Dyrektor szkoły ma obowiązek zapewnienia uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków uczestnictwa w zajęciach organizowanych przez szkołę. Dotyczy to nie tylko zajęc prowadzonych na jej terenie, ale również w poza obiektami należącymi do danej jednostki. Obowiązywanie tej zasady nie zostało wyłączone na czas zawieszenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty, a zatem – o bezpieczeństwo uczniów trzeba dbać także w czasie zdalnego nauczania. Jak dokonać tego podczas zdalnego wychowania fizycznego, kiedy uczniowie wykonują ćwiczenia w domu?
Już na etapie przedszkolnym dzieci z trudnościami rozwojowymi czy zdrowotnymi mogą doświadczyć wykluczenia – ze strony zarówno dorosłych, jak i rówieśników. Dodatkową trudnością jest to, że często nie są w stanie tego wyrazić, pokazać dorosłym – zwłaszcza, jeśli ich komunikacja odbywa się na poziomie niewerbalnym, jak w przypadku dzieci autystycznych czy z opóźnionym rozwojem mowy. W takiej sytuacji mogą pokazywać swoje emocje poprzez zachowanie – nasilając tym samym trudności w grupie i narażając się na jeszcze większą dyskryminację. Przeczytaj artykuł i skorzystaj ze scenariuszy zajęć mających na celu prewencję dyskryminacji ze względu na stan zdrowia.
Już w przedszkolu dzieci potrafią podzielić się na: grube i chude, wysokie i niskie, ładnie i nieładnie ubrane. Gdy rówieśnik wyróżnia się na tle grupy swoim wyglądem, wagą, strojem może narazić się na nieprzychylne komentarze kolegów – będących w dużej mierze naśladownictwem tego, w jaki sposób mówią o innych ich najbliżsi dorośli. Problemy, które całkiem niedawno dotyczyły głównie nastolatek i młodych kobiet sięgają po coraz młodsze dzieci – zarówno dziewczynki, jak i chłopców. Przeczytaj artykuł i dowiedz się, jaki wpływ na rozwój przedszkolaków ma doświadczanie zjawiska interakcjonizmu. Skorzystaj również ze scenariuszy zajęć dla najmłodszych.
Szkoła to miejsce, które łączy ludzi w różnym wieku, z odmiennymi doświadczeniami, temperamentami, możliwościami i ograniczeniami. Jest to również dobre miejsce na rozwijanie umiejętności społecznych. Jednak nie stanie się to samoistnie bez odpowiedniej stymulacji. Chociaż w systemie brakuje przestrzeni na oddziaływania mające wzmocnić kompetencje społeczne, to można skorzystać z dostępnych metod i dać im głos. Taką możliwość dają elementy metody społeczności terapeutycznej.
Dziecko, które przebywa w placówce opiekuńczej lub rodzinie zastępczej to w każdej szkole temat budzący wiele niepokoju i wątpliwości. Jak ochronić ucznia z doświadczeniami opieki instytucjonalnej przed doświadczeniami wykluczenia, jak rozmawiać z nim o obchodach Dnia Matki, jak wybrać temat wypracowania na język polski, by nie zmuszać go do opisywania domu i rodziny? W karierze zawodowej każdego nauczyciela muszą prędzej czy później pojawić się podobne dylematy. A jest ich wiele więcej – trudno sobie wyobrazić, by do pieczy zastępczej lub domu dziecka trafiło dziecko, które nie doświadczyło porzucenia, straty, czy przemocy. Bagaż traumatycznych wspomnień na zawsze zmienia schemat budowania relacji, co odczuje każdy dorosły, który spróbuje nawiązać z dzieckiem więź. Dla wychowawcy to wyzwanie, do którego potrzeba cierpliwości, empatii i przeszkolenia.
Od kilku lat media bombardują doniesieniami o eskalacji przemocy w szkołach. Najbardziej elektryzują opinię publiczną informacje o aktach przemocy seksualnej. Czy zdajesz sobie sprawę, że do przemocy seksualnej dochodzi niemal w każdej szkole? Przeczytaj, jak ją rozpoznać i jak jej przeciwdziałać.
Rozmawiając ze znajomymi, zdarza Ci się zapewne usłyszeć, że uskarżają się na depresję. Termin depresja jest odmieniany przez wszystkie przypadki, podobnie jak termin stres. Depresja wydaje się być w ostatnich latach często występującym zjawiskiem. Czy dotyczy wyłącznie dorosłych, czy na depresję mogą cierpieć również małe dzieci i nastolatki? Czy wiesz, że w każdej klasie średnio dwoje dzieci cierpi na tę chorobę?
Do gabinetu psychologów dziecięcych coraz częściej trafiają rodzice zaniepokojeni tym, jak ich dziecko się odżywia. Obserwują wycofanie córki czy syna z jedzenia wspólnie z rodziną, nasilające się ograniczenia ilości jedzenia, dążenie do odchudzania się, wykonywania ćwiczeń, odrzucania różnych produktów. Martwią się tym, ile czasu ich dziecko spędza na przyglądaniu się własnemu ciału, ważeniu, porównywaniu się do kolegów. Niepokój budzą sytuacje, w których dziecko odmawia jedzenia lub zjada je po kryjomu w dużych ilościach.
Wyobraź sobie, że każdego dnia budzisz się nieco zmieniony. Tam, gdzie nie było tkanki tłuszczowej, nagle ją znajdujesz, na twarzy wyskakują kolejne wypryski, robisz się mniej proporcjonalny. Ubrania przestają pasować, wyglądasz w nich dziwnie, jakby nie były twoje. Patrzysz w lustro i czujesz się zagubiony we własnym ciele. Brzmi jak dziwny sen? To tylko codzienność – każdego nastolatka.
Wiele dzieci w wieku szkolnym doświadczyło dokuczania, wyśmiewania lub agresji. Jeszcze więcej było świadkiem agresywnych zachowań. Często dzieje się to w miejscach poza nadzorem nauczycieli – w mniej dostępnych częściach korytarza, w szatniach czy toaletach. W artykule podpowiadam, jakie działania mogą podjąć sami uczniowie, zarówno ci, którzy doświadczają dokuczania jak i świadkowie, by zatrzymać przemoc zanim się wymknie spod kontroli.