Dom dobrych słów to interaktywna gra przygotowana z myślą o Dniu Rodziny. Jej celem jest pokazanie, jak wielką moc mają słowa wypowiadane w domu i w relacjach z bliskimi. Uczestnicy przeciągają dobre, wspierające komunikaty do domu, a te, które mogą ranić lub sprawiać przykrość, odkładają do kosza. Gra w prosty i życzliwy sposób pomaga dzieciom oraz dorosłym rozmawiać o szacunku, zrozumieniu, empatii i budowaniu bezpiecznej atmosfery w rodzinie. To zaproszenie do refleksji nad tym, jak mówić do siebie z troską każdego dnia. Aby rozpocząć grę kliknij „Zaczynamy”.
Okres nastoletni to czas, w którym relacje rówieśnicze stają się złożone i pełne emocji. To też okres, w którym nastolatek oddala się od dorosłych i często interpretuje ich słowa przez pryzmat własnego buntu i niechęci. Scenariusz zajęć koncentruje się na uświadomieniu uczniom, jak duży wpływ mają słowa na emocje i poczucie własnej wartości innych osób. Zajęcia rozwijają empatię oraz odpowiedzialność za komunikację w relacjach rówieśniczych. Uczniowie uczą się rozpoznawać komunikaty wspierające, neutralne i raniące oraz analizują ich skutki. Uczą się świadomie dobierać słowa w codziennych sytuacjach, adekwatnie interpretować wypowiedzi innych i na nie odpowiednio reagować.
Wzmacnianie pozytywnej komunikacji jest kluczowym elementem wspierania rozwoju społecznego uczniów ze spektrum autyzmu. Poniższy scenariusz zajęć indywidualnych został opracowany z myślą o kształtowaniu umiejętności wyrażania uznania, proszenia, przepraszania oraz komplementowania. Zajęcia, oparte na pracy z obrazkami pomagają uczniowi rozwijać kompetencje komunikacyjne, jednocześnie wspierając pamięć roboczą, planowanie działań i porządkowanie czynności. Scenariusz doskonale sprawdzi się na zajęciach ukierunkowanych na rozwijanie samodzielności i przygotowanie ucznia do codziennych sytuacji społecznych.
Zestaw „widzę – czuję – reaguję” to komplet kart pracy, które wspierają rozwój emocjonalny i społeczny dzieci i młodzieży, w szczególności z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Materiały pomagają uczniowi lepiej rozumieć własne emocje, komunikować potrzeby w sposób asertywny oraz radzić sobie w sytuacjach konfliktowych. Zadania zawarte w pakiecie zostały przygotowane przez pedagoga z myślą o praktycznym zastosowaniu – rozwijają umiejętności niezbędne do budowania relacji, lepszego funkcjonowania w grupie rówieśniczej oraz wzmacniania poczucia sprawczości.
Okres dojrzewania to czas wielu zmian i silnych emocji. Czasami własne uczucia utrudniają nam zrozumienie intencji wypowiedzi innych. W każdej relacji pojawiają się kłopoty w komunikacji i konflikty. Najważniejsze jest, by dążyć do wyjaśniania nieporozumień w rozmowie. Zadanie ucznia polega na wcieleniu się w bohaterów i udzieleniu odpowiedzi na podane pytania.
Komunikowanie się jest umiejętnością, której można się nauczyć. Odpowiednie ćwiczenia, zabawy i zadania mogą pomóc osobom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu udoskonalić swoje umiejętności komunikacyjne i umiejętnie wykorzystywać je w rożnych sytuacjach społecznych. Scenariusz zajęć rewalidacyjnych jest dedykowany uczniom klas V-VIII w spektrum autyzmu. Ćwiczenia uwzględnione w scenariuszu mają na celu rozwijanie umiejętności niezbędnych do komunikacji, w tym umiejętności uważnego słuchania, wychwytywania ważnych informacji, kontrolowania swoich chęci i emocji, ćwiczenie naprzemienności w rozmowie.
Uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym charakteryzuje opóźniony rozwój mowy i ograniczony zasób słów. Na ogół komunikują się oni za pomocą krótkich zdań, wyrazów lub gestów. Mają trudności z rozumieniem abstrakcyjnych pojęć, zapamiętywaniem, koncentracją i odtwarzaniem informacji. Często zmyślają i wykazują impulsywne zachowania. Edukacja tych uczniów wymaga dostosowania wymagań do poziomu rozwoju dziecka w wieku 6-9 lat, z naciskiem na proste formy komunikacji. W artykule przedstawimy skuteczne strategie komunikacyjne, które mogą pomóc nauczycielom uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej.
Czasy, w których zeszyty się pożyczało i przepisywało, a informacji potrzebnych do zadań domowych szukało w encyklopedii dawno już minęły. Przeziębiony uczeń jeszcze spod kołdry może wysłać prośbę o zdjęcia notatek z lekcji na klasowym czacie. Odpowiedź na trudne pytanie z chemii na pewno znajdzie się w Internecie, a do zrobienia konstrukcji z zapałek na technikę na pewno przyda się tutorial. „Kiedyś to były inne czasy”, „dzieci nie umieją rozmawiać, tylko wysyłają sobie emotikony”, „zamiast podwórka są gry na serwerach” – podobne komunikaty słyszy się często w dyskusjach dorosłych. Często oceniamy kompetencje komunikacyjne młodych ludzi gorzej niż własne, nie zastanawiając się nad tym, na czym polega różnica i czy mogą z niej płynąc jakieś korzyści.
Już samo hasło „nastolatek” wywołuje u dorosłych szereg różnorodnych skojarzeń – czasem pełne napięcia i poczucia bezsilności. Wielu rodziców skarży się na trudności komunikacyjne w relacjach ze swoimi dziećmi – zwłaszcza w okresie dojrzewania. Udział w warsztatach pomoże rodzicom zrozumieć własne dzieci i poprawić komunikację. Obecnie już opiekunowie piąto i szóstoklasistów widzą różnicę w jakości rozmów z nimi. Relacjonują kłopoty z utrzymaniem rozmowy, zatopienie w świecie multimediów, komunikatorów, zmiana języka nastolatka i ograniczenie komunikacji do wyrażeń „dobrze”, „normalnie”, „zaraz”, „potem”. Podnosi się ciśnienie tętnicze krwi u dorosłego i przepis na konflikt gotowy. A życie dodaje do tego jeszcze różne mało zrozumiałe dla rodzica zachowania dziecka – operowanie językiem obrazkowym, ciągłe szperanie w Internecie w poszukiwaniu memów, gifów i mało powiązanych ze sobą tematycznie filmików. Trudno zachować dystans i zobaczyć w tych zachowaniach potrzebę rozwijania własnej tożsamości, poszukiwania tego, co interesujące, przydatne w relacjach rówieśniczych. Warsztat ma na celu usprawnienie komunikacji rodziców z nastoletnimi dziećmi poprzez poprawę rozumienia funkcjonowania nastolatka oraz pracę nad formułowaniem komunikatów, które służą nawiązaniu relacji.
Karty pracy na zajęcia socjoterapeutyczne lub rewalidacyjne dla uczniów mających trudności komunikacyjne. Pierwsze zadanie polega na zaproponowaniu odpowiedzi na pytania lub komunikatu podtrzymującego rozmowę. Uczeń musi sam ułożyć odpowiedź. Drugie zadanie wymaga większej kreatywności. Uczeń musi zaproponować dialog adekwatny do tego co widzi na zdjęciu.
Przyjęcie do przedszkoli i szkół licznej grupy dzieci i młodzieży z Ukrainy zmusiło nauczycieli do poszukiwania alternatywnych sposobów komunikowania się. Jak rozmawiać z dzieckiem, które nie mówi po polsku? Z pewnością jest to trudne, dlatego zachęcam do zapoznania się z praktycznymi wskazówkami. Ekspertki wyjaśniają, co jest ważne w komunikacji z dzieckiem, które nie mówi po polsku.
Zestaw jest propozycją ćwiczeń dla młodzieży VI-VIII klas z zespołem Aspergera lub problemami w komunikacji. Słuchowisko i zadania do niego mają na celu poprawić umiejętności komunikacyjne oraz pokazać rozwiązanie trudnych dla nastolatków sytuacji społecznych. Zestaw daje możliwość zrozumieć czym są relacje przyjacielskie, jak zachowują się osoby, które przyjaźnią się. Na przykładzie trzech przyjaciółek można zrozumieć czym jest plotkowanie, zrozumieć, że ton i sposób wypowiedzi może wpływać na znaczenie wypowiedzi przyjazne lub nieprzyjazne, nawet jeżeli słowa na to nie wskazują.
U dzieci z autyzmem mogą występować różne zaburzenia dotyczące wielu sfer funkcjonowania. Najważniejsza jest tzw. autystyczna triada, a najistotniejszym z niej jest obszar dotyczący komunikowania się. Nie istnieje niestety jeden, spójny obraz ilustrujący, na czym polegają i jak przebiegają takie zaburzenia komunikacji. Niektóre dzieci w ogóle nie posługują się mową, inne potrafią wykorzystywać ją do komunikacji. W artykule omówiono trudności, które w autyzmie występują najczęściej. Wskazano także etapy rozwoju mowy i języka u dzieci neurotypowych oraz dzieci z autyzmem.
Ćwiczenie dedykowane uczniom klas VII-VIII oraz szkół ponadpodstawowych w tym dla uczniów z autyzmem i Zespołem Aspergera. Praca z karami pomoże uczniom rozróżnić odpowiedni sposób nawiązania rozmowy od takiego, który może utrudnić kontakt. Zadaniem ucznia jest wybrać sposób reakcji w sytuacji towarzyskiej oraz dobrać komentarze wyjaśniające, dlaczego pozostałe reakcje nie były adekwatne.
Niepełnosprawność, spektrum autyzmu, przebyte choroby czy urazy, to tylko niektóre czynniki zaburzające możliwość porozumiewania się za pomocą słów. Dla takich osób powstały różne systemy komunikacji bez słów mówionych. W artykule omówiono alternatywne systemy wspomagające rozwój komunikacji uczniów z niepełnosprawnością i zaburzeniami mowy.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
