
Ostatni tydzień przed wakacjami jest czasem „pomiędzy” – pomiędzy już wystawionymi ocenami a nadchodzącymi wakacjami. Wszystko jest przesądzone, więc uczniowie nie chcą się uczyć. Nauczyciele jednak nadal prowadzą lekcje, bo zajęcia muszą się odbywać. Co można zaproponować klasom w tych dniach, aby był to czas wykorzystany efektywnie, a jednocześnie ciekawy dla wszystkich? Dowiedz się, jak wykorzystać koniec roku szkolnego na działania rozwijające kompetencje uczniów i budujące społeczność szkolną.

Okres przedegzaminacyjny to czas intensywny: pełen nauki, emocji, nadziei i obaw. Dla młodzieży tym bardziej stresujący, że często muszą sprostać oczekiwaniom rodziców i nauczycieli. Poniższy tekst przedstawia postawy uczniów i dorosłych wobec egzaminów. Zawiera wskazówki dla wychowawców i specjalistów szkolnych, które pomogą im owe postawy diagnozować, a także wspierać podopiecznych emocjonalnie i wychowawczo. Dowiedz się, jak zadbać o to, by uczeń umiał podejść do ważnego egzaminu opanowany, a także by wiedział, co robić, gdy pojawia się nadmierne napięcie.

Czasami bywa całkiem zabawnie, gdy uczeń w szkole przyłapany na braku pracy domowej wymyśla kosmicznie brzmiącą wymówkę. Chomik obgryzł mi pracę plastyczną, cały wieczór nie było prądu, mama zapomniała napisać usprawiedliwienie etc. Kłamstwo w głowie ucznia szkoły podstawowej może jawić się jako świetne wyjście z sytuacji. Zwłaszcza ci młodsi mogą absolutnie nie widzieć tego, jak bardzo niestworzone bywają ich historie. Wszyscy wiedzą, że jest to nieprawda, ale co właściwie robić, gdy dziecko kłamie?

Wydaje się, że niesienie pomocy to działanie dające korzyści nie tylko osobie, która tę pomoc otrzymuje, ale również pomagającemu. Czasami jednak można dopuścić do nadmiernej uległości w spełnianiu próśb innych. Nierzadko skutkuje to przekroczeniem granic własnej strefy komfortu. Zdarza się to również u dzieci i młodzieży. Przed zbliżającym się Dniem Wolontariatu, kiedy wszyscy przypominają uczniom, że warto pomagać, trzeba także podkreślać, że także w pomocy należy być asertywnym. Warto pomagać innym, ale tylko asertywność pozwala zachować własne granice udzielać pomocy innym z satysfakcją. Na co zwracać uwagę młodzieży decydującej się na bezinteresowną pomoc innym?

Przywitaj się, uśmiechnij się, zagadaj do kogoś. Nie bądź taki wstydzioch. Nie ma czego się wstydzić. Dorośli próbują na różne sposoby zachęcić nieśmiałe dziecko do interakcji z innymi. Nie wiedzą jednak, że lęk społeczny nie zawsze da się tak po prostu przełamać. Pokutuje przekonanie, że jeśli nieśmiałe dziecko raz zmusi się kontaktu z kimś nowym, to już będzie dobrze. Mówi się też, że często lęk społeczny w dzieciństwie jest czymś naturalnym i mija z wiekiem. Niekoniecznie. Dlaczego? Dowiedz się czym jest lek społeczny i czy należy utożsamiać go z fobią społeczną? Skorzystaj ze wskazówek dotyczących wspierania dzieci, które unikają kontaktu. Ekspertka nie tylko wyjaśnia, czym są zaburzenia lękowe u dzieci i młodzieży, ale zawraca również uwagę, kiedy objawy lęku powinny skłaniać do wizyty u specjalisty i rozważanie podjęcia terapii.

Kwestia wychodzenia i korzystania z toalety w przedszkolu i szkole to jeden z bardziej kontrowersyjnych tematów dotyczących codziennego funkcjonowania uczniów. Czy dziecko może samo udać się do niej w czasie zajęć? Czy nauczyciel ma obowiązek pomagania przedszkolakowi? A co ze starszymi uczniami, którzy posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego? Sprawdź, jakie są obowiązki placówki oświatowej i nauczycieli.

Dyrektor musi co najmniej dwa razy na rok szkolny przedstawić radzie pedagogicznej wnioski z nadzoru. Z reguły przedstawienie to następuje po zakończeniu każdego półrocza. Przepisy nie wskazują, w jakiej formie tego dokonać, dlatego na ogół przygotowywane jest sprawozdanie dyrektora z nadzoru pedagogicznego. Okazuje się, że nie jest to konieczne i nie trzeba sporządzać sprawozdania z nadzoru aż dwa razy do roku. Dowiedz się, jakie obowiązki ma dyrektor w zakresie przedstawianie radzie pedagogicznej wniosków z nadzoru.

Ostatnie tygodnie roku szkolnego to istne szaleństwo. W tym roku to dodatkowo prawdziwy maraton: ekspresowe poprawianie ocen przeplata się z gorączkowym kończeniem programów z poszczególnych przedmiotów. Kucie, stres i przemęczenie – byle wytrwać. Czy czerwiec w szkołach może być inny? Czy można wyluzować i nie fundować uczniom, którzy niemal cały rok spędzili w rozłące, tak ogromnego stresu?

Asertywność to dosyć enigmatyczne wyrażenie, którego czasem używa się, do określania problemów w relacjach społecznych. Hasła „brakuje mu asertywności” lub „asertywność zapewniła jej sukces” to slogany, którymi operuje się na co dzień, nie zawsze jednak w pełni rozumiejąc ich sens. Z czego wynika asertywność, jak wzmacniać asertywne postaw uczniów i jaka jest rola nauczyciela w tym procesie?

Kiedy rodzice mają świadomość, że odkrywanie i rozwijane zasobów dziecka jest ważne i nie zawsze idzie w parze z wymaganiami współczesnego świata, pozostaje jeszcze jeden problem. Porównywanie. Czasami jest tak, że nawet, jeśli rodzice dają dziecku przestrzeń i wsparcie, to jest to „dobra” okoliczność na wystawienie dziecka w „konkursie na naj…”. Duże znaczenie mają także kroki poczynione przez nauczycieli przy stwarzaniu szans na zdrową rywalizację uczniów. W artykule omówiono konsekwencje takiego działania i zostaną wskazane rozwiązania, które mogą okazać się znacznie korzystniejsze dla rozwoju dziecka. Przeczytaj również pierwszą część artykułu.