
Działania podejmowane wobec dziecka objętego pomocą psychologiczno-pedagogiczną nie zawsze przynoszą oczekiwane rezultaty. Zdarza się, że mimo stosowania odpowiednich metod, form pracy i zaangażowania nauczycieli oraz specjalistów rozwój ucznia nie przebiega tak, jak zakładano, a trudności w jego funkcjonowaniu utrzymują się lub nawet pogłębiają. W takiej sytuacji placówka musi podjąć przemyślane działania naprawcze. Sprawdź, jakie kroki są konieczne, gdy okazuje się, że pomoc psychologiczno-pedagogiczna nie jest skuteczna, oraz jak wygląda prawidłowy proces diagnozy, współpracy z poradnią i modyfikowania udzielanego wsparcia.

W ostatnich latach coraz częściej można usłyszeć od nauczycieli, że uczniowie reagują impulsywnie, szybko się złoszczą, mają trudność z przyjmowaniem krytyki i nie potrafią rozwiązywać konfliktów inaczej niż przez konfrontację. W codziennej praktyce szkolnej nauczyciel spotyka się z agresją werbalną, prowokacjami, a czasem z zachowaniami, które trudno zrozumieć, a jeszcze trudniej na nie reagować. To wszystko sprawia, że szkoła – obok funkcji edukacyjnej – musi dziś pełnić równie ważną rolę wychowawczą i emocjonalną. Jednym z narzędzi, które realnie wspierają nauczycieli w tym obszarze, jest Trening Zastępowania Agresji (TZA), znany także pod angielską nazwą Aggression Replacement Training autorstwa Arnolda Goldsteina i Barry’ego Glicka. To metoda, która od lat z powodzeniem stosowana jest w szkołach, placówkach wychowawczych i poradniach, a jej skuteczność potwierdzają liczne badania i praktyka.

Ruch jest dla dziecka tym, czym mowa dla dorosłego – naturalnym sposobem poznawania świata i wyrażania siebie. Każdy skok, bieg czy obrót to nie tylko ćwiczenie sprawności, ale też doświadczenie zmysłowe, dzięki któremu układ nerwowy uczy się organizować i interpretować bodźce płynące z ciała i otoczenia. W ten sposób dziecko rozwija świadomość własnego ciała, koordynację, równowagę oraz zdolność planowania i kontroli ruchu – umiejętności niezbędne nie tylko w sporcie, lecz także w nauce i codziennym funkcjonowaniu. Zajęcia wychowania fizycznego są doskonałą przestrzenią do wspierania integracji sensorycznej, ponieważ łączą ruch, zabawę i różnorodne doznania zmysłowe. Odpowiednio zaplanowane aktywności mogą stymulować układ przedsionkowy, proprioceptywny, dotykowy, a także wzrokowy i słuchowy, wspierając tym samym koncentrację, samoregulację emocjonalną i rozwój poznawczy dziecka.

Ocenianie jest jednym z najbardziej oczywistych, a zarazem najmniej reflektowanych elementów życia szkolnego. Towarzyszy uczniowi od pierwszych dni edukacji, aż po moment opuszczenia systemu. Dla wielu z nich ocena staje się nie tylko informacją zwrotną o wiedzy, czy postępach, lecz przede wszystkim miarą własnej wartości. To, jak szkoła i nauczyciele posługują się oceną, ma bezpośredni wpływ na kształtowanie samooceny, poczucia sprawczości i motywacji ucznia.

Zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze stanowią formę realizacji obowiązku szkolnego i obowiązku nauki dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim. Ich organizacja została szczegółowo uregulowana w przepisach oświatowych. Celem artykułu jest praktyczne wyjaśnienie zasad organizacji tych zajęć zgodnie z przepisami.

Współczesne przedszkole to nie tylko miejsce opieki i nauki podstawowych umiejętności, ale także przestrzeń wspierająca rozwój społeczny, emocjonalny i poznawczy dziecka. Bardzo ważną rolę w tym procesie pełni psycholog przedszkolny, który współpracuje z dziećmi, rodzicami, nauczycielami oraz innymi specjalistami w placówce. Jego działania mają charakter kompleksowy, ponieważ obejmują diagnozę, wsparcie indywidualne i grupowe, profilaktykę oraz interwencje kryzysowe. Wszystkie te obowiązki wynikają z rozporządzenia MEN w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach, a ich prawidłowe wdrożenie w praktyce jest niezbędne dla zapewnienia dzieciom bezpiecznych warunków do rozwoju.

Urlop dla poratowania zdrowia – komu przysługuje? Warunkiem skorzystania z urlopu jest odpowiedni wymiar zajęć, staż pracy, ale też brak uprawnień emerytalnych. Nie bez znaczenia pozostaje też stan zdrowia nauczyciela. Sprawdź, jak załatwić urlop dla poratowania zdrowia nauczyciela.

IPET to najważniejszy w szkole dokument opracowywany dla uczniów objętych kształceniem specjalnym. Zespół określa w nim cele kształcenia specjalnego dla danego ucznia oraz sposoby ich osiągania. Skuteczność IPET uzależniona jest od tego, czy został opracowany z uwzględnieniem potrzeb i możliwości ucznia. Jednak nawet najlepiej zaplanowane działania, mogą po pewnym czasie okazać się nieefektywne mimo starań całego grona pedagogicznego. Dlatego bardzo ważna jest systematyczna ocena efektywności indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego. W artykule wyjaśniamy, jak często i w jaki sposób dokonywać oceny skuteczności programu. Podpowiadamy również, na co należy zwracać szczególną uwagę, dokonując oceny poziomu funkcjonowania ucznia.

W każdej klasie istnieje niepisana mapa relacji – sieć sympatii, przyjaźni i zależności, które tworzą szkolną rzeczywistość. Czasem jednak ktoś znajduje się poza tą mapą. Uczeń, który nie jest zapraszany do wspólnych zabaw, rozmów, czy grupowych zadań. Ktoś, kto coraz częściej spędza przerwy sam, a jego obecność w grupie zdaje się „niewidzialna”. Wykluczenie rówieśnicze nie zawsze przybiera postać otwartego prześladowania. Często jest ciche, ukryte, ale równie bolesne. Rolą nauczyciela jest nie tylko dostrzec ten proces, ale też mądrze i skutecznie zareagować.

Dyrektor szkoły może zwrócić się do organu nadzoru pedagogicznego o zgodę na zatrudnienie nauczyciela współorganizującego kształcenie, który nie posiada kwalifikacji z zakresu pedagogiki specjalnej, jeżeli mimo przeprowadzonych działań rekrutacyjnych nie udało się znaleźć odpowiedniego kandydata. W takiej sytuacji konieczne jest szczegółowe uzasadnienie wniosku – należy wykazać brak nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami, opisać podjęte próby ich zatrudnienia oraz wskazać, że proponowany kandydat posiada przygotowanie pedagogiczne i doświadczenie pozwalające na właściwe wspieranie uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. W artykule przedstawiamy przykładowy sposób sformułowania takiego uzasadnienia. Artykuł dotyczy wniosku o wyrażenie zgody na zatrudnienie nauczyciela nieposiadającego wymaganych kwalifikacji, na podstawie art. 10 ust. 9 Karty Nauczyciela.