Fobia szkolna – objawy, czynniki wsparcia i ryzyka. Jak pomóc dziecku, które nie chce chodzić do szkoły?

Nie dam rady. Nie wstaję, nie mam siły tam iść. Czuję, że zaraz zwymiotuję, niech mnie tylko nie bierze do odpowiedzi. Będą na mnie wszyscy patrzeć. Czuję, że mnie tu nie chcą. Na samą myśl o szkole boli mnie brzuch i jest nie dobrze. Tak mogą brzmieć wypowiedzi dzieci i nastolatków, które zmagają się z zaburzeniami lękowymi. Trzeba bowiem pamiętać, że fobia szkolna w klasyfikacji medycznej nie jest odrębną kategorią, chociaż towarzyszący jej zespół objawów jest podobny do fobii społecznej. Czym jest fobia szkolna, jak wygląda w rzeczywistości, z jakimi problemami mierzą się uczniowie? Lęk dziecka przed szkołą został opisany w odniesieniu do starszych uczniów – nastolatków.

Pomaganie innym – jak pomagać innym bez zapominania o sobie?

Wydaje się, że niesienie pomocy to działanie dające korzyści nie tylko osobie, która tę pomoc otrzymuje, ale również pomagającemu. Czasami jednak można dopuścić do nadmiernej uległości w spełnianiu próśb innych.  Nierzadko skutkuje to przekroczeniem granic własnej strefy komfortu. Zdarza się to również u dzieci i młodzieży. Przed zbliżającym się Dniem Wolontariatu, kiedy wszyscy przypominają uczniom, że warto pomagać, trzeba także podkreślać, że także w pomocy należy być asertywnym. Warto pomagać innym, ale tylko asertywność pozwala zachować własne granice udzielać pomocy innym z satysfakcją. Na co zwracać uwagę młodzieży decydującej się na bezinteresowną pomoc innym?

Edukacja zdrowotna i profilaktyka AIDS w szkole – co o AIDS i HIV muszą wiedzieć uczniowie?

Nie jest łatwo rozmawiać z młodzieżą na temat AIDS. Dość powszechne jest przekonanie, że AIDS to problem starszych pokoleń. Nastolatki mogą myśleć, że ten kłopot dawno przeminął i obecnie zagrożenie zarażeniem jest niewielkie. Krajowe Centrum ds. AIDS donosi jednak, że to nieprawda. Codziennie na świecie wirusem HIV zakaża się 6 tysięcy osób, w Polsce to około 2-3 osoby dziennie. Rocznie w Polsce wykrywa się kilkaset zakażeń.

Zaburzenia adaptacyjne – dzieci i młodzieży objawy i leczenie

Mówi się, że dla rozwoju dziecka najważniejsze jest poczucie bezpieczeństwa i stabilizacja. Codzienna rutyna, powtarzalność, uporządkowany rytm dnia są filarami, na których można się oprzeć. Dziecko powinno wiedzieć, do czego wraca ze szkoły, co się będzie działo w weekendy, wakacje. Dzieci nie lubią chaosu, niespodzianek. Wiele się o tym słyszy, jednak, gdy rzeczywiście pojawia się jakaś nagła zmiana, łatwo o tym zapomnieć.

Uczniowie ze spektrum autyzmu w obliczu przemocy rówieśniczej

Agresję kojarzymy zazwyczaj z czymś złym; biciem, zabieraniem, obelgami słownymi. Nie jest to jednak takie proste w przypadku dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w szczególności z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. U nich agresja jest często nieudanym szukaniem pomocy, próbą kontaktu, zaproszeniem do komunikacji. Równie często bywa reakcją na nękanie rówieśnicze, którego doświadcza wielu uczniów z ASD. Dowiedz się, jak radzą sobie uczniowie ze spektrum autyzmu w obliczu przemocy rówieśniczej.

Czym jest dwujęzyczność? Czy dwujęzyczność dzieci opóźnia rozwój mowy?

Sposób postrzegania wychowania dwujęzycznego dziecka zmieniał się na przestrzeni czasu. Obecnie powszechne i poparte badaniami jest twierdzenie, że wychowanie dziecka w środowisku dwóch języków przynosi przede wszystkim korzyści. Daje możliwość lepszego startu w życiu zawodowym, pozwala na równorzędne zanurzenie się w dwie kultury (nie tylko kultury języka), poszerza możliwości intelektualne człowieka. Nie obywa się jednak bez problemów. Wciąż można spotkać się z mylną tezą, że dwujęzyczne wychowanie dzieci powoduje opóźnienie rozwoju mowy. W artykule wyjaśniamy, czym jest dwujęzyczność dzieci, czy wpływa na rozwój mowy dziecka oraz na co szczególną uwagę powinien zwrócić logopeda pracujący z dzieckiem bilingwalnym.

Opieka zdrowotna nad uczniami pełnoletnimi z niepełnosprawnością intelektualną

Profilaktyczna opieka zdrowotna w szkole jest sprawowana nad uczniami do ukończenia 19 roku życia. W przypadku uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego – do ukończenia szkoły ponadpodstawowej. O ile jednak okres sprawowania tej opieki nad osobami z niepełnosprawnością może zostać wydłużony, o tyle – jak każdy pełnoletni uczeń mogą oni wyrazić sprzeciw wobec sprawowania tej opieki. W artykule omówiono zagadnienia dotyczące opieki zdrowotnej nad pełnoletnim uczniem z niepełnosprawnością intelektualną. W przykładach wskazano na postępowanie w sytuacji, gdy uczeń ten dodatkowo choruje przewlekle – na cukrzycę.

Praca z uczniem uzdolnionym językowo. Porady i wskazówki dla nauczyciela ucznia szczególnie zdolnego

Nauczyciele języków obcych spotykają wielu uczniów zdolnych, stykają się z różnymi zdolnościami, obserwują rozwój różnorodnych talentów. Rozpoznanie zdolności oraz dostosowanie do nich programu edukacji językowej stanowi jednak nie lada wyzwanie. Tymczasem opracowanie kompleksowego modelu rozwoju uzdolnień językowych wiąże się z wieloma korzyściami zarówno dla uczniów, grupy rówieśniczej, w której funkcjonują, jak również szkoły. Co istotne, nauczyciel języka obcego nie musi nie wspierać uczniów zdolnych w osamotnieniu. Należy bowiem pamiętać, że współpraca z innymi nauczycielami, pedagogiem, psychologiem szkolnym oraz rodzicami przynosi jeszcze lepsze rezultaty.

Uczeń z afazją rozwojową w szkole – dostosowania, pomoc i wsparcie

Uczniowie z afazją rozwojową, to uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Dostarczenie do szkoły orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego ze względu na afazję rozwojową wymaga dostosowania warunków i sposobu nauki do potrzeb ucznia. W artykule wyjaśniono, czym jest afazja rozwojowa oraz w jaki sposób nauczyciele mogą wspierać proces uczenia się dziecka w zależności od obrazu zaburzenia.

Lęk społeczny u dzieci i młodzieży – zaburzenia lękowe, nieśmiałość, overthinking, fobia społeczna

Przywitaj się, uśmiechnij się, zagadaj do kogoś. Nie bądź taki wstydzioch. Nie ma czego się wstydzić. Dorośli próbują na różne sposoby zachęcić nieśmiałe dziecko do interakcji z innymi. Nie wiedzą jednak, że lęk społeczny nie zawsze da się tak po prostu przełamać. Pokutuje przekonanie, że jeśli nieśmiałe dziecko raz zmusi się kontaktu z kimś nowym, to już będzie dobrze. Mówi się też, że często lęk społeczny w dzieciństwie jest czymś naturalnym i mija z wiekiem. Niekoniecznie. Dlaczego? Dowiedz się czym jest lek społeczny i czy należy utożsamiać go z fobią społeczną? Skorzystaj ze wskazówek dotyczących wspierania dzieci, które unikają kontaktu. Ekspertka nie tylko wyjaśnia, czym są zaburzenia lękowe u dzieci i młodzieży, ale zawraca również uwagę, kiedy objawy lęku powinny skłaniać do wizyty u specjalisty i rozważanie podjęcia terapii.