
Wielu nauczycielom praca z młodzieżą kojarzy się ze swego rodzaju walką – walką o uwagę, odpowiednie zachowanie czy wywiązywanie się przez uczniów ze szkolnych obowiązków. Nauczyciele dość często skarżą się na okazywanie przez uczniów braku szacunku, zakłócanie toku lekcji poprzez rozmowy, zajmowanie się sprawami niezwiązanymi z zajęciami, konflikty pomiędzy uczniami czy zaczepki słowne kierowane pod adresem prowadzącego lekcję. Marzą o tym, by móc spokojnie przeprowadzić lekcję, zrealizować założony materiał i nie musieć wciąż się zajmować kwestiami związanymi z zachowaniem uczniów i ich dyscyplinowaniem.

W trakcie poprzedniego szkolenia na temat dyscypliny w klasie i radzenia sobie z trudnymi sytuacjami rozmawialiśmy o tym, czym jest dyscyplina, jakie trudne sytuacje zdarzają się w trakcie zajęć szkolnych, z czego mogą one wynikać i jak próbować im zapobiegać. Wspólnie wypracowywaliśmy możliwe rozwiązania niektórych trudnych sytuacji. Na początku dzisiejszego szkolenia wrócimy do tych zagadnień i podzielimy się doświadczeniami zdobytymi po szkoleniu.

Korzystanie z pomocy psychologa lub psychiatry może być postrzegane przez środowisko szkolne źle – jako oznaka zaburzenia, tajemniczych trudności psychicznych, które mogą budzić lęk i przyczyniać się do odrzucenia. Tym większy niepokój pojawia się wtedy, gdy w otoczeniu znajdzie się osoba, która ma już za sobą diagnozę psychiatryczną i konkretne rozpoznanie.

Dzieci cudzoziemców oraz dzieci obywateli polskich powracające z zagranicy, które uczyły się w innych systemach oświaty, mogą realizować obowiązek szkolny w publicznych szkołach i placówkach do ukończenia 18 roku życia. Readaptacja po kształceniu za granicą może być trudna – przede wszystkim ze względu na różnice kulturowe. Dowiedz się, z jakimi trudnościami najczęściej borykają się dzieci powracające z zagranicy, a jakie są ich mocne strony?

Wyznawane wartości przejawiają się w tym jak działamy, myślimy, podejmujemy decyzje. W tekście znajdziesz kilka praktycznych wskazówek i ćwiczeń, które pozwolą ci przyjrzeć się wartościom, które mogą kierować twoimi działaniami jako wychowawcy. Proponowane zadania mają charakter samorozwojowy oraz mogą przeciwdziałać wypaleniu zawodowemu, ponieważ nadają większy sens naszej pracy, mogą stać się podstawą budowania osobistego programu wychowawczego dla klasy.

Bycie wychowawcą ucznia z chorobą przewlekłą może wzbudzać różne emocje: lęk, niepokój, bezradność, złość. Może być także wyzwaniem, które razem z uczniem i jego rodzicami warto podjąć, aby pomóc mu realizować zadania edukacyjne. W poniższym artykule dowiesz się jakie informacje będą Ci potrzebne, żeby usprawnić codzienne funkcjonowanie ucznia w szkole oraz jak zorganizować i przeprowadzić rozmowę z uczniem i jego rodzicami.

Drugi semestr roku szkolnego 2019/2020 stał się szczególnym czasem, niosącym wiele wyzwań dla nauczycieli, uczniów i rodziców. Edukacja szkolna w całości przeniosła się na zupełnie nową płaszczyznę online. Dotyczy to nie tylko przedmiotów szkolnych, ale również spraw wychowawczych, w tym zakończenia roku szkolnego. W artykule omówiono, w jaki sposób pożegnać uczniów przed wakacjami, inaczej niż działo się to w poprzednich latach.

Jak wspomagać ucznia w trakcie bieżącej pracy na lekcji, stosownie do jego możliwości psychofizycznych i indywidualnych potrzeb? Jak zapewnić dziecku możliwie najlepsze warunki do samodzielnego działania i osiągania celów zajęć?

Szkoła jest zobowiązana przyjąć dziecko zamieszkałe w jej obwodzie, często jednak wiąże się to z dużą niepewnością z uwagi barierę językową czy kulturalną. Mimo że prawo oświatowe reguluje kwestie związane z organizacją nauki języka polskiego, zdarza się, że uczeń jest pozostawiony sam sobie – nauczyciele nie potrafią się z nimi porozumieć, wychowawca nie wie, jak rozmawiać z rodzicami. To właśnie wychowawca odgrywa ważną rolę w nowej sytuacji.