Realizacja IPET (indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego) nie oznacza organizowania osobnych zajęć, lecz dostosowywanie metod pracy w ramach standardowych lekcji przedmiotowych. Nauczyciel przedmiotu, realizując IPET, powinien elastycznie modyfikować sposób nauczania, oceniania oraz organizacji zajęć, uwzględniając ustalenia zawarte w programie.
Szkolenie jest adresowane do nauczycieli, wychowawców i specjalistów, którzy opracowują indywidualne programy edukacyjno-terapeutyczne (IPET) dla uczniów z niepełnosprawnością wzroku. Ekspertka, Mariola Łygas – krok po kroku omawia proces tworzenia dokumentu w oparciu o wyniki wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia (WOPFU). Wskazuje, jak prawidłowo określić cele edukacyjne i terapeutyczne, dobrać adekwatne działania wspierające i zaplanować efekty. Prowadząca akcentuje znaczenie realnych, mierzalnych i możliwych do wdrożenia zapisów w IPET. Omawia przykłady błędów często popełnianych w szkołach, pokazując, jak je poprawić, by dokument był rzeczywiście pomocny w pracy z uczniem, a nie jedynie formalnością. W szkoleniu zawarto wiele praktycznych wskazówek dotyczących doboru metod pracy, organizacji przestrzeni, modyfikacji materiałów dydaktycznych oraz sposobów komunikacji z uczniem słabowidzącym lub niewidomym.
Listopad 2025 r.
Dwuczęściowy webinar skierowany jest do nauczycieli, pedagogów specjalnych, psychologów szkolnych, dyrektorów oraz wszystkich osób zaangażowanych w proces edukacji uczniów z niepełnosprawnością wzroku. Prowadząca dzieli się sprawdzonymi rozwiązaniami, które ułatwiają codzienną pracę z uczniem słabowidzącym lub niewidomym. Webinar jest szczególnie polecany nauczycielom i specjalistom, którzy chcą doskonalić swoje umiejętności w zakresie diagnozy funkcjonalnej i planowania wsparcia.
Rodzice ucznia objętego kształceniem specjalnym mają prawo zrezygnować z oferowanych przez szkołę form pomocy psychologiczno-pedagogicznej. W praktyce taka decyzja może rodzić trudności w opracowaniu indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET), który – zgodnie z przepisami – musi zawierać m.in. formy udzielanego wsparcia. W artykule wyjaśniamy, jak sporządzić IPET w sytuacji, gdy uczeń korzysta wyłącznie z bieżącej pracy nauczycieli oraz jakie elementy programu są w takim przypadku obowiązkowe.
Kontrole w zakresie IPET, zarówno planowe, jak i doraźne, są realnym elementem funkcjonowania każdej szkoły organizującej kształcenie specjalne. Warto więc wiedzieć, jak przygotować szkołę do kontroli, szczególnie doraźnej. W artykule przedstawiamy najważniejsze aspekty prawne oraz praktyczne wskazówki, które pozwolą przejść przez proces kontroli bez stresu i nieprzyjemnych niespodzianek. Sprawdź, jakie działania powinien obejmować proces tworzenia dokumentu, aby zapewnić zgodność z przepisami prawa oświatowego.
Opracowanie indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych jest jednym z najtrudniejszych zadań, z którymi mierzą się nauczyciele i specjaliści pracujący z uczniami posiadającymi orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Wskazówki zawarte w przepisach prawa oświatowego mają bardzo ogólny charakter, dlatego pojawia się wiele pytań dotyczących nie tylko treści, ale także procedury opracowania i modyfikacji IPET. Usystematyzuj swoją wiedzę i poznaj odpowiedzi na najtrudniejsze pytania, a w razie potrzeby – wykorzystaj gotowe wzory dokumentów
Tworzenie indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET) to obowiązek każdej szkoły, wynikający z przepisów rozporządzenia w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym. Proces ten wymaga nie tylko znajomości prawa, ale również dobrej organizacji pracy zespołu nauczycieli i specjalistów. Prawidłowo opracowany i wdrożony IPET jest podstawą skutecznego wsparcia ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych, a także zabezpieczeniem szkoły na wypadek kontroli. W artykule wyjaśniono, co musi zawierać IPET, przedstawiono etapy jego tworzenia oraz praktyczne wskazówki i najczęstsze błędy, których należy unikać.
Tworzenie indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego to nie tylko formalność, ale realne wsparcie ucznia z orzeczeniem. Skorzystaj z praktycznej ulotki, która w prosty sposób przypomina najważniejsze etapy pracy zespołu, obowiązujące terminy oraz kluczowe zasady dokumentowania IPET. Dzięki tej ściądze dowiesz się, na co zwrócić uwagę, aby działania szkoły były zgodne z przepisami i faktycznie wspierały ucznia w codziennym funkcjonowaniu.
W pracy z dziećmi, które posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, konieczne jest dostosowanie metod i form pracy do ich indywidualnych potrzeb rozwojowych oraz edukacyjnych. Często pojawia się pytanie, czy każdy nauczyciel powinien sporządzać osobny dokument z dostosowaniami, czy też wystarczy ujęcie ich w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym (IPET). W niniejszym artykule wyjaśniamy, czy każdy nauczyciel pracujący z dzieckiem w przedszkolu musi odrębnie opracowywać dostosowania edukacyjne dla dziecka.
Opóźnienie w opracowaniu IPET-u nie jest jedynie kwestią organizacyjną – stanowi naruszenie obowiązujących przepisów prawa oświatowego oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Może skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną dyrektora, a w niektórych przypadkach nawet interwencją organów nadzoru pedagogicznego. W artykule analizujemy konsekwencje prawne wynikające z nieterminowego opracowania IPET-u, a także wskazujemy, kiedy opóźnienie może być uzasadnione, a kiedy rodzi realne ryzyko dla kadry kierowniczej szkoły.
Uczniowie objęci kształceniem specjalnym mają prawo do dostosowanej formy nauczania oraz wsparcia adekwatnego do ich indywidualnych potrzeb. Jednym z elementów tego wsparcia jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna, której organizacja i zakres muszą być jasno określone. W związku z tym pojawia się pytanie, czy rodzic ucznia z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego powinien otrzymać odrębną pisemną informację o przyznanych formach udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej? Czy wystarczające jest ujęcie tych informacji w indywidualnym programie edukacyjno-terapeutycznym (IPET).
Uzyskanie pełnoletności przez ucznia nie zwalnia szkoły z obowiązku organizowania i realizowania kształcenia specjalnego. To samo dotyczy słuchaczy szkół dla dorosłych. Jeżeli uczeń w szkoły branżowej II stopnia dostarczył orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, szkoła musi dokonać wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia, opracować indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny oraz zapewnić zajęcia rewalidacyjne. Sprawdź szczegóły.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
