którego nie da się uniknąć w rozmowie z dziećmi. Czują napięcie dorosłych, są świadkami natłoku informacyjnego, rozmów ich bliskich. Do polskich szkół i przedszkoli trafiają kolejni mali uchodźcy, zdezorientowani i niepewni przyszłości. Jak zapewnić im przyjazne przyjęcie w grupie rówieśników, bezpieczeństwo i dobre warunki do nauki? Przecież w przypadku każdej nowej sytuacji, społeczeństwo potrzebuje czasu, by wypracować rozwiązania. Jednak dzieci z Ukrainy trafiają do polskich placówek już teraz. Jak rozmawiać z ich rówieśnikami? Jak wesprzeć proces integracji? Artykuł koncertuje się na kwestii przygotowania polskich uczniów na przyjęcie dzieci z Ukrainy.
Prawo oświatowe mówi, że potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną może wynikać m.in. z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych. W przepisach brak jednak definicji „sytuacji traumatycznej”, ponieważ dla każdego dziecka i ucznia może być to coś innego. Nauczyciele i specjaliści często są przygotowani do interweniowania w przypadku takich zdarzeń, jak śmieć bliskiej osoby, doznanie przemocy psychicznej i fizycznej, w tym seksualnej, bycie świadkiem zbrodni. A przecież traumę może wywołać wiele innych zdarzeń. Przeczytaj artykuł, aby dowiedzieć się, jakie mogą być reakcje na zdarzenia, co je wywołuje i jak wspierać dzieci i młodzież.
Problemy z zachowaniem to temat nieustannych rozmyślań nauczycieli, psychologów, pedagogów, rodziców. Nauczyciele się skarżą: on jest taki krnąbrny, ma wszystko w nosie, nic mu się nie chce. Źle wychowany, niegrzeczny, wchodzi innym na głowę. Zna szkolne reguły, ale je łamie, dezorganizuje pracę w klasie. Nic na niego nie działa. Lub na nią. Przecież kłopot nie dotyczy tylko chłopców. Choć statystki pokazują, że dziewczynki są diagnozowane pod kątem zaburzeń zachowania zdecydowanie rzadziej. W artykule wyjaśniamy, czym są zaburzenia zachowania, jakie mogą być ich przyczyny. Udzielamy również wskazówek, na czym opierać budowanie strategii pracy w środowisku szkolnym i rodzinnym.
Szkoła ma obowiązek udzielenia pomocy uczennicom spodziewającym się dziecka. Nie tylko tym realizującym obowiązek szkolny, ale również pełnoletnim. Niebagatelną rolę w pomocy i wsparciu uczennicy ma do spełnienia wychowawca klasy. Zapoznaj się z obowiązującymi przepisami i dowiedz się, jakie prawa przysługują nastolatce w ciąży. Na portalu znajdziesz również praktyczne procedury postępowania w przypadku ciąży uczennicy.