pomoc psychologiczna

Ocena efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej – jak efektywnie udzielać wsparcia uczniom?

Ocena efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej – jak efektywnie udzielać wsparcia uczniom?

Koniec roku szkolnego to czas na zaplanowanie pracy związanej z podsumowaniem efektów pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu i szkole. Za podsumowanie odpowiedzialny jest dyrektor, który ocenia pracę nauczycieli i specjalistów, analizuje wnioski zespołu nauczycieli oraz wskazuje kierunki dalszej pracy z uczniem. Sprawdź, jak ocenić efektywność pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej w szkole.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Kto odpowiada za podsumowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole?
  • Jakie aspekty brać pod uwagę podczas oceny efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi?
  • Które materiały i dokumenty poddać analizie, aby ocenić skuteczność pomocy psychologiczno-pedagogicznej?
  • Jak zaangażować nauczycieli, specjalistów, rodziców oraz PPP w analizę efektów udzielanej pomocy?
  • Jak wykorzystać zebrane informacje do podniesienia jakości i skuteczności pomocy w kolejnym roku?
FAQ: Jak ocenić efektywność pomocy psychologiczno-pedagogicznej
Kto odpowiada za ocenę efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole?
Za organizację i podsumowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej odpowiada dyrektor szkoły lub przedszkola. W artykule wyjaśniamy, jakie obowiązki wynikają z przepisów prawa i jakie działania powinien podjąć dyrektor przed zakończeniem roku szkolnego.
Jakie dokumenty trzeba przeanalizować, aby rzetelnie ocenić skuteczność udzielanej pomocy?
Ocena efektywności nie powinna opierać się wyłącznie na ogólnych sprawozdaniach. W artykule wskazujemy, które dokumenty, dzienniki, teczki uczniów, obserwacje i informacje od nauczycieli warto przeanalizować, aby wnioski były konkretne i przydatne.
Co powinien sprawdzić dyrektor, jeśli pomoc psychologiczno-pedagogiczna nie przynosi oczekiwanych efektów?
Brak efektów może wynikać m.in. z niewłaściwego rozpoznania potrzeb ucznia, zbyt ogólnych celów, słabej współpracy z rodzicami lub braku monitorowania działań. W tekście omawiamy, jak rozpoznać te problemy i jak sformułować wnioski do dalszej pracy z uczniem.
Czy nauczyciele i specjaliści muszą samodzielnie oceniać efektywność udzielanej pomocy?
Tak, nauczyciele i specjaliści mają obowiązek oceniać efektywność wybranych form pomocy oraz formułować wnioski dotyczące dalszych działań. W artykule pokazujemy, kiedy taka ocena jest konieczna, gdzie ją dokumentować i jak uniknąć zbędnej biurokracji.
Jak wykorzystać podsumowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w kolejnym roku szkolnym?
Podsumowanie nie powinno być wyłącznie formalnością. Zebrane informacje mogą pomóc w zaplanowaniu godzin, organizacji pracy specjalistów, zaangażowaniu zespołu nauczycieli i określeniu konkretnych wskazań do poprawy funkcjonowania uczniów w kolejnym roku.
Dokumentacja nauczyciela wspomagającego

Dokumentacja nauczyciela wspomagającego

Przepisy prawa oświatowego nie wskazują w sposób precyzyjny, jaką dokumentację powinien prowadzić nauczyciel wspomagający. Sprawdź czego może oczekiwać nauczyciel przedmiotu, wychowawca lub dyrektor szkoły. Upewnij się, że prowadzona przez Ciebie dokumentacja jest właściwa.

Przepisy prawa oświatowego nie określają szczegółowo rodzajów dokumentacji prowadzonej przez nauczyciela zatrudnionego dodatkowo w celu współorganizowania kształcenia uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. Zasady prowadzenia dokumentacji należy więc wywodzić z:
  • przepisów określających zakres obowiązków nauczyciela oraz
  • przepisów dotyczących sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • W jaki sposób nauczyciel wspomagający potwierdza udział w zajęciach z uczniem?
  • Jakie są podstawowe dokumenty prowadzone przez nauczyciela wspomagającego?
  • Czy nauczyciel wspomagający musi prowadzić dziennik nauczyciela wspomagającego?
  • Za prowadzenie jakich rodzajów dokumentacji dla ucznia z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego odpowiada nauczyciel wspomagający?
Moje ciało i ja. Zestaw kart psychoedukacyjnych dla uczniów z zaburzeniami odżywiania

Moje ciało i ja. Zestaw kart psychoedukacyjnych dla uczniów z zaburzeniami odżywiania

Zaburzenia odżywiania to trzecia po astmie i otyłości najczęstsza choroba przewlekła u nastolatków. To trudności w zakresie przyjmowania pokarmów powiązane z zaburzonymi zachowaniami związanymi z jedzeniem. Istotne jest również to, że sposób odżywiania się przyczynia się do zaburzenia całego funkcjonowania. Zaburzenia odżywiania wiążą się z silną potrzebą kontroli – wagi, wyglądu własnego ciała, przyjmowanych produktów i ich kaloryczności. Ich przebieg może być bardzo różny, zależnie od tego, czy rozwija się schemat anorektyczny – w którym nastolatek obsesyjnie unika przyjmowania pokarmów czy bulimiczny, charakteryzujący się impulsywnym objadaniem się. Zaburzenia odżywiania to niezwykle niebezpieczne zjawisko, wymagające kompleksowego leczenia i oddziaływań. 

Proponowany zestaw to zbiór ćwiczeń do pracy z uczniem w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej w poszerzenia rozumienia funkcjonowania ucznia z zaburzeniami odżywiania. Może zostać wykorzystany na indywidualnych spotkaniach z psychologiem/pedagogiem szkolnym oraz w ramach pracy własnej ucznia.  
Wykorzystaj również:

Twórz własne karty pracy i w kreatywny sposób rozwijaj umiejętności swoich uczniów! Za pomocą kreatora kart pracy z łatwością przygotujesz ciekawe materiały ćwiczeniowe odpowiednie dla Twoich uczniów. PRZETESTUJ

Jak wesprzeć ucznia, który jest ofiarą przestępstwa?

Jak wesprzeć ucznia, który jest ofiarą przestępstwa?

Dziecko, które jest ofiarą przestępstwa – zarówno przemocy, nadużycia, jak i innych form, jest narażone na wiele jego skutków. Samo przestępstwo jest poważnym zagrożeniem dla zdrowia psychicznego. Do tego dochodzi ryzyko wtórnej wiktymizacji z powodu udziału w postępowaniu sądowym i współpracy z innymi służbami. Jak wesprzeć ucznia w tak trudnej sytuacji? W artykule omawiamy zasady organizacji i udzielania wsparcia dziecięcym ofiarom przestępstwa.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Jakie są najczęstsze formy przemocy wobec dzieci?
  • Dlaczego dzieci rzadko ujawniają przestępstwa?
  • Jakie formy wsparcia może zaoferować szkoła uczniowi czekającemu na przesłuchanie?
  • Jak prawo chroni dzieci podczas przesłuchań sądowych?
  • Jakie zasady obowiązują podczas przesłuchiwania dzieci?
  • Jak szkoła powinna monitorować i wspierać ucznia, który jest ofiarą przestępstwa?
  • Czym jest wtórna wiktymizacja i jak jej unikać?
  • Jakich błędów należy unikać w pracy z dzieckiem, które jest ofiarą przestępstwa?

Czy pedagog szkolny może kontrolować dokumentację pomocy psychologiczno-pedagogicznej

Pytanie: Czy pedagog szkolny może kontrolować dokumentację pomocy psychologiczno-pedagogicznej? Które dokumenty dotyczące pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniom podlegają jego kontroli?
Nieodpłatne prowadzenie zajęć dydaktyczno-wyrównawczych

Nieodpłatne prowadzenie zajęć dydaktyczno-wyrównawczych

Jeśli w szkole rozpoznane zostały potrzeby uczniów związane z udzieleniem pomocy psychologiczno-pedagogicznej w formie zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, to dyrektor powinien zorganizować taką pomoc. Sprawdź, czy zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze mogą być prowadzone w ramach tzw. godzin statutowych.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Jakie obowiązki spoczywają na dyrektorze po stwierdzeniu objęcia dziecka pomocą psychologiczno-pedagogiczną
  • Czy można zobowiązać nauczyciela do realizowania zajęć dydaktyczno-wyrównawczych w ramach tzw. zadań statutowych, czyli bez dodatkowego wynagrodzenia za ich prowadzenie

Przeczytaj również:

Szkoła nie pokrywa kosztów konsultacji nauczycieli z terapeutą ucznia

Pytanie: Na prośbę rodzica zespół odpowiedzialny za opracowanie IPET ma się spotkać z psychologiem zewnętrznym, który prowadzi terapie z uczniem. Czy szkoła ma obowiązek pokryć koszty za uczestnictwo psychologa w spotkaniu zespołu?
Samookaleczanie się uczniów - jak nieść pomoc

Samookaleczanie – co może szkoła?

W pracy interwenta kryzysowego praktycznie codziennie spotykam się z nastolatkami, którzy się uszkadzają. Nie znamy dokładnej liczby, ale można zaryzykować twierdzenie, że jest to zjawisko znacząco upowszechniające się wśród uczniów. Okaleczać można się na różne sposoby i w różnych miejscach – w domu, szkole i na podwórku.

Samouszkodzenia u uczniów są sygnałem poważnego kryzysu emocjonalnego i wymagają od szkoły szybkiej, ale spokojnej interwencji, opartej na zasadach pierwszej pomocy psychologicznej. Zadaniem szkoły nie jest prowadzenie terapii, lecz rozpoznanie zagrożenia, zapewnienie bezpieczeństwa uczniowi, poinformowanie rodziców oraz uruchomienie współpracy ze specjalistami. Kluczowe znaczenie ma empatyczna rozmowa bez oceniania, monitorowanie sytuacji oraz działanie zgodnie z procedurami – szczególnie wtedy, gdy pojawiają się myśli samobójcze.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Jakie są przyczyny samookaleczania się przez dzieci i młodzież
  • Jakie zachowanie ucznia mogą sygnalizować, że już lub w przyszłości dojdzie do samouszkodzenia ciała
  • W jaki sposób rozmawiać z uczniem, który się okalecza
Infolinia dla dzieci i młodzieży

Całodobowa infolinia dla dzieci i młodzieży oraz rodziców i nauczycieli

W dniu 1 października 2019 r. została uruchomiona nowa całodobowa, bezpłatna, ogólnopolska infolinia dla dzieci, młodzieży oraz ich opiekunów. Pod numerem telefonu 800 080 222 dzieci, młodzież, ale także rodzice, nauczyciele i pedagodzy mogą skorzystać z profesjonalnej pomocy doświadczonych psychologów, pedagogów i prawników.

Przygnębienie, żałoba czy depresja dziecięca?

Przygnębienie, żałoba czy depresja dziecięca?

Był czas, że uznawano, iż dzieci nie cierpią na depresję. Prawdopodobnie powodem tego było niepoświęcanie uwagi przeżyciom dziecka. Chłopcy i dziewczęta wycofani, nadmiernie spokojni lub rozdrażnieni, byli ignorowani lub kierowani do specjalistów ze względu na uciążliwość ich zachowania. Dziś potrafimy rozróżniać depresję dziecięcą od innych problemów dziecka i proponować odpowiednią pomoc. Przeczytaj artykuł i dowiedz się, czym depresja dziecięca różni się od smutku i przygnębienia.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Czy smutek i przygnębienie zawsze prowadzą do depresji dziecięcej
  • Jak poznać, że kończy się smutek, a zaczynają zaburzenia depresyjne
  • Co odróżnia depresję od żałoby
  • Jakie są różnice między depresją dziecięcą a depresją dorosłych
  • Czym jest depresyjna wrażliwość

Przeczytaj również:
Portal rekomendowany przez
Sprawdź inne serwisy
Portal Oswiatowy Poradnik Dyrektora Szkoły Strefa Logopedy Kwadrans dla dyrektora szkoły Zarządzanie przedszkolem Kadry i finanse RESQL

© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.