
Asertywność to dosyć enigmatyczne wyrażenie, którego czasem używa się, do określania problemów w relacjach społecznych. Hasła „brakuje mu asertywności” lub „asertywność zapewniła jej sukces” to slogany, którymi operuje się na co dzień, nie zawsze jednak w pełni rozumiejąc ich sens. Z czego wynika asertywność, jak wzmacniać asertywne postaw uczniów i jaka jest rola nauczyciela w tym procesie?

Kiedy rodzice mają świadomość, że odkrywanie i rozwijane zasobów dziecka jest ważne i nie zawsze idzie w parze z wymaganiami współczesnego świata, pozostaje jeszcze jeden problem. Porównywanie. Czasami jest tak, że nawet, jeśli rodzice dają dziecku przestrzeń i wsparcie, to jest to „dobra” okoliczność na wystawienie dziecka w „konkursie na naj…”. Duże znaczenie mają także kroki poczynione przez nauczycieli przy stwarzaniu szans na zdrową rywalizację uczniów. W artykule omówiono konsekwencje takiego działania i zostaną wskazane rozwiązania, które mogą okazać się znacznie korzystniejsze dla rozwoju dziecka. Przeczytaj również pierwszą część artykułu.

Dzieci w wieku rozwojowym stoją przed ogromem możliwości. Dzieciństwo to zdecydowanie najlepszy czas na naukę nowych rzeczy i wzmacnianie potencjałów. Jednak zanim to nastąpi, dziecko musi odkryć swoje zasoby, a w tym mogą mu pomóc przede wszystkim rodzice, ale również nauczyciele. W artykule omówiono znaczenie, jakie przypisuje się wsparciu dziecka w odkrywaniu jego zasobów i potencjałów.

Wszystko, co nowe rodzi pewne obawy. Dorosły ma jednak wiele różnych punktów odniesienia – gdy zaczyna nową pracę, jest w stanie przewidzieć, jaki ten początek może być. Gdy kilkuletnie dziecko przekracza próg przedszkola po raz pierwszy, żadnego porównania nie ma. To, co mówili rodzice: „będzie tam dużo zabawek”, „poznasz wielu kolegów”, „będziesz się tam dobrze bawił” było zwyczajnie czystą abstrakcją, bo przecież nie da się wyobrazić sobie czegoś, czego się nigdy nie doświadczyło. Jedyne, co można zrobić, to wybuchnąć płaczem.

Podawane w mediach informacje o ADHD często są ze sobą sprzeczne. Jedni podważają istnienie tego zaburzenia, inni proponują różnorodne metody leczenia, niektóre naprawdę niekonwencjonalne. Można śmiało założyć, że w każdej szkole jakieś dziecko z taki trudnościami się znajdzie – według statystyk zaburzenie to rozpoznaje się u ok. 1% populacji dzieci szkolnych. Dlatego warto przyjrzeć się bliżej funkcjonowaniu uczniów z tym zespołem, by móc zastanowić się, w jaki sposób można ich wesprzeć – wspierając jednocześnie siebie i swoją nauczycielską cierpliwość.

Za nami ponad 3 miesiące pracy zdalnej. Polska szkoła w ciągu kilku dni przeszła z XIX-wiecznego systemu pruskiego na nowoczesną i innowacyjną drogę edukacyjną. Dokonała się rewolucja, a mówiąc bardziej precyzyjnie, dokonali jej nauczyciele, uczniowie i ich rodzice. I zrobili to naprawdę dobrze. Chyba nie ma nauczyciela, który podczas zamknięcia szkół w roku 2020 nie zdobył nowych, bardzo przydatnych umiejętności. I mimo że dla większości pedagogów był to okres, którego raczej z łzą w oku wspominać nie będą, jest kilka ciekawych rzeczy i zachowań uczniów, na które warto zwrócić uwagę i mieć je z tyłu głowy kontynuując pracę edukacyjną. Z nieskrywaną ciekawością słucham wrażeń nauczycieli i uczniów z ich pracy zdalnej, sama też ją prowadzę i monitoruję, na tej podstawie powstał ten artykuł.

Rada Unii Europejskiej w maju 2018 roku wydała zalecenia w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie. To jedna z tych wytycznych, których warto się trzymać w procesie nauczania i wychowania i która stanowi dobrą podstawę edukacyjną dla młodych. Sprawdź czym są kompetencje kluczowe, w jakim celu i jak na nich pracować i o czym pamiętać, aby osiągać najlepsze efekty.

Wyobraźnia dziecka stanowi ważny i przydatny przekaźnik odbioru rzeczywistości. Często dzieci mierzą się z otaczającym je światem uciekając w fantazje. Będąc wychowawcą, pedagogiem czy psychologiem można wyjść temu naprzeciw i ułatwić dziecku zmaganie się z problemami wykorzystując przy tym jego zasoby. Dobrym narzędziem do takiej pracy jest bajka.

Wychowawca musi dbać o dobro całej klasy i działać na rzecz jej integracji oraz rozwoju. Jednym z nadrzędnych zadań wychowawcy jest rozpoznawanie potrzeb każdego z uczniów i próby zaspokajania ich. Gdy jednak do klasy uczęszcza uczeń z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, może być konieczne zaakcentowanie pewnych działań, w szczególności tych nakierowanych na integrowanie zespołu klasowego czy zindywidualizowane podejście do każdego ucznia. Sprawdź, jaką rolę pełni i jakie zadania powinien realizować wychowawca.

Szczególną rolę w procesie wychowania młodego pokolenia odgrywa wychowawca klasy. Zostaje mu powierzona konkretna grupa dzieci lub młodzieży. Jego zadaniem jest rozpoznanie problemów oraz monitorowanie poziomu realizacji celów wychowawczych. Następnie, zgodnie z wnioskami, planowanie lub modyfikowanie działań wychowawczych.