
Standardy dla psychologów pracujących w poradniach psychologiczno-pedagogicznych wskazują, że przed przystąpieniem do badania diagnostycznego trzeba uzyskać zgodę na uczestnictwo w tym badaniu – zarówno od rodziców, jak i od samego dziecka. Uzyskanie zgody nie zawsze jest łatwe – pojawiają się bowiem pytania: czy kilkulatek może świadomie zadecydować o poddaniu się badaniu? Czy dziecko może zostać poddane diagnozie mimo sprzeciwu jednego z rodziców? Jak postąpić gdy żadne z nich nie wyraża zgody na diagnozę? W artykule podjęto próbę udzielenia odpowiedzi na te oraz inne pytania dotyczące zgody na badanie diagnostyczne dziecka.

Przepisy nie określają wymiaru godzin realizowanych w ramach zindywidualizowanej ścieżki indywidualnie z uczniem. Liczbę godzin i sposób organizacji pomocy uczniowi w tej formie ustala dyrektor szkoły (§ 12 ust. 8 rozporządzenia MEN z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach).

Dyskalkulia, choć mniej znana niż dysleksja, stanowi poważne wyzwanie dla wielu uczniów. Dowiedz się, jak rozpoznaje się tę specyficzną trudność w uczeniu. W artykule wymieniono najczęściej występujące objawy dyskalkulii u uczniów oraz przedstawiono proces ubiegania się o wydanie opinii w sprawie specyficznych trudności w uczeniu się dla ucznia z podejrzeniem dyskalkulii.

Jednym z ważniejszych obowiązków nauczycieli udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest formułowanie wniosków dotyczących dalszej pracy z uczniem. W artykule wyjaśniamy, na jakiej podstawie i w jaki sposób formułować wnioski do dalszej pracy z uczniem w ocenie postępów ucznia objętego pomocą psychologiczno-pedagogiczną.

W przypadku doręczenia do szkoły orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego ze względu na zagrożenie niedostosowaniem społecznym, konieczne jest zorganizowanie zajęć rewalidacyjnych. Zdarza się, że zajęcia te są zastępowane zajęciami rozwijającymi kompetencje emocjonalno-społeczne. To błąd. Przepisy prawa oświatowego regulują kwestie przydzielania form pomocy w postaci zajęć socjoterapeutycznych i zajęć rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne.

Jednym z rodzajów zajęć specjalistycznych są zajęcia korekcyjno-kompensacyjne. Zajęcia te organizuje i prowadzi się w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej w przedszkolach, szkołach i placówkach. Ich podstawowym celem jest korygowanie i kompensowanie zaburzeń i odchyleń rozwojowych. Zdarza się, że zajęcia te są mylone z zajęciami wyrównawczymi. Przeczytaj artykuł i dowiedz się dla kogo organizuje się zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, ile powinny trwać oraz jakie kwalifikacje musi mieć prowadzący je nauczyciel.

W orzeczeniach o potrzebie kształcenia specjalnego bardzo często zamieszczane jest zalecenie, by wybrane zajęcia edukacyjne były realizowane indywidualnie. W orzeczeniu nie wskazuje się jednak ani które zajęcia mają być realizowane w ten sposób, ani czy dotyczy to wszystkich zajęć z danego przedmiotu.

Gdy uczeń przejawia agresywne zachowania w szkole, należy udzielać mu pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Jeżeli będzie to konieczne, można go objąć obserwacją z poradni zachowania na terenie placówki. Powstaje jednak pytanie, czy wymagana jest zgoda rodziców ucznia na przeprowadzenie takiej obserwacji? Czy rodzice pozostałych uczniów, niekorzystających z pomocy psychologiczno-pedagogicznej, mogą sprzeciwić się obecności specjalisty? Dowiedz się, jakie kroki podjąć, aby zorganizować działania na rzecz agresywnego dziecka w szkole.

Uczniowie objęci pomocą psychologiczno-pedagogiczną na I etapie edukacyjnym mogą potrzebować wsparcia również w kolejnych latach nauki. Pojawia się jednak pytanie – czy stara opinia wydana przez poradnię nadal obowiązuje? Kiedy skierować ucznia na ponowną diagnozę? W jaki sposób unieważnić opinię, która przestała być aktualna i w jaki sposób archiwizować opinie, które utraciły ważność?