Do gabinetu psychologów dziecięcych coraz częściej trafiają rodzice zaniepokojeni tym, jak ich dziecko się odżywia. Obserwują wycofanie córki czy syna z jedzenia wspólnie z rodziną, nasilające się ograniczenia ilości jedzenia, dążenie do odchudzania się, wykonywania ćwiczeń, odrzucania różnych produktów. Martwią się tym, ile czasu ich dziecko spędza na przyglądaniu się własnemu ciału, ważeniu, porównywaniu się do kolegów. Niepokój budzą sytuacje, w których dziecko odmawia jedzenia lub zjada je po kryjomu w dużych ilościach.
We wszystkich szkołach są uczniowie, którzy sprawiają problemy wychowawcze. Znaczny odsetek problemów w tym zakresie wiąże się z zaburzonymi zachowaniami i reakcjami emocjonalnymi występującymi zarówno podczas lekcji, jak również na przerwach i na zajęciach pozalekcyjnych. Co należy rozumieć przez pojęcie zaburzeń emocji i zachowania, jaki zakres zachowań wpisuje się w to zjawisko i pomóc uczniom odnaleźć się w rzeczywistości szkolnej?
Prezentowany scenariusz zajęć został przygotowany z myślą o godzinach do dyspozycji wychowawcy w klasach IV-VIII szkoły podstawowej. Uwzględniono w nim zmiany programowe, zgodnie z którymi uczeń powinien zdobywać wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne na podstawie samodzielnych działań. Jego głównym celem jest zachęcenie wychowanka do refleksyjnego myślenia na temat szkoły, roli nauczyciela i ucznia. Scenariusz może być wykorzystywany przez wychowawców w dowolnej części roku.
Wyobraźnia dziecka stanowi ważny i przydatny przekaźnik odbioru rzeczywistości. Często dzieci mierzą się z otaczającym je światem uciekając w fantazje. Będąc wychowawcą, pedagogiem czy psychologiem można wyjść temu naprzeciw i ułatwić dziecku zmaganie się z problemami wykorzystując przy tym jego zasoby. Dobrym narzędziem do takiej pracy jest bajka.
Planowanie, organizacja i realizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest zadaniem każdego nauczyciela, jednak wychowawca klasy ma w tym zakresie swoje specyficzne zadania wyznaczone prawem oświatowym. Sprawdź, jakie zadania spoczywają na wychowawcy, a jakie na pozostałych uczestnikach procesu dydaktyczno-wychowawczego i opiekuńczego. Poznaj schemat organizowania i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej krok po kroku.
Opracowanie zawiera najważniejsze informacje i podstawy prawne dotyczące programu wychowawczo-profilaktycznego oraz określa rolę wychowawcy klasy w jego tworzeniu i realizacji.
W drugiej części artykułu opisano najistotniejsze elementy programu wychowawczo-profilaktycznego, stanowiące drogowskazy do pracy dla zespołu odpowiedzialnego za jego przygotowanie. Informacje te posłużą także radzie pedagogicznej, która program będzie realizować we współpracy z rodzicami i instytucjami specjalistycznymi wspierającymi pracę szkoły.
Uczeń chory, którego stan zdrowia uniemożliwia lub tylko utrudnia uczęszczanie do szkoły, może realizować obowiązek nauki w formie indywidualnego nauczania. W dokumentach prawa oświatowego zawarto zapis, który stanowi, że najważniejszym celem nauczania w zreformowanej szkole jest takie organizowanie nauki, aby ułatwić uczniom chorym jak najszybszy powrót do szkoły. Służą temu cele edukacji włączającej. W drugim artykule, z cyklu organizacji w szkole różnych form wsparcia, przedstawiamy najważniejsze założenia związanych z indywidualnym nauczaniem dzieci.
W ostatnich latach jednym z kluczowych zadań szkoły i celów do osiągnięcia przez nauczycieli jest pełne włączanie uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w grupę rówieśniczą. To wiedza i umiejętności nauczycieli i wychowawców sprawiają, że kształcenie jest efektywne i najlepiej dostosowane do potrzeb uczniów. W artykule znajdziecie odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące organizacji zindywidualizowanej ścieżki kształcenia oraz wskazówki – jak zorganizować zajęcia w razie wystąpienia w szkole trudności organizacyjnych.
Artykuł umożliwia zapoznanie się z wizją dobrej pracy wychowawcy z uczniami z perspektywy dyrektora. Jest próbą odpowiedzi na pytanie – na jakie problemy powinien zwrócić uwagę nauczyciel rozpoczynający pracę na tym stanowisku? Porady i wskazówki wieloletniego dyrektora pomagają w unikaniu błędów wynikających z braku doświadczenia.
W tekście znajdziesz kilka porad dotyczących budowania podstaw dobrych relacji i współpracy pomiędzy wychowawcą a uczniami. Zasady opisane w tekście dotyczą również wszystkich relacji, również pomiędzy dorosłymi – nauczycielami i rodzicami.
Wyznawane wartości przejawiają się w tym jak działamy, myślimy, podejmujemy decyzje. W tekście znajdziesz kilka praktycznych wskazówek i ćwiczeń, które pozwolą ci przyjrzeć się wartościom, które mogą kierować twoimi działaniami jako wychowawcy. Proponowane zadania mają charakter samorozwojowy oraz mogą przeciwdziałać wypaleniu zawodowemu, ponieważ nadają większy sens naszej pracy, mogą stać się podstawą budowania osobistego programu wychowawczego dla klasy.
Wielu nauczycielom praca z młodzieżą kojarzy się ze swego rodzaju walką – walką o uwagę, odpowiednie zachowanie czy wywiązywanie się przez uczniów ze szkolnych obowiązków. Nauczyciele dość często skarżą się na okazywanie przez uczniów braku szacunku, zakłócanie toku lekcji poprzez rozmowy, zajmowanie się sprawami niezwiązanymi z zajęciami, konflikty pomiędzy uczniami czy zaczepki słowne kierowane pod adresem prowadzącego lekcję. Marzą o tym, by móc spokojnie przeprowadzić lekcję, zrealizować założony materiał i nie musieć wciąż się zajmować kwestiami związanymi z zachowaniem uczniów i ich dyscyplinowaniem.
W Polsce nieustannie toczy się debata poświęcona edukacji skierowanej na poszukiwanie dobrych rozwiązań dla współczesnej szkoły. Dobrych, czyli odpowiadających nie tylko potrzebom dydaktyczno-wychowawczym dzieci i młodzieży, ale również, a może przede wszystkim, potrzebom społecznym dzisiejszego świata oraz zmieniającej się edukacji. Wobec powyższego badanie potrzeb w zakresie rozwoju zawodowego i funkcjonowania nauczycieli w systemie ustawicznych zmian w edukacji powinno przybierać wymiar interdyscyplinarny i być jednym z podstawowych zadań współczesnej pedagogiki. Dowiedz się, które kompetencje powinni w szczególności doskonalić nauczyciele i wykorzystaj gotowe kwestionariusze wspierające badanie własnych potrzeb.
Każdego dnia starasz się dbać o zaspokojenie potrzeb swoich uczniów, w tym tych ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, wśród których mogą być uczniowie z chorobami przewlekłymi. Oprócz satysfakcji z pracy, odczuwasz wiele stresu i spotykasz się z trudnymi sytuacjami. Czy zdarzyło ci się myśleć o swoim uczniu z chorobą przewlekłą podczas rodzinnego obiadu? Czy martwisz się tym, że stan zdrowia ucznia się pogarsza i nie możesz mu pomóc? W poniższym artykule dowiesz się jak możesz zadbać o siebie, żeby móc opiekować się uczniem z chorobą przewlekłą.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
