
Dyrektor jest zobowiązany do zatrudnienia specjalistów po dostarczeniu orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego bądź orzeczenia o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych. Przed nawiązaniem nowego stosunku pracy należy opracować plan działań wspomagających w trakcie bieżącej pracy z dzieckiem. Może to być także forma zajęć stymulujących rozwój w określonych obszarach. Wszystko po to, aby mieć pewność, że placówka zapewni uczniowi optymalne warunki rozwoju.

W przepisach prawa oświatowego nie ma innych wytycznych dotyczących realizacji podstawy programowej dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, poza zalecanymi w rozporządzeniu sposobami realizacji podstawy programowej. Sprawdź, jakie wskazówki zamieszczono w przepisach i na jakiej podstawie dokonać operacjonalizacji celów kształcenia i sposobów ich osiągania.

Nie istnieje uniwersalny zestaw wskazówek „jak pracować” dla nauczyciela wspomagającego. Wynika to z tego, że każdy uczeń z orzeczeniem wymaga innego wsparcia i innego rodzaju pomocy. W szczególnej sytuacji są nauczyciele wspomagający zatrudnieni w szkołach kształcących w zawodzie. Czy w tym przypadku oraz wiedzy z zakresu pedagogiki specjalnej i kształcenia ogólnego niezbędna jest również specjalistyczna wiedza z zakresu przedmiotów zawodowych? W artykule dzielimy się wskazówkami, jak nauczyciel współorganizujący kształcenia może wspomagać ucznia na przedmiotach zawodowych.

Każdy nauczyciel ma obowiązek prowadzenia dokumentacji dotyczącej pracy z uczniami. Obowiązek dotyczy również pedagoga specjalnego. Co jednak ważne – przepisy nie nakładają w tym zakresie nowych, nieznanych i niestosowanych dotąd rozwiązań. Sprawdź, co powinna zawierać dokumentacja pedagoga specjalnego. Sprawdź, czy należy założyć tzw. teczkę pedagoga specjalnego.

Problem zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży wciąż bywa niedostrzegany lub bagatelizowany, mimo że jego konsekwencje mogą być tragiczne. Samobójstwo to druga – po wypadkach i nagłych urazach – najczęstsza przyczyna zgonów wśród młodych ludzi. W obliczu tych niepokojących statystyk konieczne jest podejmowanie systematycznych działań profilaktycznych i prewencyjnych przez cały rok – zarówno w szkole, jak i w środowisku domowym. Warto zadać sobie pytanie: jakie sygnały mogą świadczyć o kryzysie psychicznym u dziecka lub nastolatka? Jakie działania można podjąć, aby próby samobójcze nie były wynikiem zaniedbań ze strony dorosłych?

Według Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, w Polsce nadwaga lub otyłość występują u 12,2% chłopców i 10% dziewcząt w wieku przedszkolnym oraz 18,5% chłopców i 14,3% dziewcząt w wieku szkolnym. Raport Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wskazał, że nadwagę i otyłość odnotowano u 32% polskich dzieci w wieku 7-9 lat, co plasuje polskie dzieci na 8. miejscu wśród badanych krajów Europy. Wraz z problemem nadmiernej masy ciała dzieci i nastolatki zmagają się z odrzuceniem rówieśniczym, niską samooceną, ciągłym stresem i lękiem. Jeśli jedzenie jest dla nich formą regulowania emocji, wpadają w błędne koło. Dowiedz się, jak wspierać rozwój emocjonalny dzieci zmagających się z otyłością, by skutecznie przeciwdziałać negatywnym konsekwencjom psychologicznym i emocjonalnym tego stanu. Przeczytaj artykuł, aby dowiedzieć się, jak pozytywnie wpływać na stan emocjonalny dzieci i młodzieży z nadwagą i otyłością oraz jakie działania mogą poprawić ich jakość życia. W materiale zwrócono uwagę na psychologiczne aspekty i rolę specjalistów w leczeniu otyłości. Wyjaśniamy, jak ważne jest podejście psychologiczne i emocjonalne.

Rok szkolny 2026/2027 nie przynosi rewolucji w podstawowej dokumentacji pedagoga szkolnego. Nadal kluczowe znaczenie ma dziennik pedagoga oraz dokumentacja związana z udzielaniem pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Warto jednak uwzględnić nowe realia pracy szkoły: od 1 września 2026 r. obowiązuje rozszerzony zakres opinii o funkcjonowaniu dziecka lub ucznia przygotowywanej na potrzeby postępowania w poradni, a w planie pracy pedagoga można odnieść się do kierunków polityki oświatowej na rok 2026/2027, w szczególności higieny cyfrowej, przeciwdziałania przemocy rówieśniczej i uzależnieniom behawioralnym, zdrowia psychicznego oraz współpracy z rodzicami. Nowe przepisy dotyczące korzystania z telefonów i innych urządzeń elektronicznych wpływają przede wszystkim na działania wychowawczo-profilaktyczne szkoły, nie tworząc odrębnego obowiązkowego dokumentu pedagoga.

Leworęczność to wyższa sprawność lewej ręki i jej dominacja w codziennym funkcjonowaniu nad ręką prawą. Według wyników licznych badań cechuje ona od 8 do 15% ludzi na świecie [1]. Na to, która ręka dziecka stanie się dominująca, wpływ ma wiele czynników, w tym biologicznych i kulturowych. Leworęczność jest zjawiskiem naturalnym, z którym nie należy walczyć. W środowisku dostosowanym do potrzeb większości, czyli osób praworęcznych, z leworęczności mogą niekiedy wynikać pewne problemy, w tym trudności w nabywaniu umiejętności pisania i rysowania. Warto poznać wskazówki i porady, pomocne podczas nauki pisania dziecka leworęcznego. Dowiedz się, jak ułatwić leworęcznym dzieciom opanowanie umiejętności pisania.

Szkoła, to miejsce, w którym uczniowie poznają samych siebie. Odkrywają swoje mocne strony, konfrontują się z ograniczeniami i próbują sprostać nowym wyzwaniom. Już na samym początku szkolnej drogi nauczyciele dostrzegają u swoich uczniów konkretne zasoby. Wspieranie rozwoju potencjału to ogromnie ważne nauczycielskie zadanie. Pułapką może być jednak postrzeganie ucznia przez pryzmat jego talentu. Wtedy pojawia się ryzyko nadmiernej presji, która potrafi unicestwić największą pasję. Jak tego uniknąć? Dowiedz się, jak wspierać uczniów w rozwijaniu talentów w sposób, który nie wiąże się z nakładaniem presji.

Funkcjonowanie w grupie rówieśniczej to niezbędny warunek rozwoju każdego dziecka. W okresie nastoletnim naturalne jest odwrócenie uwagi od rodziny w stronę rówieśników i różne działania na rzecz uniezależnienia od dorosłych. Budowanie relacji z innymi nastolatkami, umiejętność efektywnej komunikacji, współpracy, rozwiązywania konfliktów to nieocenione zasoby interpersonalne. Praca na rzecz ich rozwoju jest podstawą dalszych sukcesów – życiowych i zawodowych. Dlatego warto wspierać rozwój grupy, jej integrację i procesy, jakie w niej zachodzą. Skorzystają na tym jej członkowie.