Różni nauczyciele wspomagający dla jednego ucznia

W szkołach, do których uczęszczają uczniowie posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, zatrudnia się nauczycieli posiadających kwalifikacje z zakresu pedagogiki specjalnej w celu współorganizowania kształcenia uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, czyli tzw. nauczycieli wspomagających. Nie zawsze możliwe jest takie zorganizowanie pracy szkoły, aby tym samym uczniom podczas wszystkich zajęć towarzyszyli ci sami nauczyciele wspomagający. Czasami także wydaje się, że uczeń wymaga wsparcia nauczycieli posiadających różne kwalifikacje i kompetencje. Sprawdź, czy uczeń z niepełnosprawnością może mieć na różnych lekcjach innych, nauczycieli współorganizujących kształcenie.

ADHD – zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi

W opiniach poradni psychologiczno-pedagogicznej możemy spotkać się z dwoma terminami diagnostycznymi odnoszącymi się do uczniów z nadpobudliwością psychoruchową: ADHD (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder) czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji lub też zaburzenia hiperkinetyczne.  W praktyce pedagogicznej bardziej rozpowszechniona jest nazwa ADHD i tą terminologią będę posługiwać się w artykule, który ma na celu zobrazowanie funkcjonowania ucznia z tą dysfunkcją.

Dzieci z zaburzeniami mowy w placówce oświatowej. Zrozumieć problem

Dzieci ze specyficznymi zaburzeniami mowy stanowią bardzo zróżnicowaną grupę. I to zarówno pod względem rozwoju ruchowego, poznawczego, jak i społeczno-emocjonalnego. Diagnoza tej grupy dzieci nie jest łatwa i szybka. Często też w praktyce niestety okazuje się, że jest mylna. A to prowadzi do braku możliwości lub ograniczenia w zapewnieniu dziecku wsparcia. Dowiedz się, czym jest specyficzne zaburzenie językowe (SLI). Sprawdź, jak zaburzenia mowy dziecka są postrzegane w kontekście prawa oświatowego.

Kontakt diagnostyczny uczniem w zakresie niedostosowania społecznego lub zagrożenia niedostosowaniem społecznym

Diagnoza pedagogiczna stanowi jeden z elementów kompleksowego i wielopłaszczyznowego procesu diagnostycznego dziecka. Diagnozowanie pedagogiczne w obszarze resocjalizacji jest czynnością stawiania rzetelnych rozpoznań w celach wychowawczych, o charakterze wspierającym i resocjalizującym. Dotyczy to osób niedostosowanych społecznie lub zagrożonych niedostosowaniem. Jakie działania i postawy wspomagają prawidłowy kontakt diagnostyczny? Co może rozwijać i ożywiać kontakt diagnostyczny? Jak radzić sobie z oporem w kontakcie diagnostycznym? W niniejszym artykule zostaną przedstawione wskazówki dla wychowawców, pedagogów i psychologów szkolnych, którzy nawiązują kontakt diagnostyczny z uczniami zagrożonymi niedostosowaniem społecznym lub niedostosowanymi społecznie.

Współpraca na rzecz ucznia z niedostosowaniem społecznym

Wyzwania stawiane pedagogom we współczesnym świecie wymagają od nich ciągłego poszukiwania nowych myśli, koncepcji rozwiązań, metod i form oddziaływań oraz inspiracji do codziennej pracy. Materiał  może być pomocny jako wskazówka, jak i z kim może współpracować szkoła w pracy z uczniem niedostosowanym społecznie, jacy specjaliści i instytucje mogą pomóc nauczycielom w rozwiązaniu tych problemów.

Metody twórczej resocjalizacji jako ścieżki pracy z uczniem niedostosowanym społecznie

Praca z młodymi osobami nieprzystosowanymi społecznie lub zagrożonymi nieprzystosowaniem jest wyzwaniem dla pedagogów, psychologów, wychowawców i nauczycieli. Głównie dlatego, że wymaga podejmowania oddziaływań odbiegających od tych, które wykorzystuje się do pracy z dziećmi, których rozwój społeczny kształtuje się prawidłowo. Na szczęście współcześnie można korzystać z opracowanych i sprawdzonych metod pracy z nieletnimi. Jednymi z nich są metody twórczej resocjalizacji, które zostały opisane przez prof. Marka Konopczyńskiego.

Nauczyciel wspomagający, czyli nauczyciel zatrudniony w celu współorganizowania kształcenia uczniów – kim jest i jaką odgrywa rolę?

W przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych są coraz liczniej obecni nauczyciele współorganizujący edukację uczniów z niepełnosprawnością tzw. nauczyciele wspomagający. Są oni realnym wsparciem w procesie włączania dziecka, ucznia z niepełnosprawnością w grupę jak również w klasę. Chodzi tu przede wszystkim o uczniów z autyzmem, zespołem Aspergera czy niepełnosprawnościami sprzężonymi. Jeśli nauczyciel wspomagający ma odpowiednio zaplanowaną i zorganizowaną pracę wzmacnia jakość edukacji włączającej we współczesnej szkole.

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną

Uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym realizują odrębną podstawę programową. Sprawdź, czy istnieje odrębna podstawa programowa wychowania przedszkolnego dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną.

Jak skutecznie działać na obszarach różnych aspektów funkcjonowania ucznia z orzeczeniem – przykłady z praktyki

Kształcenie integracyjne polega na organizacji wspólnego kształcenia dzieci i młodzieży zdrowych z dziećmi i młodzieżą z niepełnosprawnością. Na przykładzie działalności jednego z dzielnicowych centrum ds. integracji w Warszawie przedstawiamy, jak można działać skutecznie na obszarach różnych aspektów funkcjonowania ucznia z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego w systemie edukacji.

Afazja czy specyficzne zaburzenie rozwoju mowy i języka

Czym jest afazja a czym specyficzne zaburzenia mowy i języka? Jak rozpoznać i wspomagać dzieci z taki problemami? W artykule wyjaśniamy, na czym polega afazja oraz kto diagnozuje to zaburzenie. Wyjaśniamy skutki posługiwania się terminami afazja i specyficzne zaburzenie językowe (SLI – Specific Language Impairment). Oprócz tego przedstawiamy 20 wskazówek do pracy z uczniami, u których występują zakłócenia mowy i komunikacji.