Jak nawiązać relację z dzieckiem, które zachowuje się agresywnie? Zaburzenia zachowania pod lupą

Czym właściwie są zaburzenia zachowania? Czy każde dziecko, które zachowuje się agresywnie ma kłopoty z zachowaniem? W jaki sposób reagować na agresywne reakcje młodego człowieka i kiedy właściwie można o nich tak mówić? Hasło „agresja” przysparza wiele kłopotów. Pojawia się często w narracji dorosłych w odniesieniu do złości, stawiania granic, odmowy, oporu lub niechęci. Nie zawsze opisywane zachowanie rzeczywiście jest agresywne. Co zrobić, gdy jednak rzeczywiście pojawiają się reakcje tego typu?

Kierowanie ucznia zagranicznego do poradni psychologiczno-pedagogicznej w okresie adaptacji w nowej szkole

Wprowadzenie do nowego środowiska szkolnego stanowi wyzwanie zarówno dla uczniów jak i dla ich rodzin. Dzieci przybywające z innego kraju muszą zmierzyć się nie tylko z różnicami językowymi i systemami edukacyjnymi, ale także z nowymi rówieśnikami, nauczycielami oraz zasadami szkolnymi. Adaptacja może przebiegać różnie w zależności od osobowości ucznia. Niektórzy szybko nawiązują kontakty, traktując nową sytuację jako przygodę. Inni mogą przejawiać nietypowe zachowania związane z wysokim stresem, kryzysem czy niechęcią do przebywania w Polsce. W artykule ekspertka tłumaczy, dlaczego nie jest zalecane natychmiastowe kierowanie ucznia do poradni psychologiczno-pedagogicznej. Zwraca również uwagę, w jaki sposób przekazać informację o konieczności pogłębienia diagnozy, w sytuacji, gdy nauczyciele stwierdzają taką potrzebę.

Skąd się biorą klapsy? Jak rozmawiać z rodzicami o karach fizycznych stosowanych wobec dzieci?

Niech pierwszy rzuci kamień ten, który nigdy nie dał się wyprowadzić z równowagi. Dziecięca ekspresja bywa zachwycająca i urocza, ale ma też swoje mroczne strony. Trwający w nieskończoność krzyk, płacz, rzucanie się na ziemię, czy całkowita odmowa współpracy potrafią napiąć największego stoika. Jednak wychowanie to nie transakcja wymienna. Nie działa w niej zasada: oko za oko, ząb za ząb. Zadaniem dorosłego jest wspierać dziecko, nawet w najtrudniejszych sytuacjach. Co zrobić, jeśli w domu ucznia dorosły ucieka się kar cielesnych? Jak z nim rozmawiać, aby zrozumiał czym tak naprawdę są klapsy? 

Czym jest wysoka wrażliwość? Jak pracować z uczniem o podobnych cechach?

Wysoko Wrażliwe Osoby (HSP – Highly Sensitive Person, Highly Sensitive People) to termin wprowadzony w latach 90. przez Elaine Aron, amerykańską psycholog. Wysoka wrażliwość to cecha, o której w ostatnich latach jest bardzo głośno. Wiele osób w przestrzeni publicznej zaczęło określać się w ten sposób, definiując to wyrażenie w różny sposób. Czym właściwie jest to zjawisko? Czy jest to cecha, zaburzenie układu nerwowego, a może sposób funkcjonowania? Jak pracować z uczniem, do którego pasuje to określenie? Jakie są objawy WWO i czy w przypadku ich zauważenia potrzebna jest po prostu akceptacja, czy raczej terapia, która pomoże uodpornić się na bodźce zewnętrzne?

Jak budować i wzmocnić wiarę w siebie u uczniów z zaniżonym poczuciem własnej wartości?

Poczucie własnej wartości to stan psychiczny powstały na skutek ogólnej oceny samego siebie. Innymi słowy to odpowiedź na pytania: jaki jestem, co mogę, jak się postrzegam, w jaki sposób oceniam samego siebie? Samoocena nie zawsze jest adekwatna. Czasem bywa w szokujący sposób zaniżona, zwłaszcza u dzieci. Jestem do niczego, nic nie potrafię, nikt mnie nie potrzebuje, wszystko niszczę. To tylko kilka przykładów myśli, które dzieci i młodzież ujawniają w gabinecie psychologa. Jak wzmocnić wiarę w siebie u uczniów z zaniżonym poczuciem własnej wartości?

Prace porządkowe jako kara od dyrektora szkoły – nie dla pełnoletniego ucznia

Wprowadzenie do polskiego porządku prawnego możliwości stosowania środków oddziaływania wychowawczego przez dyrektorów szkół pozwoliło na to, by nakładać na uczniów obowiązek tzw. prac porządkowych. Okazuje się jednak, że kara tego typu nie może dotyczyć wszystkich – dyrektor nie może bowiem nakazać jej pełnoletnim uczniom. Sprawdź szczegóły.

Atak paniki w szkole. Czym jest atak paniki i lęk napadowy?

Przyspieszony oddech, szybsze bicie serca, poczucie, że zaraz się zemdleje – to klasyczne objawy ataku paniki. Wielu nastolatków opisuje podobny stan w stresujących sytuacjach. Czy to atak paniki, czy tylko odczucie silnego napięcia? Czasem właściwe rozpoznanie nie jest łatwe. Niezależnie jednak od przyczyny silnych odczuć z ciała warto wiedzieć, jak pomóc młodemu człowiekowi w regulacji emocji.

Zaskakujące odcienie depresji. Jak przebiega depresja u dzieci i młodzieży?

Wiele mówi się o kryzysie psychicznym polskiej młodzieży. Poradnie pękają w szwach. Trudno znaleźć miejsce u psychologa, nie mówiąc już o psychoterapeucie dzieci i młodzieży lub psychiatrze. Słowo „depresja” przestaje być tematem tabu. Coraz więcej osób publicznie przyznaje się do trudnych doświadczeń emocjonalnych, epizodów depresji, leczenia i terapii. Coraz częściej mówi się o niej w kontekście dzieci i młodzieży. Jednak nadal wiedza o tym, jak przebiega depresja u dzieci i młodzieży, nie jest powszechna. Wciąż pokutuje obraz pełen przygnębienia i smutku, choć jest zdecydowanie niepełny. Często o w dzieciach z depresją widzi się tzw. trudne dzieci. Przypisując im odpowiedzialność za to, jak funkcjonują, nie chorobie. Sprawdź, kiedy zaburzenia nastroju powinny bardzo niepokoić i o podejrzeniach należy zawiadomić rodziców. Dowiedz się, jak może przebiegać depresja u dzieci u młodzieży, którym przyklejono łatkę „niegrzecznych".

Uczeń z nieprawidłowo kształtującą się osobowością. Wskazówki dla nauczycieli w szkole ponadpodstawowej

Rozpoznanie nieprawidłowo kształtującej się osobowości u nastolatka może budzić niepokój w otoczeniu. Jednocześnie jednak, wiele trudności psychicznych społeczeństwo rozumie już lepiej i powoli zdejmuje z nich ciężar tabu. Jeśli chodzi o trudności w zakresie kształtowania się osobowości, nadal często nie do końca wiadomo o co chodzi. Jak się zachować? Jak wesprzeć nastolatka, który przejawia takie cechy?

Fobia szkolna – objawy, czynniki wsparcia i ryzyka. Jak pomóc dziecku, które nie chce chodzić do szkoły?

Nie dam rady. Nie wstaję, nie mam siły tam iść. Czuję, że zaraz zwymiotuję, niech mnie tylko nie bierze do odpowiedzi. Będą na mnie wszyscy patrzeć. Czuję, że mnie tu nie chcą. Na samą myśl o szkole boli mnie brzuch i jest nie dobrze. Tak mogą brzmieć wypowiedzi dzieci i nastolatków, które zmagają się z zaburzeniami lękowymi. Trzeba bowiem pamiętać, że fobia szkolna w klasyfikacji medycznej nie jest odrębną kategorią, chociaż towarzyszący jej zespół objawów jest podobny do fobii społecznej. Czym jest fobia szkolna, jak wygląda w rzeczywistości, z jakimi problemami mierzą się uczniowie? Lęk dziecka przed szkołą został opisany w odniesieniu do starszych uczniów – nastolatków.