
Przepisy nie określają, kto może wnioskować o przedłużenie etapu edukacyjnego dla ucznia niepełnosprawnego, ale zwykle inicjatywa jest po stronie rodziców ucznia lub nauczyciela uczącego w porozumieniu z rodzicami.

Wczesne wspomaganie rozwoju organizuje się dla wszystkich dzieci niepełnosprawnych od chwili wykrycia niepełnosprawności, jednak przepisy nie definiują katalogu tych niepełnosprawności. Zgodnie ze stanowiskiem resortu edukacji przyjmuje się, że może to być każdy rodzaj niepełnosprawności. Takie ustalenie nie jest zaś przeszkodą do wydania przez poradnię opinii stwierdzającej rodzaj niepełnosprawności dziecka.

Przepisy nie określają zasad organizacji zajęć gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej, nie jest to bowiem obowiązek dyrektora. Nie wskazują również liczby uczniów na takich zajęciach. Jeśli zatem dyrektor podejmie decyzję o realizacji takiej formy pomocy, to powinien określić zasady kwalifikacji uczniów na zajęcia, w tym liczebność grupy.

Podstawą do zorganizowania zajęć wczesnego wspomagania rozwoju jest opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz wniosek rodziców. Bez tych warunków szkoła nie ma podstaw do organizacji takich zajęć, nawet na wniosek instytucji zajmującej się pomocą społeczną.

Przepisy nie rozstrzygają, na jakich zasadach powinny być organizowane zajęcia z techniki dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, którzy nie realizują nauki drugiego języka. W związku z tym to dyrektor szkoły musi zdecydować o sposobie realizacji tego zadania.

Zdarza się, że nauczyciele odmawiają prowadzenia zajęć indywidualnego nauczania w domu ucznia. Odmowę uzasadniają np. sytuacją rodzinną czy warunkami, w jakich miałyby być prowadzone lekcje. W takich przypadkach często pojawia się propozycja, aby zajęcia indywidualnego nauczania zorganizować poza domem – ww poradni psychologiczno-pedagogicznej, ośrodku pomocy społecznej lub innym miejscu publicznym. Czy zastosowanie takiego rozwiązania jest dopuszczalne?

Jedno z częściej zadawanych pytań związanych z kształceniem ucznia z niepełnosprawnością brzmi: ile wynosi dotacja na ucznia z orzeczeniem. Trzeba wiedzieć, że na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wysokość dotacji na ucznia z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego zależy od różnych czynników. Dowiedz się, co wpływa na wysokość dotacji na ucznia z niepełnosprawnością.

Rozwojowe zaburzenia arytmetyczne (wg ICD-10 specyficzne zaburzenia matematyczne), powszechnie nazywane dyskalkulią to w dużym uproszczeniu zaburzenie zdolności wykonywania działań matematycznych. W literaturze wyróżnia się wiele różne rodzaje dyskalkulii (werbalna, leksykalna, graficzna, wykonawcza, operacyjna czy pojęciowo-poznawcza). Łączy je jedno – diagnoza dyskalkulii poparta odpowiednim dokumentem wydanym przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną umożliwia dostosowania warunków przeprowadzania egzaminu maturalnego do potrzeb ucznia. Na czym polegają dostosowania na maturze dla osób z dyskalkulią i czy są wystarczające? Na ten temat wypowiedziało się Ministerstwo Edukacji i Nauki – poznaj te wyjaśnienia.

Szkoła powinna zapewnić możliwość korzystania ze świetlicy także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim. Należy im przy tym zapewnić właściwą – ze względu na niepełnosprawność – opiekę.

Według danych przekazanych przez Centralną Komisję Egzaminacyjną, w maju 2022 r. egzamin maturalny zdało 78,2% absolwentów szkół ponadpodstawowych. Część maturzystów, którym nie udało się osiągnąć minimalnej liczby punktów, przystąpi do poprawki. Przystąpienie do matury w terminie poprawkowym wymaga jednak spełnienia kilku warunków.