W przypadku zniszczenia dokumentacji przebiegu nauczania dyrektor szkoły powołuje komisję w celu ustalenia zakresu zniszczeń oraz odtworzenia tej dokumentacji. Pobierz wzór zarządzenia dyrektora w sprawie powołania komisji!
Przepisy nie określają, kto może wnioskować o przedłużenie etapu edukacyjnego dla ucznia niepełnosprawnego, ale zwykle inicjatywa jest po stronie rodziców ucznia lub nauczyciela uczącego w porozumieniu z rodzicami.
Wczesne wspomaganie rozwoju organizuje się dla wszystkich dzieci niepełnosprawnych od chwili wykrycia niepełnosprawności, jednak przepisy nie definiują katalogu tych niepełnosprawności. Zgodnie ze stanowiskiem resortu edukacji przyjmuje się, że może to być każdy rodzaj niepełnosprawności. Takie ustalenie nie jest zaś przeszkodą do wydania przez poradnię opinii stwierdzającej rodzaj niepełnosprawności dziecka.
Przepisy nie określają zasad organizacji zajęć gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej, nie jest to bowiem obowiązek dyrektora. Nie wskazują również liczby uczniów na takich zajęciach. Jeśli zatem dyrektor podejmie decyzję o realizacji takiej formy pomocy, to powinien określić zasady kwalifikacji uczniów na zajęcia, w tym liczebność grupy.
Podstawą do zorganizowania zajęć wczesnego wspomagania rozwoju jest opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz wniosek rodziców. Bez tych warunków szkoła nie ma podstaw do organizacji takich zajęć, nawet na wniosek instytucji zajmującej się pomocą społeczną.
Zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze mogą być organizowane w domu ucznia, ale nie jest to wymóg. Decydujące będą tutaj wskazania zawarte w orzeczeniu. W przypadku realizacji zajęć w domu uczestnika, rodzice zobowiązani są zapewnić odpowiednie warunki do ich prowadzenia.
Zdarza się, że nauczyciele odmawiają prowadzenia zajęć indywidualnego nauczania w domu ucznia. Odmowę uzasadniają np. sytuacją rodzinną czy warunkami, w jakich miałyby być prowadzone lekcje. W takich przypadkach często pojawia się propozycja, aby zajęcia indywidualnego nauczania zorganizować poza domem – ww poradni psychologiczno-pedagogicznej, ośrodku pomocy społecznej lub innym miejscu publicznym. Czy zastosowanie takiego rozwiązania jest dopuszczalne?
Rozwojowe zaburzenia arytmetyczne (wg ICD-10 specyficzne zaburzenia matematyczne), powszechnie nazywane dyskalkulią to w dużym uproszczeniu zaburzenie zdolności wykonywania działań matematycznych. W literaturze wyróżnia się wiele różne rodzaje dyskalkulii (werbalna, leksykalna, graficzna, wykonawcza, operacyjna czy pojęciowo-poznawcza). Łączy je jedno – diagnoza dyskalkulii poparta odpowiednim dokumentem wydanym przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną umożliwia dostosowania warunków przeprowadzania egzaminu maturalnego do potrzeb ucznia. Na czym polegają dostosowania na maturze dla osób z dyskalkulią i czy są wystarczające? Na ten temat wypowiedziało się Ministerstwo Edukacji i Nauki – poznaj te wyjaśnienia.
Szkoła powinna zapewnić możliwość korzystania ze świetlicy także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim. Należy im przy tym zapewnić właściwą – ze względu na niepełnosprawność – opiekę.