
Zindywidualizowana ścieżka obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego to forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla dzieci, które z powodu różnych trudności w funkcjonowaniu nie mogą w pełni uczestniczyć we wszystkich zajęciach ze swoją grupą rówieśniczą. Zindywidualizowana ścieżka budzi wątpliwości w zakresie ubiegania się o jej organizację oraz przebieg realizacji podstawy programowej. Dzieci objęte zindywidualizowaną ścieżką obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego część zajęć będą realizowały indywidualnie, a część razem z grupą. Sprawdź, kiedy i w jaki sposób zorganizować dla dziecka pomoc w tej formie.

Prawo nie precyzuje, jaką specjalizację musi mieć lekarz wydający zaświadczenie o stanie zdrowia dziecka na potrzeby wniosku o orzeczenie. W artykule wyjaśniamy, czy zespół orzekający powinien wziąć pod uwagę zaświadczenie lekarza w trakcie specjalizacji. Sprawdź, jakie dokumenty są wymagane i jakie znaczenie ma zaświadczenie lekarskie w procesie wydawania orzeczenia.

Czy szkoła niepubliczna, finansowana głównie z czesnego, ma prawo pobierać dodatkowe opłaty za zajęcia wynikające z zaleceń opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej? Kwestia ta budzi wiele pytań, natomiast w świetle przepisów prawa oświatowego odpowiedź jest jednoznaczna: nie można obciążać rodziców kosztami zajęć organizowanych w związku z udzielaną pomocą psychologiczno-pedagogiczną. Sprawdź szczegóły.

Organizacja zajęć korekcyjno-kompensacyjnych wymaga opracowania ich programu. W artykule odpowiadamy na pytanie, czy w przypadku grupowych zajęć, np. korekcyjno-kompensacyjnych, należy opracować jeden grupowy program? Czy prowadzący powinien opracować indywidualny program zajęć dla każdego ucznia osobno?

Przyznanie zindywidualizowanej ścieżki kształcenia dla kilkorga uczniów z tej samej klasy nie pozwala na zorganizowanie zajęć grupowych. Nawet jeżeli w ocenie zespołu uczniowie powinni realizować indywidualnie te same przedmioty, nie należy prowadzić ich wspólnie. Nie ma przy tym znaczenia, że z opinii wydanych przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną wynikają podobne zalecenia. Każdy uczeń objęty zindywidualizowaną ścieżką kształcenia ma prawo do indywidualnych zajęć edukacyjnych.

Czy indywidualne nauczanie to rzeczywiście najlepsze rozwiązanie dla ucznia, który ma trudności w funkcjonowaniu szkolnym? Czy każdy, kto napotyka przeszkody w nauce, może zostać objęty tą formą edukacji? Wokół tego zagadnienia narosło wiele nieporozumień i błędnych przekonań. W praktyce edukacyjnej zdarzało się, że indywidualne nauczanie traktowano jako „sposób” na uczniów mających trudności wychowawcze lub problemy w nauce, co nie zawsze było zgodne z jego pierwotnym przeznaczeniem. W artykule wyjaśniamy, komu faktycznie przysługuje nauczanie indywidualne i jakie są jego prawne oraz organizacyjne ramy. Przedstawiamy również alternatywne formy wsparcia dla uczniów, które nie odcinają ich od środowiska szkolnego, a jednocześnie pozwalają dostosować proces edukacyjny do ich potrzeb.

Czy organ prowadzący szkołę może kontrolować realizację orzeczeń o potrzebie indywidualnego nauczania? Organ prowadzący szkołę nie może kontrolować realizacji orzeczeń o indywidualnym nauczaniu. Jego kompetencje w tym zakresie są ograniczone. Choć obowiązkiem organu prowadzącego jest zapewnienie warunków do realizacji nauczania indywidualnego, to nie ma on prawa ani do ingerowania, ani do żądania szczegółowych informacji o realizacji konkretnego orzeczenia. W artykule wyjaśniamy, jakie obowiązki i ograniczenia ciążą na organie prowadzącym w kontekście indywidualnego nauczania.

W nauczaniu indywidualnym realizuje się wszystkie obowiązkowe zajęcia edukacyjne wynikające z ramowego planu nauczania danego typu szkoły. W sprawdź, czy w związku z tym – czy należy organizować także zajęcia z wychowawcą?

Zindywidualizowana ścieżka kształcenia jest jedną z form wsparcia uczniów. Jest przeznaczona dla tych, którzy z uwagi na trudności w funkcjonowaniu, nie mogą uczestniczyć w zajęciach z oddziałem. Podpowiadamy, jak złożyć wniosek do poradni. Wyjaśniamy także, jak zorganizować takie kształcenie oraz jakie dokumenty powinna przygotować szkoła.

W codziennej pracy szkoły niejednokrotnie zdarza się, że różne instytucje, w tym poradnie psychologiczno-pedagogiczne, zwracają się z prośbą o sporządzenie opinii na temat ucznia. Taka opinia stanowi ważne źródło informacji w procesie diagnozowania i zaplanowania wsparcia ucznia. O ile prawo oświatowe nakłada na szkoły obowiązek wydania takiej opinii na wniosek poradni lub rodzica, o tyle nie określa zasad jej sporządzania. W artykule wyjaśniamy, jak napisać taką opinię zgodnie z obowiązującymi przepisami i najlepszymi praktykami.