
Zachowanie ucznia to informacja o tym, jak jego układ nerwowy radzi sobie z nauką, relacjami i bodźcami ze środowiska szkolnego. Dla części dzieci szkoła bywa sensorycznie wymagająca: hałas na przerwie, ostre światło, tłok w korytarzu, szybkie przejścia między aktywnościami. W takich warunkach łatwo o przeciążenie, które wygląda jak „niewłaściwe zachowanie” –wiercenie, wybuchy, wycofanie, pozorne „lenistwo”. Zadaniem zespołu ds. pomocy psychologiczno-pedagogicznej (PPP) jest zrozumieć te sygnały i przełożyć je na konkretne działania. W tym procesie terapeuta integracji sensorycznej (SI) jest łącznikiem pomiędzy „językiem zmysłów” a praktyką nauczania: pomaga nazwać mechanizm, wskazać dostosowania i wspierać nauczycieli w codziennej pracy z uczniem. Dowiedz się, co wnosi terapeuta SI do pracy zespołu, jak może wspierać nauczycieli w rozumieniu zachowań, jakie obszary środowiska szkolnego wymagają najczęściej dostosowań oraz jak wpleść wiedzę z SI w planowanie i realizację pomocy psychologiczno-pedagogicznej – zarówno na poziomie zespołu, jak i w codziennej praktyce klasy.

Przepisy prawa oświatowego nie określają minimalnej tygodniowej liczby godzin zajęć korekcyjno-kompensacyjnych – zarówno w szkołach ogólnodostępnych, jak i w młodzieżowych ośrodkach socjoterapii. Ustalenie ich wymiaru leży w gestii dyrektora placówki, który działa w porozumieniu ze specjalistami i uwzględnia potrzeby uczniów oraz możliwości organizacyjne jednostki.

„Inne zajęcia o charakterze terapeutycznym” stanowią jedną z form pomocy psychologiczno-pedagogicznej, która w praktyce przedszkolnej i szkolnej bywa interpretowana niejednoznacznie. Celem niniejszego opracowania jest uporządkowanie zagadnień związanych z innymi zajęciami o charakterze terapeutycznym poprzez odniesienie ich do obowiązujących regulacji prawnych oraz praktyki diagnostyczno-terapeutycznej poradni psychologiczno-pedagogicznych. Artykuł wyjaśnia, czym są inne zajęcia terapeutyczne, jakie warunki powinny spełniać, dla jakiej grupy uczniów są przeznaczone oraz jakie formy oddziaływań mogą być w ich ramach realizowane.

Informacja o tym, że uczeń posiada opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej, choć pozornie neutralna, może być traktowana jako dana osobowa o charakterze wrażliwym. Jej ujawnienie bez zgody rodziców może naruszać przepisy prawa, w tym RODO i Prawo oświatowe. Szkoły powinny wdrożyć odpowiednie procedury, aby uniknąć takich sytuacji, a jednocześnie udzielać pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Rodzice nie zawsze zgadzają się z treścią opinii wydanej przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną i chcą się od niej odwołać – szczególnie gdy opinia nie potwierdza oczekiwanej diagnozy. W artykule wyjaśniamy, czy odwołanie od opinii jest możliwe oraz jakie działania mogą podjąć zarówno rodzice, jak i sama poradnia w sytuacji zakwestionowania diagnozy.

Działania podejmowane wobec dziecka objętego pomocą psychologiczno-pedagogiczną nie zawsze przynoszą oczekiwane rezultaty. Zdarza się, że mimo stosowania odpowiednich metod, form pracy i zaangażowania nauczycieli oraz specjalistów rozwój ucznia nie przebiega tak, jak zakładano, a trudności w jego funkcjonowaniu utrzymują się lub nawet pogłębiają. W takiej sytuacji placówka musi podjąć przemyślane działania naprawcze. Sprawdź, jakie kroki są konieczne, gdy okazuje się, że pomoc psychologiczno-pedagogiczna nie jest skuteczna, oraz jak wygląda prawidłowy proces diagnozy, współpracy z poradnią i modyfikowania udzielanego wsparcia.

Wychowawca klasy to osoba, która koordynuje wszystkie działania dotyczące uczniów. Nie dziwi więc, że nałożono na niego szereg zadań dotyczących pomocy psychologicznej i pedagogicznej. Sprawdź, jaka jest jego rola w procesie udzielania wsparcia uczniom. Dowiedz się, co to znaczy pełnić funkcje koordynatora. Przekonaj się również, w jakim stopniu za skuteczność tej pomocy odpowiadają pozostali nauczyciele.

Zdarza się, że rodzice ucznia posiadającego opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej chcą formalnego „wycofania” tego dokumentu, zwłaszcza, gdy nie widzą już potrzeby dalszego korzystania z pomocy. W artykule wyjaśniamy, jak należy postępować w takiej sytuacji, czy możliwe jest zwrócenie opinii, czy raczej pozostaje ona w dokumentacji szkoły oraz jakie działania mogą podjąć rodzice i szkoła, jeśli wsparcie przestaje być potrzebne.

Dostarczenie do przedszkola lub szkoły orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania zobowiązuje placówkę do zorganizowania nauki poza szkołą. Jak zorganizować naukę ucznia, który nie może uczęszczać do szkoły? Jak w takim przypadku powinna wyglądać edukacja włączająca oraz czy ten tryb nauczania nadal może być realizowany w formie zdalnej? Jak organizować nauczanie indywidualne w przedszkolu? W artykule zajedziesz odpowiedzi na te oraz inne pytania organizację indywidualnej nauki dzieci i młodzieży. Uwzględniono w nim najnowsze zmiany, które zaczną obowiązywać już od 7 grudnia 2024 r.

Uczniowie ze spektrum autyzmu są bardzo różnorodną grupą zarówno pod względem funkcjonowania społecznego, komunikacyjnego, jak i intelektualnego. Autyzm może mieć zatem różne postacie. Niektóre dzieci nie opanowują mowy i prezentują różne stopnie niepełnosprawności intelektualnej oraz duże deficyty w rozwoju społecznym. Inne mogą być całkiem komunikatywne, czasami wręcz gadatliwe, mogą wykazywać objawy przywiązania do osób znaczących (rodziców), przy jednoczesnych trudnościach w nawiązywaniu prawidłowych relacji z rówieśnikami oraz licznych stereotypiach i schematyzmach w zachowaniu.