
Okres przedszkolny to czas intensywnego rozwoju kompetencji społecznych, nauki rozpoznawania, nazywania i wyrażania emocji, nawiązywania i utrzymywania relacji z innymi. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, że dyskryminacja ze względu na ubóstwo pojawia się w przedszkolu równie często, co na kolejnych etapach edukacji. Doświadczenie wykluczenia z powodu nierówności społecznych może być w tym okresie szczególnie znaczące dla rozwoju wewnętrznego. Psycholodzy nieustannie podkreślają, że ten etap jest kluczowy dla całego wychowania. <a >Jak może wyglądać ubóstwo a dyskryminacja w przedszkolu? Przeczytaj artykuł i skorzystaj ze scenariuszy zajęć ukierunkowanych na prewencję dyskryminacji ze względu na ubóstwo.

Długotrwałe doświadczenia dyskryminacji, bez względu na jej charakter, prowadzi do obciążenia emocjonalnego, które może spowodować zaburzenia natury psychicznej. Dotknięte rasizmem dziecko jest w grupie ryzyka rozwoju depresji, zaburzeń lękowych, trudności z zachowaniem, kłopotów edukacyjnych. Mogą pojawić się też zachowania opozycyjne, objawy stresu pourazowego i inne poważne trudności, których leczenie wymaga długofalowych oddziaływań. Właśnie dlatego kształtowanie tolerancji w przedszkolu powinni dotyczyć już najmłodszych dzieci. Przeczytaj artykuł i poprowadź zajęcia według scenariuszy zajęć ukierunkowanych na wykluczanie rasizmu w przedszkolu, prewencję dyskryminacji ze względu na pochodzenie etniczne i narodowość wśród najmłodszych.

Świat bardzo dynamicznie przenosi się do sieci – dorośli pracują zdalnie, dzieci i nastolatki doświadczają trudów zdalnej nauki. Kontakty interpersonalne są zdecydowanie rzadsze. Dorastający uczniowie zmuszeni są do komunikowania się i współpracy za pośrednictwem internetu. Coraz częściej zdarza się, że cały świat ich relacji ogranicza się do kontaktów wirtualnych. Nauczyciele i rodzice zastanawiają się natomiast czy internet jako źródło kontaktów interpersonalnych to wróg czy sprzymierzeniec.

Rada Unii Europejskiej w maju 2018 roku wydała zalecenia w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie. To jedna z tych wytycznych, których warto się trzymać w procesie nauczania i wychowania i która stanowi dobrą podstawę edukacyjną dla młodych. Sprawdź czym są kompetencje kluczowe, w jakim celu i jak na nich pracować i o czym pamiętać, aby osiągać najlepsze efekty.

Wyobraźnia dziecka stanowi ważny i przydatny przekaźnik odbioru rzeczywistości. Często dzieci mierzą się z otaczającym je światem uciekając w fantazje. Będąc wychowawcą, pedagogiem czy psychologiem można wyjść temu naprzeciw i ułatwić dziecku zmaganie się z problemami wykorzystując przy tym jego zasoby. Dobrym narzędziem do takiej pracy jest bajka.

Wychowawca musi dbać o dobro całej klasy i działać na rzecz jej integracji oraz rozwoju. Jednym z nadrzędnych zadań wychowawcy jest rozpoznawanie potrzeb każdego z uczniów i próby zaspokajania ich. Gdy jednak do klasy uczęszcza uczeń z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, może być konieczne zaakcentowanie pewnych działań, w szczególności tych nakierowanych na integrowanie zespołu klasowego czy zindywidualizowane podejście do każdego ucznia. Sprawdź, jaką rolę pełni i jakie zadania powinien realizować wychowawca.

Korzystanie z dzienników elektronicznych znacznie ułatwiło komunikację z rodzicami. E-dzienniki pozwoliły także na ograniczenie „papierowej” korespondencji z rodzicami. Nie oznacza to jednak, że rodzice zupełnie nie muszą już składać własnoręcznych podpisów na dokumentach szkolnych. To z kolei nierzadko daje przestrzeń do nadużyć – zdarza się, że uczniowie podrabiają podpisy rodziców i opiekunów. Jaką odpowiedzialność ponosi uczeń za sfałszowanie podpisu rodzica? Czy podrobienie podpisu innej osoby oznacza popełnienie przestępstwa?

Informacja o niepełnosprawności intelektualnej dziecka to dla rodziców ogromny wstrząs. To naturalne, że rodzice marzą o dobrej przyszłości dla swoich dzieci. Pragną, by miały szanowany społecznie zawód, chcą, by ich dziecko wyróżniało się swoimi pasjami, by rozwijało mocne strony i skorzystało z nich w przyszłości. Diagnoza niepełnosprawności intelektualnej sprawia, że rodzic traci grunt pod nogami. Nie zawsze również rozumie, co właściwie oznacza takie rozpoznanie. Co ważne – nie zawsze udaje się postawić diagnozę jeszcze przed rozpoczęciem edukacji. Dowiedz się, jak wspierać rodziców dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, którzy zdecydowali, że dziecko będzie uczęszczało do szkoły ogólnodostępnej.

Od 1 września 2022 r. w szkołach obowiązkowo zatrudniono psychologów. W niektórych szkołach takie stanowiska wcześniej nie funkcjonowały. W związku z tym wielu rodziców nie zgadza się na to, aby psycholog pracował z ich dzieckiem i sprzeciwiają się, by specjaliści mieli wgląd w dotyczącą ich dokumentację. Sprawdź, czy istnieje podstawa prawna ograniczenia dostępu psychologa do danych osobowych ucznia.

Nawiązując do artykułu „Jaki powinien być udział rodziców w procesie doradztwa zawodowego”, prezentujemy scenariusz spotkania doradcy zawodowego z rodzicami uczniów szkoły podstawowej. Dowiedz się, jak wspierać swoje dziecko w wyborze ścieżki zawodowej.

Opracowywany corocznie program realizacji wewnątrzszkolnego systemu doradztwa zawodowego musi uwzględniać udział rodziców w procesie doradczym, w szczególności organizację spotkań z nimi. Przedstawiamy zakres współpracy doradcy zawodowego z rodzicami oraz przykłady działań.

Ważne jest, aby doradca wspierał młodego człowieka w rozpoznawaniu swoich zasobów, diagnozował potencjał efektywnego uczenia się, określił preferowane metody zapamiętywania, ale także pobudzał i inspirował do podejmowania nowych wyzwań, również w obszarze zainteresowań.

Wielu uczniów skarży się na silny stres w szkole. Pojawiają się przeróżne objawy psychosomatyczne świadczące o dużym napięciu – bóle brzucha, bóle głowy, poczucie ciągłego zmęczenia. Czasami lęk jest wręcz paraliżujący, nie pozwala na napisanie sprawdzianu, czy udzielenie odpowiedzi nauczycielowi. A przecież nic strasznego się nie dzieje – mówią zwykle dorośli. Silne emocje w szkole są często wynikiem wielu pozornie drobnych sytuacji, których wspólnym mianownikiem jest presja. Jak jej unikać? Dowiedz się, dlaczego motywowanie uczniów bez wywieranie presji sprawdza się lepiej niż wzbudzanie lęku?

Współczesna edukacja poszukuje wielu rozwiązań, które wydadzą się korzystne w procesie nauczania zarówno dla ucznia, jak i dla nauczyciela. Zadaniem tego drugiego jest nie tylko nauczyć, ale przede wszystkim rozbudzić w uczniu ciekawość świata i chęć poznawania nowych rzeczy. Warto też pokazać młodym ludziom, w jaki sposób przyswajać wiedzę, gdzie jej szukać i jak selekcjonować. Jedną z ważniejszych metod pracy jest metoda projektu. W artykule wyjaśniamy, jak pracować metodą projektu w szkole.

Spadochroniarz to jedno z najbardziej popularnych i nieprzyjemnych określeń, które słyszą o sobie dzieci powtarzające klasę. Wśród rówieśników często funkcjonuje na ich temat ogrom stereotypowych przekonań. Jak bywają postrzegani są uczniowie, którzy trafiają znów do tej samej klasy? Jako mniej inteligentni, zaniedbani, pochodzący z patologicznych środowisk. Trudno o bardziej krzywdzący obraz. Repetujący klasę jest ogromnie narażony na stygmatyzację i wykluczenie z grupy rówieśniczej. Dowiedz się, jak chronić uczniów powtarzających klasę przed wykluczeniem.

Agresywnego i niestosującego się do obowiązujących zasad ucznia nie można skreślić z listy uczniów tak długo, jak długo jest objęty obowiązkiem szkolnym. W skrajnych przypadkach dziecko lub nastolatka można przenieść do innej szkoły. Jest to jednak ostateczność, a decyzji w tej sprawie agresywnego ucznia nie może podjąć wychowawca, rada pedagogiczna czy dyrektor. Decyduje bowiem kurator oświaty. Dowiedz się, jak uzasadnić wniosek i na jakie opinie się powołać, aby wniosek dyrektora szkoły w sprawie przeniesienia agresywnego ucznia do innej szkoły został rozpatrzony pozytywnie.

Przyspieszony oddech, szybsze bicie serca, poczucie, że zaraz się zemdleje – to klasyczne objawy ataku paniki. Wielu nastolatków opisuje podobny stan w stresujących sytuacjach. Czy to atak paniki, czy tylko odczucie silnego napięcia? Czasem właściwe rozpoznanie nie jest łatwe. Niezależnie jednak od przyczyny silnych odczuć z ciała warto wiedzieć, jak pomóc młodemu człowiekowi w regulacji emocji.

Wiele mówi się o kryzysie psychicznym polskiej młodzieży. Poradnie pękają w szwach. Trudno znaleźć miejsce u psychologa, nie mówiąc już o psychoterapeucie dzieci i młodzieży lub psychiatrze. Słowo „depresja” przestaje być tematem tabu. Coraz więcej osób publicznie przyznaje się do trudnych doświadczeń emocjonalnych, epizodów depresji, leczenia i terapii. Coraz częściej mówi się o niej w kontekście dzieci i młodzieży. Jednak nadal wiedza o tym, jak przebiega depresja u dzieci i młodzieży, nie jest powszechna. Wciąż pokutuje obraz pełen przygnębienia i smutku, choć jest zdecydowanie niepełny. Często o w dzieciach z depresją widzi się tzw. trudne dzieci. Przypisując im odpowiedzialność za to, jak funkcjonują, nie chorobie. Sprawdź, kiedy zaburzenia nastroju powinny bardzo niepokoić i o podejrzeniach należy zawiadomić rodziców. Dowiedz się, jak może przebiegać depresja u dzieci u młodzieży, którym przyklejono łatkę „niegrzecznych".

Przyspieszony oddech, szybsze bicie serca, poczucie, że zaraz się zemdleje – to klasyczne objawy ataku paniki. Wielu nastolatków opisuje podobny stan w stresujących sytuacjach. Czy to atak paniki, czy tylko odczucie silnego napięcia? Czasem właściwe rozpoznanie nie jest łatwe. Niezależnie jednak od przyczyny silnych odczuć z ciała warto wiedzieć, jak pomóc młodemu człowiekowi w regulacji emocji.

Wiele mówi się o kryzysie psychicznym polskiej młodzieży. Poradnie pękają w szwach. Trudno znaleźć miejsce u psychologa, nie mówiąc już o psychoterapeucie dzieci i młodzieży lub psychiatrze. Słowo „depresja” przestaje być tematem tabu. Coraz więcej osób publicznie przyznaje się do trudnych doświadczeń emocjonalnych, epizodów depresji, leczenia i terapii. Coraz częściej mówi się o niej w kontekście dzieci i młodzieży. Jednak nadal wiedza o tym, jak przebiega depresja u dzieci i młodzieży, nie jest powszechna. Wciąż pokutuje obraz pełen przygnębienia i smutku, choć jest zdecydowanie niepełny. Często o w dzieciach z depresją widzi się tzw. trudne dzieci. Przypisując im odpowiedzialność za to, jak funkcjonują, nie chorobie. Sprawdź, kiedy zaburzenia nastroju powinny bardzo niepokoić i o podejrzeniach należy zawiadomić rodziców. Dowiedz się, jak może przebiegać depresja u dzieci u młodzieży, którym przyklejono łatkę „niegrzecznych".

Rozpoznanie nieprawidłowo kształtującej się osobowości u nastolatka może budzić niepokój w otoczeniu. Jednocześnie jednak, wiele trudności psychicznych społeczeństwo rozumie już lepiej i powoli zdejmuje z nich ciężar tabu. Jeśli chodzi o trudności w zakresie kształtowania się osobowości, nadal często nie do końca wiadomo o co chodzi. Jak się zachować? Jak wesprzeć nastolatka, który przejawia takie cechy?

Agresywnego i niestosującego się do obowiązujących zasad ucznia nie można skreślić z listy uczniów tak długo, jak długo jest objęty obowiązkiem szkolnym. W skrajnych przypadkach dziecko lub nastolatka można przenieść do innej szkoły. Jest to jednak ostateczność, a decyzji w tej sprawie agresywnego ucznia nie może podjąć wychowawca, rada pedagogiczna czy dyrektor. Decyduje bowiem kurator oświaty. Dowiedz się, jak uzasadnić wniosek i na jakie opinie się powołać, aby wniosek dyrektora szkoły w sprawie przeniesienia agresywnego ucznia do innej szkoły został rozpatrzony pozytywnie.

Agresję kojarzymy zazwyczaj z czymś złym; biciem, zabieraniem, obelgami słownymi. Nie jest to jednak takie proste w przypadku dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w szczególności z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. U nich agresja jest często nieudanym szukaniem pomocy, próbą kontaktu, zaproszeniem do komunikacji. Równie często bywa reakcją na nękanie rówieśnicze, którego doświadcza wielu uczniów z ASD. Dowiedz się, jak radzą sobie uczniowie ze spektrum autyzmu w obliczu przemocy rówieśniczej.

Od kilku lat skala problem samookaleczeń wśród młodzieży w Polsce rośnie w piorunującym tempie. Obserwujemy silny kryzys zdrowia psychicznego i społecznego. Samookaleczenia wśród coraz młodszych nastolatków budzą silne emocje. W dorosłych rośnie lęk, bezradność, poczucie winy, żal, ale i złość. Wielu nauczycieli i rodziców po prostu nie wie, co robić. Dowiedz się, jak przeciwdziałać i jak reagować na zachowania autoagresywne wśród uczniów.