
Wyobraź sobie, że każdego dnia budzisz się nieco zmieniony. Tam, gdzie nie było tkanki tłuszczowej, nagle ją znajdujesz, na twarzy wyskakują kolejne wypryski, robisz się mniej proporcjonalny. Ubrania przestają pasować, wyglądasz w nich dziwnie, jakby nie były twoje. Patrzysz w lustro i czujesz się zagubiony we własnym ciele. Brzmi jak dziwny sen? To tylko codzienność – każdego nastolatka.

Wiele dzieci w wieku szkolnym doświadczyło dokuczania, wyśmiewania lub agresji. Jeszcze więcej było świadkiem agresywnych zachowań. Często dzieje się to w miejscach poza nadzorem nauczycieli – w mniej dostępnych częściach korytarza, w szatniach czy toaletach. W artykule podpowiadam, jakie działania mogą podjąć sami uczniowie, zarówno ci, którzy doświadczają dokuczania jak i świadkowie, by zatrzymać przemoc zanim się wymknie spod kontroli.

Każdy rodzic powinien mieć świadomość, że odpowiednio zbilansowana dieta przedszkolaka ma wpływ na rozwój poznawczy dziecka. Niedobory składników wspierających rozwój i funkcjonowanie mózgu mogą doprowadzić do obniżenia zdolności percepcyjnych, koncentracji czy pamięci. Czy wiesz, jak wspomagać rozwój dziecka za pomocą diety? Przeczytaj artykuł i zwróć uwagę rodziców na najważniejsze zasady żywienia dzieci w wieku przedszkolnym.

W artykule znajdziecie Państwo, praktyczne informacje dotyczące form pracy z uczniem zdolnym (przydatne do wdrożenia indywidualnego programu lub toku nauki), wskazówki dla wychowawcy do przygotowania opinii o uczniu oraz przykładowe zadania nauczyciela – opiekuna ucznia szczególnie uzdolnionego.

Dzieci przychodzą do przedszkola po raz pierwszy w różnym wieku. Niektóre zaczynają swoją edukację przedszkolną od zerówki inne już w trzecim roku życia. Niezależnie od wieku, indywidualnych różnic i sytuacji, jest to znacząca zmiana środowiska dla dziecka. Dlatego należy zadbać o adaptację dziecka, które rozpoczyna swoją przygodę z przedszkolem.

Poczucie umiejscowienia kontroli w skrócie „LoC” (ang. locus of control) to konstrukt psychologiczny, który mówi o tym, gdzie subiektywnie lokujemy przyczyny zdarzeń dotykających nas na co dzień. Poczucie kontroli jest częścią szerszej teorii społecznego uczenia się, wyodrębnioną w latach 60tych, uwzględnioną później w wielu badań psychologicznych. Okazuje się, że to, gdzie lokujemy sprawstwo zdarzeń ma bardzo duży wpływ na nasze całe życie.

Zniszczenie mienia szkolnego przez ucznia zdarza się stosunkowo często. Zwykle nie jest to działanie zamierzone, jednak zdarza się także, że uczniowie świadomie dopuszczają się aktów wandalizmu i dewastacji. Dowiedz się czy szkoła może zażądać od rodziców ucznia pokrycia kosztów zniszczenia mienia szkolnego, dokonanego przez ich dziecko? Jak dyrektor szkoły może ukarać ucznia?

Zdarza się, że rodzice występują do dyrektora szkoły w wnioskiem o zmianę nauczyciela. Prośba do dyrektora jest może być zgłoszona w formie ustnej, ale częściej jest to oficjalne pismo. Sprawdź, czy wniosek rodziców o zmianę nauczyciela musi zostać uwzględniony przez dyrektora.

Bardzo często rodzice zwracają się do dyrektora szkoły z prośbą lub wręcz żądaniem, aby ich dzieci były uczone przez konkretnych nauczycieli. Podobne roszczenia dotyczą przydzielenia klasie konkretnego nauczyciela wspomagającego czy wybierają osobę, która ma prowadzić zajęcia rewalidacyjne. Czy istnieje podstawa prawna uzasadniająca takie żądania? Czy dyrektor musi w ogóle rozpatrywać żądanie przydzielenia konkretnych nauczycieli?

Nauczyciel prowadzący zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego, który nie posiada w tym zakresie wymaganych kwalifikacji może być zatrudniony do końca roku szkolnego 2020/2021. Czy to oznacza, że może prowadzić zajęcia nawet wówczas, gdy nie podjął działań zmierzających do uzyskania kwalifikacji?

Cel doradztwa zawodowego to wspieranie uczniów/słuchaczy w procesie przygotowania ich do świadomego i samodzielnego wyboru kolejnego etapu kształcenia i zawodu, z uwzględnieniem ich zainteresowań, uzdolnień i predyspozycji zawodowych oraz informacji na temat systemu edukacji i rynku pracy. Pobierz program realizacji WSDZ dla szkoły policealnej/szkoły dla dorosłych w roku szkolnym 2018/2019.

Aktywne uczenie się to podejście edukacyjne, które skupia się na zaangażowaniu uczniów w procesie nauki. W odróżnieniu od tradycyjnych, biernych metod nauczania, aktywne metody aktywizują uczniów pobudzając ich ciekawość, kreatywność oraz samodzielne myślenie. W tym artykule wyjaśniamy, czym jest aktywne uczenie się oraz wyjaśniamy, dlaczego to podejście jest tak ważne dla współczesnej edukacji. Autorka przedstawia korzyści aktywnego uczenia się dla uczniów, nauczycieli i szkół oraz wskazuje, które technologie mogą wspierać proces uczenia się.

Drama edukacyjna jest jedną z najpopularniejszych metod aktywnych wykorzystywanych w procesie edukacyjnym i wychowawczym. W artykule szczegółowo omówiono aspekty tej metody, wymieniono płynące z niej korzyści oraz przedstawiono techniki dramowe, które mogą być stosowane w praktyce. Materiał pomaga zrozumieć, w jaki sposób drama edukacyjna może wspomagać rozwój dzieci i młodzieży i jak korzystać z niej na poszczególnych lekcjach. Okazuje się bowiem, że wcielanie się w role można wykorzystać nie tylko na zajęciach terapeutycznych czy przewidujących zabawę w teatr, ale również na przedmiotach ścisłych.

Grupa rówieśnicza to niezaprzeczalnie najbardziej naturalne środowisko rozwoju każdego nastolatka. Bliski kontakt z równolatkami jest w okresie dorastania potrzebny jak powietrze. To w grupie buduje się tożsamość jednostki. W relacjach z innymi młody człowiek dowiaduje się kim jest, jaki jest i czego potrzebuje. Grupa ma jednak różne oblicza. Potrafi być zarówno środowiskiem bardzo wspierającym, jak i bardzo destrukcyjnym. Wszystko zależy od procesu grupowego, jaki w niej przebiega i zasobów, jakie posiada. Pracując z grupami nastoletnimi możemy osiągnąć bardzo wiele i ułatwić nastolatkom trudną podróż do dorosłości. Warto jednak świadomie wykorzystywać odpowiednie techniki i znać naturę grupy.

Nie dam rady. Nie wstaję, nie mam siły tam iść. Czuję, że zaraz zwymiotuję, niech mnie tylko nie bierze do odpowiedzi. Będą na mnie wszyscy patrzeć. Czuję, że mnie tu nie chcą. Na samą myśl o szkole boli mnie brzuch i jest nie dobrze. Tak mogą brzmieć wypowiedzi dzieci i nastolatków, które zmagają się z zaburzeniami lękowymi. Trzeba bowiem pamiętać, że fobia szkolna w klasyfikacji medycznej nie jest odrębną kategorią, chociaż towarzyszący jej zespół objawów jest podobny do fobii społecznej. Czym jest fobia szkolna, jak wygląda w rzeczywistości, z jakimi problemami mierzą się uczniowie? Lęk dziecka przed szkołą został opisany w odniesieniu do starszych uczniów – nastolatków.

Mówi się, że dla rozwoju dziecka najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa i stabilizacja. Codzienna rutyna, powtarzalność, uporządkowany rytm dnia są filarami, na których można się oprzeć. Dziecko powinno wiedzieć, do czego wraca ze szkoły, co się będzie działo w weekendy, wakacje. Dzieci nie lubią chaosu, niespodzianek. Wiele się o tym słyszy, jednak, gdy rzeczywiście pojawia się jakaś nagła zmiana, łatwo o tym zapomnieć.

Sytuacja, w której uczeń prosi, by zwracać się do niego innym imieniem niż wskazuje dokumentacja, zdarza się stosunkowo często. Zwykle młody człowiek informuje, że na co dzień posługuje się drugim imieniem lub innym – wskazanym przez siebie, ponieważ nie lubi tego oficjalnego. Nauczyciele oraz koledzy i koleżanki zwykle nie widzą w tym problemu. Zupełnie inaczej jest jednak, gdy młody człowiek ujawnia swoją tożsamość płciową. Wówczas prosi o używania przez nauczycieli i uczniów preferowanego przez niego imienia właściwego dla płci przeciwnej. Co powinna zrobić szkoła w takiej sytuacji? Jak zagwarantować uczniom transpłciowym prawo do poszanowania ich tożsamości płciowej? Czy należy uszanować prośbę ucznia o używanie wobec niego innego imienia i form gramatycznych właściwych dla płci przeciwnej?

Nie dam rady. Nie wstaję, nie mam siły tam iść. Czuję, że zaraz zwymiotuję, niech mnie tylko nie bierze do odpowiedzi. Będą na mnie wszyscy patrzeć. Czuję, że mnie tu nie chcą. Na samą myśl o szkole boli mnie brzuch i jest nie dobrze. Tak mogą brzmieć wypowiedzi dzieci i nastolatków, które zmagają się z zaburzeniami lękowymi. Trzeba bowiem pamiętać, że fobia szkolna w klasyfikacji medycznej nie jest odrębną kategorią, chociaż towarzyszący jej zespół objawów jest podobny do fobii społecznej. Czym jest fobia szkolna, jak wygląda w rzeczywistości, z jakimi problemami mierzą się uczniowie? Lęk dziecka przed szkołą został opisany w odniesieniu do starszych uczniów – nastolatków.

Mówi się, że dla rozwoju dziecka najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa i stabilizacja. Codzienna rutyna, powtarzalność, uporządkowany rytm dnia są filarami, na których można się oprzeć. Dziecko powinno wiedzieć, do czego wraca ze szkoły, co się będzie działo w weekendy, wakacje. Dzieci nie lubią chaosu, niespodzianek. Wiele się o tym słyszy, jednak, gdy rzeczywiście pojawia się jakaś nagła zmiana, łatwo o tym zapomnieć.

Sytuacja, w której uczeń prosi, by zwracać się do niego innym imieniem niż wskazuje dokumentacja, zdarza się stosunkowo często. Zwykle młody człowiek informuje, że na co dzień posługuje się drugim imieniem lub innym – wskazanym przez siebie, ponieważ nie lubi tego oficjalnego. Nauczyciele oraz koledzy i koleżanki zwykle nie widzą w tym problemu. Zupełnie inaczej jest jednak, gdy młody człowiek ujawnia swoją tożsamość płciową. Wówczas prosi o używania przez nauczycieli i uczniów preferowanego przez niego imienia właściwego dla płci przeciwnej. Co powinna zrobić szkoła w takiej sytuacji? Jak zagwarantować uczniom transpłciowym prawo do poszanowania ich tożsamości płciowej? Czy należy uszanować prośbę ucznia o używanie wobec niego innego imienia i form gramatycznych właściwych dla płci przeciwnej?

Agresywny, wulgarny, nieprzystosowany – tak często określa się zachowanie uczniów z zespołem Aspergera. Wobec takich uczniów podejmuje się różnego rodzaju oddziaływania, jednak nie zawsze dają one oczekiwane rezultaty. Jeżeli nieporządne zachowania nasilają się, zaniepokojeni rodzice pozostałych żądają usunięcia agresora ze szkoły. Co w takiej sytuacji może zrobić dyrektor? Czy przeniesienie ucznia z zespołem Aspergera z powodu agresji jest możliwe? Z artykułu dowiesz się, kiedy zaburzenia związane z ZA mogą stać się podstawą do złożenia wniosku o zmianę szkoły dla dziecka.

Zdarzają się w szkolnym życiu momenty całkowitej bezradności. Kiedy nie wiadomo, co robić, jak to robić i czy w ogóle jakakolwiek reakcja ma sens. Często do takiego rodzaju „ściany” nauczyciele i inni pracownicy szkoły dochodzą w relacji z dzieckiem autoagresywnym. Karzącym fizycznie samego siebie, niemal codziennie, bez zahamowania, pogrążonym w świecie bólu. Wbrew pozorom, problem samookaleczania u dzieci nie jest rzadkim zjawiskiem. Nie zawsze bowiem przejawy autodestrukcyjnych zachowań u malucha są widoczne na pierwszy rzut oka.

Bicie, gryzienie, kopanie, rzucanie przedmiotami – sytuacje zagrażające bezpieczeństwu w przedszkolu. Dziecko agresywne bezwzględnie trzeba objąć pomocą psychologiczno-pedagogiczną. Trzeba także podjąć działania wspierające rodziców i nauczycieli, współpracować z poradnią. Jednak jak radzić sobie na co dzień? Jak na agresję w świetle prawa może reagować dyrektor? Czy można zatrudnić nauczyciela wspomagającego? Może w zajęciach powinien uczestniczyć rodzic? A może odmówić dziecku możliwości udziału w zajęciach? Jakie powinny być rady dla rodziców, którzy zdają się nie uświadamiać sobie, czym jest agresja ich dziecka?