Coraz częściej w polskich szkołach pojawiają się uczniowie, których funkcjonowanie nie mieści się w ramach jednego rozpoznania. Zaburzenia neurorozwojowe to grupa trudności, o których coraz częściej mówi się w kontekście neuroróżnorodności – pojęcia, które na stałe zagościło w przestrzeni szkolnej. Różnice w pracy mózgu i funkcjonowaniu układu nerwowego są naturalne, a sam rozwój mózgu może przebiegać bardziej różnorodnie, niż się kiedyś wydawało. Co przekłada się na realne trudności w edukacji. Jednym z ogromnych wyzwań współczesnej szkoły jest rozumienie współwystępowania zaburzeń neurorozwojowych oraz potrzeb dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Uczniom, którzy zmagają się z nadpobudliwością psychoruchową często towarzyszą kłopoty w zakresie regulacji emocji. Działają impulsywnie, reagują nierzadko nieadekwatnie do sytuacji. Nadmiernie i nagle, powodując tym samym szereg konfliktów. W pracy z dziećmi z trudnościami tego typu konieczna jest intensywna praca nad rozwojem umiejętności regulowania pobudzenia, emocji i hamowania impulsów. Proponowany zestaw to zbiór ćwiczeń do samodzielnej pracy ucznia. Może zostać wykorzystany na indywidualnych spotkaniach z psychologiem/pedagogiem szkolnym, w ramach zajęć rewalidacyjnych lub na warsztatach psychoedukacyjnych. Zestaw sprawdzi się również jako domowe ćwiczenia uczniów, którzy potrzebują wsparcia w zakresie rozwoju kompetencji społecznych.
ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, to zaburzenie neurorozwojowe, które wpływa na to, jak dziecko skupia się, reaguje i funkcjonuje w codziennych sytuacjach. Coraz częściej mówi się jednak o współwystępowaniu ADHD z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego, które mieszczą się w ramach diagnozy integracji sensorycznej. Choć nie są one tożsame, ich objawy mogą się wzajemnie wzmacniać, wpływając na zachowanie, rozwój i codzienne funkcjonowanie dziecka. Przyjrzyjmy się temu, jak wygląda integracja sensoryczna u dzieci z ADHD – jak rozpoznawać sygnały trudności i jak mądrze wspierać rozwój dzieci w środowisku edukacyjnym i terapeutycznym. Przeczytaj artykuł, by lepiej zrozumieć, jak skutecznie wspierać dzieci z rozpoznaniem ADHD i współwystępującymi deficytami integracji sensorycznej. Poznaj mechanizmy, które kryją się pod zachowaniami często interpretowanymi jako niegrzeczne lub nieposłuszne.
Proponowane karty pracy mają na celu wspieranie rozwoju emocjonalno-społecznego uczniów z ADHD. Ćwiczenia zostały zaprojektowane w taki sposób, pomóc uczniom zrozumieć swoje emocje, zidentyfikować nawyki i strategie poprawiające ich samopoczucie oraz rozwijać świadomość własnych zasobów i umiejętności. Uczniowie uczą się rozpoznawać, jak różne środowiska wpływają na ich zachowanie i samopoczucie, co zwiększa ich samoświadomość i pomaga w identyfikowaniu miejsc oraz sytuacji nasilających objawy ADHD. Karty pracy promują zdrowe nawyki wspierające funkcjonowanie mózgu, co zwiększa wiedzę uczniów na temat znaczenia zdrowego stylu życia i wprowadzenia pozytywnych zmian. Dzięki analizie sytuacji stresowych, młodzież rozwija umiejętność refleksji nad własnymi reakcjami emocjonalnymi. Praca z kartami wspiera uczniów w rozwoju samoświadomości, dostarcza im strategii radzenia sobie ze stresem i negatywnymi myślami, promuje zdrowe nawyki, zwiększa poczucie własnej wartości i rozwija umiejętność refleksji nad własnymi doświadczeniami i emocjami. To wszystko przyczynia się do poprawy funkcjonowania emocjonalno-społecznego uczniów, szczególnie tych z ADHD.
ADHD to zaburzenie neurorozwojowe, z którym dziecko się rodzi. Otoczenie zwykle zauważa trudności już na etapie wczesnoszkolnym. Dzieci z ADHD w klasach I – III są niecierpliwe, ruchliwe, impulsywne. Mają spore kłopoty z koncentracją uwagi i wszędzie ich pełno. W okresie dorastania obraz kliniczny ADHD zmienia się – objawy są równie trudne dla ucznia, ale często mniej zauważalne dla otoczenia. Wsparcie ucznia z diagnozą ADHD w starszych klasach szkoły podstawowej i w szkołach ponadpodstawowych wymaga indywidualnego podejścia i rzetelnego sprawdzenia jego zasobów i deficytów. Nastoletni uczniowie z zaburzeniami koncentracji i uwagi często mają poczucie niskiej akceptacji dla objawów ich zaburzenia, mimo że nie mają na nie wpływu.
Koncentracja uwagi jest w szkole niezbędnym procesem poznawczym. Trudno przyswoić jakąkolwiek wiedzę, opanować nowe umiejętności, jeśli pojawiają się kłopoty w tym zakresie. Jednocześnie tak trudno jest zaakceptować fakt, że nie zawsze uczeń ma wpływ na poziom swojej koncentracji uwagi. Kłopoty w zakresie koncentracji uwagi mogą świadczyć o ADHD, depresji, zaburzeniach lękowych, PTSD i innych kłopotach zdrowia psychicznego. Jak zadbać o potrzeby uczniów z obniżonym poziomem koncentracji uwagi?
Pobierz plakaty zawierające łatwe do zrozumienia wyjaśnienie, na czym polega specyficzne życie osób z ADHD. Plakaty warto powiesić w szkole lub przedszkolu, w miejscu widocznym dla rodziców. Dzięki prostym komunikatom dowiedzą się oni więcej na temat kolegów i koleżanek swoich dzieci.
Dzieci i młodzież nie zawsze zdają sobie sprawę, że osoby w ich otoczeniu mogą funkcjonować inaczej niż oni sami. Warto pomagać uczniom zrozumieć neuroatypowych kolegów i koleżanki. Karty pracy są dedykowane osobom, które chcą poznać specyfikę funkcjonowania osób z ADHD i w spektrum autyzmu i zrozumieć, jakie trudności mogą napotykać w relacjach z innymi. Dzięki pracy z case study uczniowie mogą dowiedzieć się, jak skutecznie wspierać i pomagać osobom neuroatypowym w codziennym życiu i jak budować silne i pełne zrozumienia relacje.
Zdarzyło ci się gubić klucze? Często spóźniasz się na autobus? Mimo ważnej lekcji myślisz o wczorajszym serialu? Towarzyszy ci wieczny natłok myśli? Nie kończysz tego, co zacząłeś? Uwaga! To może być ADHD! Krótki filmik wyświetla się scrollującej ekran nastolatce. Pojawia się myśl: to o mnie! Wpisuje w wyszukiwarkę hasło ADHD. Algorytm szybko wyłapuje to nagłe zainteresowanie, pokazuje proponowane konta i z dnia na dzień dziewczyna widzi coraz więcej treści na temat zaburzeń aktywności i uwagi. Jest coraz pewniejsza własnej diagnozy. Czy faktycznie ma AHDH? Możliwe. Możliwe też, że nie. Dlaczego? Dowiedz się, dlaczego uczniowska diagnoza z Tik Tok może być niebezpieczna, ale również – dlaczego nie należy jej lekceważyć.
Wielu uczniów z ADHD przeżywa w szkole ogromny stres. Towarzyszą im trzy główne objawy w różnym natężeniu: ruchliwość, kłopoty w zakresie koncentracji uwagi, impulsywność. Często już na początku edukacji zbierają ogromną ilość uwagi otoczenia – niestety głównie tej negatywnej. Bez odpowiedniego wsparcia nauczyciela, dostosowania środowiska nauki i wymagań edukacyjnych jest im niezwykle trudno. Każdy szmer odwraca uwagę, potrzeba ruchu zwycięża nad oczekiwaniami innych, impulsywność powoduje szereg konfliktów. Dziecko z ADHD nie ma absolutnie żadnego wpływu na kontrolowanie swoich objawów. Zwykłe zdanie: siedź cicho i grzecznie wypowiedziane do dziecka z ADHD jest podobnie irracjonalne, jak: zbij już tę gorączkę w stosunku do przeziębionego dziecka.
Celem warsztatu jest wyposażenie nauczycieli w elementarną wiedzę i narzędzia niezbędne do pracy z dzieckiem z ADHD.
Scenariusz może być wykorzystany na zebraniu z rodzicami lub na oddzielnym spotkaniu poświęconym ADHD. Warsztaty stwarzają okazję do nawiązania efektywnej współpracy z rodzicami i mogą przyczynić się do pozyskania w rodzicach sojuszników współdziałających w procesie wychowania ich dzieci.
Rozpoznania zespołu nadpobudliwości psychoruchowej dokonuje lekarz psychiatra współpracujący z psychologiem. Diagnozy dokonuje się na podstawie wywiadu z opiekunami, rozmów z dzieckiem, badań psychologicznych oraz o dziecku sporządzonej w szkole. Z uwagi na to, że dziecko z ADHD napotyka na wiele trudności w szkole, specjaliści z poradni często udzielają wskazówek dla nauczycieli. Poznaj najczęstsze i najbardziej skuteczne wskazówki do pracy z dzieckiem z ADHD i dowiedz się, jak pomóc uczniowi w szkolnej codzienności.
Żywe srebro, wszędzie go pełno. Najpierw zrobi, potem pomyśli. Nie usiedzi na miejscu, ciągle biega. Kiedyś zgubi własną głowę. Ciągle myśli o niebieskich migdałach. Ma milion pomysłów na sekundę, ale niczego nie kończy. Nie słucha poleceń, nie współpracuje, trzeba mu powtarzać sto razy. Niezdara, co się potyka o własne nogi, wszystko mu leci z rąk. Takie słowa dorosłych nieustannie towarzyszą dzieciom z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi – znanemu powszechnie jako ADHD.
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej (ADHD) rozpoznawany jest pomiędzy 6. a 9. rokiem życia, jednak jedynie 20% dzieci dotkniętych tym zaburzeniem trafia pod opiekę specjalistów. ADHD jest jednym z najczęstszych zaburzeń u dzieci w wieku szkolnym. Jego rozpowszechnienie oceniane jest na 5–7% populacji. W praktyce oznacza to, że ucznia bądź uczennicę z taką diagnozą można spotkać w każdej klasie. W publikacji zamieszczono listę objawów, których występowanie może wskazywać na ADHD. Omówiono także przyczyny problemów wychowawczych i skuteczne modele leczenia.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
