Dzieci ze specyficznymi zaburzeniami mowy stanowią bardzo zróżnicowaną grupę. I to zarówno pod względem rozwoju ruchowego, poznawczego, jak i społeczno-emocjonalnego. Diagnoza tej grupy dzieci nie jest łatwa i szybka. Często też w praktyce niestety okazuje się, że jest mylna. A to prowadzi do braku możliwości lub ograniczenia w zapewnieniu dziecku wsparcia. Dowiedz się, czym jest specyficzne zaburzenie językowe (SLI). Sprawdź, jak zaburzenia mowy dziecka są postrzegane w kontekście prawa oświatowego.
Dziecko ze zdiagnozowanym autyzmem lub zespołem Aspergera (i nie tylko ono!) będzie się czuło pewnie i bezpiecznie w miejscu, w którym panuje ład i przewidywalna struktura. Uporządkowanie przestrzeni szkolnej i klasowej pozwoli uczniowi sprawniej poruszać się po placówce oraz zmniejszy jego niepokój i napięcie. Poniższy artykuł opisuje najważniejsze kwestie, na które warto zwrócić uwagę w szeroko pojętym środowisku fizycznym, aby poprawić funkcjonowanie ucznia.
W opiniach poradni psychologiczno-pedagogicznej możemy spotkać się z dwoma terminami diagnostycznymi odnoszącymi się do uczniów z nadpobudliwością psychoruchową: ADHD (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder) czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji lub też zaburzenia hiperkinetyczne. W praktyce pedagogicznej bardziej rozpowszechniona jest nazwa ADHD i tą terminologią będę posługiwać się w artykule, który ma na celu zobrazowanie funkcjonowania ucznia z tą dysfunkcją.
Dzieci cudzoziemców oraz dzieci obywateli polskich powracające z zagranicy, które uczyły się w innych systemach oświaty, mogą realizować obowiązek szkolny w publicznych szkołach i placówkach do ukończenia 18 roku życia. Readaptacja po kształceniu za granicą może być trudna – przede wszystkim ze względu na różnice kulturowe. Dowiedz się, z jakimi trudnościami najczęściej borykają się dzieci powracające z zagranicy, a jakie są ich mocne strony?
Ocenianie ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym przebiega na innych zasadach niż w odniesieniu do uczniów nieposiadających takiego orzeczenia. Upewnij się, że znasz zasady.
Klasa szkolna, to zespół osób o różnorodnych możliwościach, potrzebach, o określonej wrażliwości, różnych sposobach wyrażania emocji. To grupa młodych ludzi, czasami chętnych do pracy, ambitnych, czasami biernych. Zmotywowanych lub niechętnych, pracowitych lub leniwych. Ta różnorodność charakterów i zachowań uczniów wywołuje potrzebę bycia nauczycielem elastycznym. Sprostanie wymaganiom dzieci i młodzieży wymusza ciągłe poszukiwanie takich rozwiązań edukacyjnych, które będą służyły nie tylko najwyższej efektywności kształcenia, osiąganiu przez uczniów sukcesu, ale przede wszystkim będą dawały uczniowi satysfakcję z wykonywanej pracy i poczucie, że każdego dnia zdobywają nową wiedzę i nabywają nowych, ciekawych doświadczeń.
W artykule znajdziecie Państwo, praktyczne informacje dotyczące form pracy z uczniem zdolnym (przydatne do wdrożenia indywidualnego programu lub toku nauki), wskazówki dla wychowawcy do przygotowania opinii o uczniu oraz przykładowe zadania nauczyciela – opiekuna ucznia szczególnie uzdolnionego.
Na czym polega współpraca między wychowawcą a specjalistami? Czy jest potrzebna? Co może zyskać każda ze stron? Co należy do wychowawcy, a co do specjalisty i w jaki sposób mają się uzupełniać? Odpowiedzi na te pytania znajdą Państwo w artykule.
Często jako pedagodzy, ale również jako rodzice, zadajemy sobie dręczące nas pytanie co jest z tym dzieckiem (uczniem), czemu ono tak się zachowuje, z czym mamy do czynienia, czy to chwilowe, czy to już coś poważnego? Gdzie zatem leży granica pomiędzy złym wychowaniem, a niedostosowaniem społecznym?
Korzystanie z pomocy psychologa lub psychiatry może być postrzegane przez środowisko szkolne źle – jako oznaka zaburzenia, tajemniczych trudności psychicznych, które mogą budzić lęk i przyczyniać się do odrzucenia. Tym większy niepokój pojawia się wtedy, gdy w otoczeniu znajdzie się osoba, która ma już za sobą diagnozę psychiatryczną i konkretne rozpoznanie.
Rozmawiając ze znajomymi, zdarza Ci się zapewne usłyszeć, że uskarżają się na depresję. Termin depresja jest odmieniany przez wszystkie przypadki, podobnie jak termin stres. Depresja wydaje się być w ostatnich latach często występującym zjawiskiem. Czy dotyczy wyłącznie dorosłych, czy na depresję mogą cierpieć również małe dzieci i nastolatki? Czy wiesz, że w każdej klasie średnio dwoje dzieci cierpi na tę chorobę?
Samookaleczenia uczniów nie należą do sytuacji rzadkich. Zdarza się także, że do aktu samookaleczenia dochodzi na terenie szkoły. W takiej sytuacji każdy nauczyciel, który dowiedział się o zdarzeniu powinien natychmiast wezwać pomoc. Następnie wychowawca powiadamia psychologa, dyrektora szkoły i rodziców. A co potem? Jakie kroki powinna podjąć szkoła?
Przepisy prawa oświatowego nie określają szczegółowej procedury organizowania indywidualnego programu lub toku nauki, ani zasad tworzenia związanej z tym dokumentacji. Jednak analiza przepisów pozwala wskazać, jakie czynności dokumenty i w jakiej kolejności trzeba opracować. Zapoznaj się z proponowaną procedurą i pobierz wzory niezbędnych dokumentów.
W pracy interwenta kryzysowego praktycznie codziennie spotykam się z nastolatkami, którzy się uszkadzają. Nie znamy dokładnej liczby, ale można zaryzykować twierdzenie, że jest to zjawisko znacząco upowszechniające się wśród uczniów. Okaleczać można się na różne sposoby i w różnych miejscach – w domu, szkole i na podwórku.
Podawane w mediach informacje o ADHD często są ze sobą sprzeczne. Jedni podważają istnienie tego zaburzenia, inni proponują różnorodne metody leczenia, niektóre naprawdę niekonwencjonalne. Można śmiało założyć, że w każdej szkole jakieś dziecko z taki trudnościami się znajdzie – według statystyk zaburzenie to rozpoznaje się u ok. 1% populacji dzieci szkolnych. Dlatego warto przyjrzeć się bliżej funkcjonowaniu uczniów z tym zespołem, by móc zastanowić się, w jaki sposób można ich wesprzeć – wspierając jednocześnie siebie i swoją nauczycielską cierpliwość.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
