autoagresja

Zachowania autoagresywne dzieci i młodzieży. Odpowiedzi na pytania

Po obejrzeniu trzyczęściowego szkolenia o autoagresji dzieci i młodzieży uczestnicy podzielili się wątpliwościami dotyczącymi realnych sytuacji szkolnych, decyzji interwencyjnych czy rozmów z uczniem i rodzicem. Teraz możesz obejrzeć specjalne nagranie, w którym ekspertka odpowiada na pytania i doprecyzowuje najważniejsze kwestie – od pierwszej reakcji nauczyciela po moment eskalacji sprawy do instytucji zewnętrznych.

Obejrzyj wszystkie części szkolenia:

Dołączając do Akademii portalu ePedagogika, zyskujesz nie tylko dostęp do szkoleń, ale także możliwość konsultowania trudnych sytuacji i otrzymywania merytorycznego wsparcia wtedy, kiedy naprawdę go potrzebujesz. Już dziś możesz zadać pytania ekspertom prowadzącym webinary:

Katarzyna Topolska
25 marca 2026 r.
2026

Najczęstsze czynniki ryzyka zachowań autoagresywnych u dzieci i młodzieży

Jakie są najczęstsze czynniki ryzyka zachowań autoagresywnych u dzieci i młodzieży? Zachowania autoagresywne rzadko pojawiają się bez kontekstu. Najczęściej stanowią efekt współwystępowania trudności emocjonalnych, relacyjnych i psychicznych. Czynniki ryzyka nie są bezpośrednią przyczyną autoagresji, lecz zwiększają podatność dziecka lub nastolatka na podejmowanie takich działań w sytuacjach przeciążenia. W środowisku szkolnym szczególnego znaczenia nabiera wczesne rozpoznanie sygnałów ostrzegawczych oraz zrozumienie mechanizmów leżących u podstaw autoagresji.

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat edukacji uczniów z niepełnosprawnością wzroku? Dołącz do Akademii ePedagogiki i obejrzyj szkolenie: Autoagresja u ucznia – przyczyny, rozpoznawanie, znaki ostrzegawcze Każdy uczestnik szkolenia otrzymuje imienny certyfikat.
Do webinaru dołączono materiały specjalne:

Karta informacyjna dla nauczycieli. Czym jest autoagresja? Podstawowe informacje
Ćwiczenie analiza trójkąta poznawczego

Z artykułu dowiesz się m.in.:

Jakie środowiskowe czynniki zwiększają ryzyko autoagresji u uczniów?
Dlaczego brak wsparcia społecznego sprzyja zachowaniom samouszkadzającym?
Jaką rolę odgrywa impulsywność i trudności w regulacji emocji?
Czy zaburzenia psychiczne zwiększają ryzyko autoagresji?
Dlaczego wcześniejsze samouszkodzenia są silnym czynnikiem prognostycznym?

Autoagresja u ucznia – przyczyny, rozpoznawanie, znaki ostrzegawcze

Zachowania autoagresywne wśród dzieci i młodzieży to temat, który coraz częściej pojawia się w codziennej pracy nauczycieli, pedagogów i psychologów szkolnych. Samouszkodzenia nie są „modą” ani prostą próbą zwrócenia na siebie uwagi. To złożony objaw, za którym stoją konkretne mechanizmy psychologiczne, trudności emocjonalne i potrzeby rozwojowe nastolatka. W pierwszej części szkolenia omawiane są formy autoagresji, ich funkcje oraz najważniejsze czynniki ryzyka i sygnały ostrzegawcze, które mogą pojawić się w środowisku szkolnym. Materiał porządkuje wiedzę i pomaga oddzielić fakty od stereotypów – szczególnie w obszarze rozróżnienia samouszkodzeń od zachowań suicydalnych.

Korzyści dla uczestnika:

Zrozumiesz, czym są zachowania autoagresywne i jakie formy mogą przyjmować (nie tylko cięcia, ale również przypalanie, wyrywanie włosów czy uszkodzenia w mniej widocznych miejscach).
Nauczysz się odróżniać samouszkodzenia od prób samobójczych oraz poznasz zależności między autoagresją a ryzykiem suicydalnym.
Dowiesz się, jakie mechanizmy psychologiczne stoją za autoagresją, w tym:
– regulacja emocji,
– odzyskiwanie poczucia kontroli,
– forma komunikacji cierpienia,
– uzewnętrznienie bólu psychicznego,
– presja grupy rówieśniczej i „rytuały wejścia”.
Zrozumiesz, dlaczego autoagresja może przynosić krótkotrwałą ulgę emocjonalną i jak wykorzystać tę wiedzę w rozmowie wspierającej z uczniem.
Poznasz najczęstsze czynniki ryzyka (m.in. słaba sieć wsparcia, impulsywność, izolacja rówieśnicza, zaburzenia psychiczne, wcześniejsze samouszkodzenia).
Nauczysz się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze w środowisku szkolnym – takie jak zakrywanie ciała, unikanie WF-u, wycofanie społeczne czy posiadanie niepokojących przedmiotów.
Dowiesz się, na co zwracać uwagę jako nauczyciel lub specjalista oraz jak zwiększyć swoją czujność bez popadania w nadinterpretację.

Do szkolenia dołączono następujące materiały:

Karta informacyjna dla nauczycieli. Czym jest autoagresja? Podstawowe informacje
Ćwiczenie analiza trójkąta poznawczego

Katarzyna Topolska
2 marca 2026 r.
2026

Autoagresja u ucznia – interwencja w sytuacji kryzysu

Co zrobić, gdy dowiadujesz się, że uczeń się samookalecza? Jak przeprowadzić rozmowę, która nie pogłębi kryzysu? Kiedy i w jaki sposób poinformować rodzica? Jak działać zgodnie z procedurami, ale jednocześnie empatycznie i skutecznie? To szkolenie koncentruje się na praktycznym wymiarze interwencji w sytuacji autoagresji. Pokazuje krok po kroku, jak reagować, gdy informacja pochodzi od rówieśnika, rodzica lub zostaje ujawniona bezpośrednio przez ucznia. Porządkuje działania szkoły w sytuacji zagrożenia zdrowia oraz uczy prowadzenia rozmowy wspierającej w sposób profesjonalny, nieoceniający i bezpieczny.

Korzyści dla uczestnika:

Dowiesz się, jak najczęściej szkoła otrzymuje informację o samouszkodzeniach (najczęściej od rówieśników) oraz jak właściwie zareagować wobec ucznia, który zgłasza problem.
Nauczysz się prowadzić pierwszą rozmowę interwencyjną z uczniem w kryzysie – bez oceniania, moralizowania i straszenia.
Poznasz zasady zdejmowania odpowiedzialności z ucznia-świadka oraz sposoby zapewnienia anonimowości.
Dowiesz się, jak rozmawiać z rodzicem:
– jak przekazać trudną informację,
– jak przeprowadzić psychoedukację,
– jak udzielić wsparcia emocjonalnego bez obwiniania.
Zrozumiesz, dlaczego interwencja kryzysowa jest działaniem zespołowym i jak organizować współpracę w szkole zgodnie z procedurami.
Nauczysz się analizować „warstwę przyczyn” zachowania – zamiast koncentrować się wyłącznie na samym objawie.
Poznasz elementy rozmowy wspierającej, w tym:
– pracę z trójkątem poznawczym (myśli–emocje–zachowania),
– podstawy dialogu sokratejskiego,
– sposoby werbalizacji napięcia emocjonalnego.
Dowiesz się, jak tworzyć z uczniem plan interwencyjny oraz listę strategii samoregulacyjnych możliwych do zastosowania w domu i w szkole.
Otrzymasz konkretne wskazówki dotyczące przekazywania numerów wsparcia (telefony i czaty zaufania) jako elementu bezpieczeństwa kryzysowego.
Poznasz cztery kluczowe kompetencje pomocowe w pracy z uczniem w kryzysie:
empatię, aktywne słuchanie, normalizację i walidację emocji.

Do szkolenia dołączono następujące materiały:

Notatka z interwencji
Jak rozmawiać z uczniem wykazującym zachowania autoagresywne?

Katarzyna Topolska
2 marca 2026 r.
2026

Autoagresja u ucznia – zapobieganie i działania posinterwencyjne

Interwencja to nie koniec pracy – to dopiero początek. Co dalej, gdy kryzys został nazwany? Jak monitorować sytuację ucznia? Jak zapobiegać nawrotom i budować w szkole realne czynniki chroniące? Trzecia część szkolenia koncentruje się na działaniach po interwencji oraz na systemowej profilaktyce zachowań autoagresywnych. Ekspertka wyjaśnia, kiedy można uznać, że kryzys się stabilizuje, jak pracować z „warstwą przyczynową” oraz jak wzmacniać zasoby uczniów, rodziców i całego zespołu szkolnego.

Korzyści dla uczestnika:

Dowiesz się, jak rozpoznać, czy kryzys u ucznia faktycznie się stabilizuje oraz jakie sygnały świadczą o utrzymującym się stanie zagrożenia.
Nauczysz się monitorować „warstwę przyczynową” zachowania (np. przemoc rówieśniczą, sytuację rodzinną, problemy zdrowotne) oraz podejmować adekwatne działania proceduralne.
Poznasz zasady dokumentowania zaleceń dla rodziców oraz dowiesz się, jak postępować w sytuacji braku współpracy ze strony opiekunów.
Zrozumiesz, dlaczego wygaszanie objawu bez pracy nad przyczyną jest nieskuteczne oraz jakie są zagrożenia maskowania objawów (zastępowanie autoagresji innymi zachowaniami ryzykownymi).
Nauczysz się planować działania posinterwencyjne:
– monitorowanie ucznia,
– wspieranie świadka interwencji,
– systematyczną psychoedukację nauczycieli i rodziców.
Dowiesz się, jak budować szkolną profilaktykę opartą na wzmacnianiu czynników chroniących:
– poczucia własnej wartości i skuteczności,
– umiejętności regulacji emocjonalnej,
– pracy z trójkątem poznawczym (myśli–emocje–zachowania),
– rozwijaniu autorefleksji i technik samoregulacji.
Zrozumiesz znaczenie relacji w szkole – kultywowania zaufania, dyskrecji i bezpiecznej atmosfery, w której uczeń ma odwagę szukać pomocy.
Otrzymasz wskazówki dotyczące pracy zespołowej:
– interwizji i superwizji nauczycieli,
– wspólnego przetwarzania trudnych doświadczeń,
– dbania o dobrostan kadry jako kluczowego elementu profilaktyki.
Dowiesz się, jak tworzyć sieć przekierowań do specjalistów, aktualizować bazę placówek referencyjnych i telefonów wsparcia oraz budować realne zaplecze pomocowe szkoły.
Zyskasz uporządkowane podejście do profilaktyki, które można wplatać w codzienną pracę – nie tylko w sytuacji kryzysu, ale przez cały rok szkolny.

Do szkolenia dołączono następujące materiały:

Lista dobrych praktyk – jak prowadzić psychoedukację rodziców w przypadku zachowań autoagresywnych u dzieci i młodzieży
Checklista umiejętności pomocowych nauczyciela

Katarzyna Topolska
2 marca 2026 r.
2026

Autoagresja u ucznia – przyczyny, sygnały ostrzegawcze, reagowanie

Marzec 2026 r.

Zachowania autoagresywne uczniów należą do najtrudniejszych sytuacji, jakie mogą spotkać nauczyciela i szkołę. Wymagają wiedzy, wyczulenia na subtelne sygnały oraz gotowości do udzielenia bezpiecznego, profesjonalnego wsparcia. Skuteczność działań szkoły zależy zarówno od zrozumienia źródeł autoagresji, jak i od umiejętności podejmowania właściwych kroków na każdym etapie: zapobiegania, interwencji i postinterwencji. Podczas trzyczęściowego webinaru ekspertka wskaże, jak rozpoznawać pierwsze symptomy narastającego napięcia, jak reagować w sytuacji zagrożenia autoagresją oraz jak organizować wsparcie po epizodzie kryzysowym. Szkolenie dostarczy praktycznych wskazówek i konkretnych narzędzi pomocnych w codziennej pracy pedagogicznej.

Korzyści dla uczestnika:

Dowiesz się, jakie są najczęstsze przyczyny autoagresywnych zachowań uczniów i jak odróżniać je od innych form zachowań trudnych.
Poznasz wczesne sygnały ostrzegawcze, które mogą świadczyć o narastającym napięciu lub ryzyku autoagresji, także te subtelne, często pomijane.
Nauczysz się reagować w sposób bezpieczny i adekwatny, z poszanowaniem godności ucznia i zgodnie z zasadami interwencji kryzysowej w środowisku szkolnym.
Otrzymasz konkretne wskazówki, jak tworzyć środowisko, które minimalizuje ryzyko autoagresji, oraz jak planować działania profilaktyczne w klasie i w szkole.
Zdobędziesz wiedzę o działaniach postinterwencyjnych, które wspierają ucznia w powrocie do równowagi emocjonalnej i zmniejszają ryzyko nawrotów.
Poznasz przykłady narzędzi pracy, które można stosować podczas rozmowy z uczniem po kryzysie – w tym techniki regulacji emocji i sposoby wzmacniania poczucia bezpieczeństwa.
Nauczysz się współpracować z rodzicami i specjalistami w sytuacjach związanych z autoagresją, tak aby wsparcie ucznia było spójne i skuteczne.
Zrozumiesz rolę szkoły w dokumentowaniu zdarzeń, planowaniu wsparcia oraz tworzeniu indywidualnych procedur działania w powtarzających się kryzysach.

Jak wspierać dziecko z zaburzeniami SI, aby zmniejszyć ryzyko autoagresji? Praktyczne sposoby wsparcia

Autoagresja u dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej to jedno z trudniejszych wyzwań, przed którymi stają rodzice, nauczyciele i terapeuci. W artykule nie ograniczamy się do opisu problemu – przedstawiamy praktyczne sposoby wsparcia, które pomagają zmniejszyć ryzyko zachowań autoagresywnych i dają dziecku bezpieczne alternatywy. Omawiamy m.in. znaczenie diety sensorycznej jako codziennej profilaktyki, modyfikację otoczenia, by stworzyć dziecku przestrzeń wolną od nadmiernej stymulacji, oraz techniki regulacji emocji, które uczą dziecko wyciszania napięcia w konstruktywny sposób. Pokazujemy także, jak ważna jest współpraca specjalistów i rodziny, aby wsparcie było spójne i skuteczne. Dzięki temu każdy dorosły znajdzie tu konkretne wskazówki, które można zastosować zarówno w domu, jak i w szkole czy przedszkolu.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

Jak dieta sensoryczna pomaga zmniejszyć ryzyko autoagresji u dzieci z zaburzeniami SI?
Jakie zmiany w otoczeniu sprzyjają poczuciu bezpieczeństwa i redukują przeciążenie sensoryczne?
Jakie techniki regulacji emocji mogą zastąpić zachowania autoagresywne u dziecka?
Dlaczego współpraca rodziców, nauczycieli i terapeutów jest kluczowa w pracy z dzieckiem z SI?

Anita Buda, Maria Wójcik
23 października 2025 r.
Top tematy

Autoagresja jako sygnał przeciążenia sensorycznego – jak rozpoznać i reagować w środowisku szkolnym?

Autoagresja u dzieci i młodzieży często bywa odbierana jako niezrozumiałe, a nawet szokujące zachowanie. Jednak coraz częściej zwraca się uwagę, że w wielu przypadkach nie jest to wyraz „buntu” czy „złośliwości”, ale sygnał przeciążenia sensorycznego. To sposób radzenia sobie z nadmiarem lub brakiem bodźców. Zrozumienie tego mechanizmu pozwala spojrzeć na autoagresję w nowym świetle: jako formę regulacji, która wymaga uważności i wsparcia dorosłych. W artykule przyglądamy się temu zjawisku i pokazujemy, jak rozpoznać jego przyczyny oraz jak reagować w sytuacjach kryzysowych.

Autoagresja (np. uderzanie głową, gryzienie dłoni, drapanie) nie jest zjawiskiem jednorodnym. Występuje w wielu grupach klinicznych i może mieć różne mechanizmy: od ucieczki od bodźców i samoregulacji, przez komunikowanie potrzeb przy ograniczonej mowie, po wzmacnianie społeczne (uwaga dorosłych, dostęp do przedmiotu). Autoagresja bywa dla dziecka sposobem na uzyskanie czegoś (przerwy, uwagi, silnego bodźca). Jeśli ustalimy, co to jest, łatwiej zaplanować wsparcie. Stąd niezwykle ważną rolę odgrywa dokładna obserwacja i wszczęcie procedury diagnostycznej niezwłocznie po zauważeniu zachowań niepożądanych.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

Czy autoagresja może być sygnałem przeciążenia sensorycznego u dzieci i młodzieży?
Po czym rozpoznać, że dziecko doświadcza nadmiaru lub niedoboru bodźców?
Dlaczego w sytuacjach kryzysowych autoagresja bywa dla dziecka strategią regulacyjną?
Jak reagować „tu i teraz”, aby zadbać o bezpieczeństwo i obniżyć napięcie?
Jakie działania profilaktyczne w domu i szkole pomagają ograniczyć epizody autoagresji?

Anita Buda, Maria Wójcik
13 października 2025 r.
Top tematy

Od bodźca do zachowania – mechanizmy łączące zaburzenia SI z autoagresją. Sensoryczne źródła autoagresji

Zaburzenia integracji sensorycznej (SI) stanowią jedno z kluczowych wyzwań w pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu i innymi zaburzeniami neurorozwojowymi. Wiele zachowań autoagresywnych, takich jak uderzanie głową, gryzienie czy drapanie, ma swoje źródło właśnie w sposobie, w jaki układ nerwowy przetwarza bodźce sensoryczne. Celem artykułu jest pokazanie, jak mechanizmy sensoryczne i psychologiczne łączą się z autoagresją, jakie są typowe ścieżki od bodźca do zachowania oraz jakie strategie terapeutyczne i profilaktyczne mogą pomóc rodzicom, nauczycielom i terapeutom.

Z tego artykułu dowiesz się m.in.:

Jak procesy integracji sensorycznej wpływają na powstawanie zachowań autoagresywnych u dzieci ze spektrum autyzmu?
Dlaczego bodźce zmysłowe mogą prowadzić do przeciążenia i w konsekwencji do autoagresji?
Jak rozpoznać różne typy zaburzeń SI i ich objawy w codziennym funkcjonowaniu dziecka?
Jakie strategie terapeutyczne i profilaktyczne (np. terapia SI, komunikacja alternatywna, plan kryzysowy) pomagają ograniczać zachowania autoagresywne?
W jaki sposób rodzice i pedagodzy mogą wspierać dziecko w radzeniu sobie z trudnymi bodźcami i emocjami?

Zachowania autoagresywne u dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu. Jak skutecznie reagować?

Zachowania autoagresywne u dzieci i młodzieży z diagnozą zaburzeń ze spektrum autyzmu to temat, który budzi wiele pytań zarówno wśród nauczycieli, terapeutów, jak i rodziców. Jakie są ich przyczyny? Jak odróżnić zachowanie wynikające z potrzeby regulacji emocjonalnej od objawu głębszych trudności? Jakie strategie interwencyjne są najbardziej skuteczne? Na te i wiele innych pytań odpowiada ekspertka – Aleksandra Kubala-Kulpińska, pedagog, terapeuta pedagogiczny i psychotraumatolog, w webinarze dostępnym w Akademii ePedagogiki: Zachowania autoagresywne u uczniów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.

1 stycznia 2025 r.
Aktualności

Zachowania autoagresywne u ucznia z zaburzeniami ze spektrum autyzmu

Zachowania autoagresywne u uczniów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu

„Zachowania autoagresywne u uczniów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu” to specjalistyczne szkolenie przekazujące wiedzę na temat złożoności zachowań autoagresywnych wśród uczniów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Szkolenie jest przeznaczone zarówno dla nauczycieli w szkołach podstawowych, jak i ponadpodstawowych, którzy chcą poznać wskazówki dotyczące rozpoznawania, rozumienia i interwencji w przypadku zachowań autoagresywnych. Ekspertka, bazując na swoim doświadczeniu, omawia kluczowe aspekty związane z neuroróżnorodnością oraz wpływem różnych czynników na zachowania uczniów.

Korzyści dla uczestnika:

Zdobycie szczegółowej wiedzy na temat różnych rodzajów zachowań autoagresywnych oraz czynników wpływających na ich występowanie.
Poznanie skutecznych metod interwencji i postępowania w przypadku zachowań autoagresywnych w celu zapewnienia efektywnego wsparcia dla uczniów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.
Zrozumienie wpływu czynników, takich jak napady padaczkowe, alergie, sposób odżywiania oraz zaburzenia przetwarzania sensorycznego, na zachowania agresywne i autoagresywne.
Nabycie umiejętności redukcji lęku i stresu w celu przeciwdziałania zachowaniom autoagresywnym.
Zdobycie praktycznych narzędzi i technik, które ułatwią pracę z uczniami z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, pomagając im w rozwijaniu umiejętności radzenia sobie ze stresem i niepokojem, zarówno w szkole podstawowej, jak i ponadpodstawowej.

To tylko impuls! Zestaw psychoedukacyjnych kart pracy

Samouszkodzenia to objaw zaburzeń regulacji emocji, które niestety niezwykle często towarzyszą nastolatkom zmagającym się z depresją, zaburzeniami lękowymi lub adaptacyjnymi lub przeżywają innego rodzaju kryzys psychiczny. Praca nad wygaszeniem samookaleczeń to długotrwały proces terapeutyczny. Ogromnie ważne jest, by uczeń potrafił połączyć objaw z emocjami i sytuacjami, jakie go wywołują. Karty pracy mogą być pomocne w nauce samoobserwacji własnych przeżyć emocjonalnych i reakcji na nie.

Wykorzystaj również:

Twórz własne karty pracy i w kreatywny sposób rozwijaj umiejętności swoich uczniów! Za pomocą kreatora kart pracy z łatwością przygotujesz ciekawe materiały ćwiczeniowe odpowiednie dla Twoich uczniów. PRZETESTUJ!

Próby samobójcze u dzieci i młodzieży – Epedagogika.pl

Próby samobójcze u dzieci i młodzieży. Przyczyny, symptomy, zapobieganie

Problem zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży wciąż bywa niedostrzegany lub bagatelizowany, mimo że jego konsekwencje mogą być tragiczne. Samobójstwo to druga – po wypadkach i nagłych urazach – najczęstsza przyczyna zgonów wśród młodych ludzi. W obliczu tych niepokojących statystyk konieczne jest podejmowanie systematycznych działań profilaktycznych i prewencyjnych przez cały rok – zarówno w szkole, jak i w środowisku domowym. Warto zadać sobie pytanie: jakie sygnały mogą świadczyć o kryzysie psychicznym u dziecka lub nastolatka? Jakie działania można podjąć, aby próby samobójcze nie były wynikiem zaniedbań ze strony dorosłych?

Zachowania samobójcze wśród dzieci i młodzieży to poważny problem społeczny, który wymaga stałej uwagi i systemowych działań. W 2023 roku Komenda Główna Policji odnotowała aż 1 994 próby samobójcze w grupie wiekowej 7–18 lat. Spośród nich 78 dotyczyło dzieci w wieku 7–12 lat, a aż 1 916 młodzieży w wieku 13–18 lat. Chociaż w porównaniu do roku 2022 wzrost ten wyniósł „tylko” 2,9%, to wciąż utrzymuje się niepokojąco wysoki poziom tego zjawiska. Warto również podkreślić, że w 2023 roku odnotowano 145 zgonów samobójczych wśród dzieci i nastolatków – to pierwszy od 2018 roku spadek ich liczby, jednak nadal stanowią one dramatyczny sygnał alarmowy. W obliczu tych danych kluczowe staje się rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych i podejmowanie działań wspierających dzieci i młodzież zarówno w domu, jak i w szkole – aby próby samobójcze nie były skutkiem niedostrzeżonych kryzysów i zaniedbań ze strony dorosłych.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

Jakie są najczęstsze przyczyny samobójstw wśród dzieci i młodzieży?
Dlaczego plotka, bullying i cyberbullying tak często stanowią przyczynę targnięcia się na własne życie?
W jaki sposób ocenić ryzyko podjęcia próby samobójczej przez ucznia?
Które zachowania i postawy sprzyjają agresji wśród dzieci i młodzieży?
Jakie sytuacje mogą świadczyć o tym, że dziecko jest ofiarą przemocy rówieśniczej?
O czym pamiętać podczas tworzenia systemu przeciwdziałania przemocy rówieśniczej?

Przeczytaj również:

Marzenna Czarnocka
11 września 2024 r.
Top tematy

Myśli rezygnacyjne i myśli samobójcze u nastolatków. Jak reagować, gdy uczeń mówi, że nie chce żyć?

Nie chcę już czuć tego wszystkiego, wszystkim byłoby beze mnie lepiej, nikomu nie jestem potrzebny – aż strach pomyśleć, ile takich myśli kłębi się w nastoletnich głowach. Statystyki pokazują, że kilkanaście procent osób wśród młodzieży w wieku nastoletnim wyraża niezadowolenie ze swojego życia*. Wielomiesięczne oczekiwanie w kolejce do psychologa dziecięcego pokazuje, jak wiele z nich potrzebuje wsparcia i zatroszczenia się o zdrowie psychiczne. Niestety, liczba prób samobójczych pokazuje, że w wielu przypadkach zaburzenia psychiczne zaczyna się leczyć za późno. Każdy dorosły mający pod opieką dzieci i nastolatków powinien wiedzieć, jak zareagować, gdy dziecko ujawnia myśli rezygnacyjne lub samobójcze. Dobrze jest również umieć je rozróżnić. Co na temat myśli samobójczych oraz myśli rezygnacyjnych u dzieci i młodzieży powinien wiedzieć każdy nauczyciel? Jak reagować na wyraźnie artykułowane myśli rezygnacyjne i myśli samobójcze u nastolatków i jak rozmawiać o problemach?

Wciąż żywe jest przekonanie, że problemy psychiczne polskich dzieci i młodzieży są bezpośrednio związane z korzystaniem ze sprzętów elektronicznych. Za dużo siedzi w tym Internecie, nic, tylko by grał – skarżą się dorośli, którzy widzą często tylko wierzchołek góry lodowej. Co w tym wierzchołku jest? Często objawem trudności natury psychicznej jest właśnie ucieczka w świat wirtualny. Dorośli reagują na to, co dla nich niewygodne. Co nie mieści się w ich przekonaniu o tym, jak powinno wyglądać dzieciństwo czy dorastanie. Padają gorzkie słowa na temat lenistwa, braku zainteresowań, apatii i niechęci do nauki u młodego pokolenia. Tymczasem w znakomitej większości przypadków to, czego doświadcza dziecko nie wynika z grania w gry, ale to właśnie granie w gry jest ucieczką od innych problemów.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

Czym są myśli rezygnacyjne oraz myśli samobójcze i jak je odróżnić?
Co odróżnia myśli rezygnacyjne od myśli samobójczych?
Z jakimi problemami borykają się polskie dzieci i młodzież?
Jakie są najczęstsze przyczyny występowania myśli samobójczych i rezygnacyjnych?
Co zrobić w przypadku ujawnienia myśli rezygnacyjnych lub samobójczych przez ucznia?
Kiedy wezwać rodziców ucznia, a kiedy karetkę?

Zachowania autoagresywne ucznia – czy szkoła podejmuje interwencję?

Zachowania autoagresywne, w tym samouszkodzenia czy próby samobójcze zdarzają się nie tylko w czasie wolnym od zajęć – nierzadko mają miejsce w szkole. Zdarzenie tego rodzaju w żadnym wypadku nie może zostać zignorowane. Poznaj odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące postępowania w sytuacji, gdy uczeń targnął się na swoje zdrowie lub życie w czasie zajęć organizowanych przez szkołę.

Chcesz dowiedzieć się więcej? Dołącz do Akademii ePedagogiki i obejrzyj szkolenie: Zachowania autoagresywne u uczniów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu
Do webinaru dołączono materiały specjalne:

Arkusz obserwacji dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu pod kątem traumy
Check lista: Dostosowanie przestrzeni do potrzeb ucznia z zaburzeniami ze spektrum autyzmu
Kwestionariusz wywiadu z rodzicami na temat zachowań problemowych u dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu
Test przesiewowy – podejrzenie zaburzeń ze spektrum autyzmu
Prezentacja: Zachowania autoagresywne u ucznia z zaburzeniami ze spektrum autyzmu

Z artykułu dowiesz się m.in.:

Jakie działania należy podjąć w przypadku stwierdzenia autoagresji u ucznia?
Jakie są zasady współpracy z rodzicami i kiedy wymagana jest zgoda ucznia na zaangażowanie rodziny w proces wsparcia?
Czy zachowania autoagresywne powinny wpływać na ocenę zachowania ucznia?