
Dziecko ze zdiagnozowanym autyzmem lub zespołem Aspergera (i nie tylko ono!) będzie się czuło pewnie i bezpiecznie w miejscu, w którym panuje ład i przewidywalna struktura. Uporządkowanie przestrzeni szkolnej i klasowej pozwoli uczniowi sprawniej poruszać się po placówce oraz zmniejszy jego niepokój i napięcie. Poniższy artykuł opisuje najważniejsze kwestie, na które warto zwrócić uwagę w szeroko pojętym środowisku fizycznym, aby poprawić funkcjonowanie ucznia.

W pracy z dziećmi ze spektrum autyzmu pomocne są narzędzia, dzięki którym można skuteczniej wyjaśniać zasady rządzące życiem społecznym. Bogaty zbiór interaktywnych ćwiczeń przedstawionych w atrakcyjnej dla dziecka formie znajduje się w nowym programie multimedialnym SPEKTRUM AUTYZMU PRO. To doskonała pomoc w pracy terapeutów, pedagogów, logopedów, oligofrenopedagogów i innych specjalistów.

Każdego roku 2 kwietnia obchodzimy dzień solidarności z osobami z zaburzeniami autystycznymi. W tym roku wiele z nich nie zobaczy tego symbolu akceptacji – spędzą ten dzień w domach, z najbliższymi opiekunami, rodzicami, dziadkami, rodzeństwem. Nadal jednak potrzebują wsparcia i pomocy w odnalezieniu się w skrajnie nowej rzeczywistości. Dzieciom i młodzież w spektrum jest teraz szczególnie trudno – są pozbawieni codziennego rytmu chodzenia do przedszkoli i szkół, kontaktu nie tylko z ważnymi dla nich dorosłymi – nauczycielami, terapeutami, ale też rówieśnikami.

W pierwszej części artykułu omówiono formalno-prawne aspekty opracowania wielospecjalistycznej ocen funkcjonowania dziecka z autyzmem oraz przygotowania indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego. Druga część dotyczy charakterystyki funkcjonowania dziecka z autyzmem czyli kluczowych aspektów merytorycznych na które należy zwrócić uwagę podczas realizacji wychowania przedszkolnego.

Ostatnimi czasy w polskich przedszkolach i szkołach coraz częściej się dzieci z diagnozą autyzmu. Ta nowa sytuacja skłania wychowawców i specjalistów do podejmowania działań w kierunku podnoszenia jakości włączania dziecka z autyzmem w środowisko przedszkolne. W pierwszej części artykułu przedstawione zostały prawne aspekty opracowania IPET. Część druga została poświęcona charakterystyce funkcjonowania dziecka z autyzmem.

O autyzmie w ostatnich latach, z powodu licznie stawianych diagnoz autyzmu dzieci i młodzieży, mówi się coraz więcej. Publiczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne zajmujące się orzekaniem o potrzebnie kształcenia specjalnego, wydają najwięcej orzeczeń ze względu na zdiagnozowane zaburzenie ze spektrum autyzmu. Warto więc poznać najistotniejsze aspekty i zachowania związane z autyzmem.

Uczeń z autyzmem posiadający orzeczenie i potrzebie kształcenia specjalnego powinien mieć zapewnione warunki kształcenia zgodne z zaleceniami zawartymi w tym orzeczeniu. Szczególnie istotne jest zapewnienie wsparcia nauczycieli posiadających odpowiednie przygotowanie. Czy dyrektor szkoły może zadecydować o zapisaniu takiego ucznia w oddziale specjalnym, jeżeli uważa że w takim oddziale zostaną zapewnione najlepsze warunki kształcenia, mimo że rodzice nie zapisali dziecka do tego oddziału?

Praca z uczniem w spektrum autyzmu to ogromne wyzwanie. Często nauczyciele-specjaliści nie widzą efektów wprowadzanych metod, np. gdy uczeń reaguje na wszystko krzykiem. Podpowiadamy, gdzie i jak szukać podpowiedzi do pracy z dzieckiem.

W przepisach nie ma terminu „nauczyciel wspomagający” – jest to potocznie stosowany termin na określenie stanowiska nauczycieli współorganizujących kształcenie uczniów niepełnosprawnych. W prawie oświatowym, w zależności od rodzaju szkoły stosuje się sformułowanie dotyczące dodatkowego zatrudnienia nauczycieli posiadających kwalifikacje z zakresu pedagogiki specjalnej w celu współorganizowania kształcenia integracyjnego/współorganizowania kształcenia uczniów niepełnosprawnych.

Wielu nauczycieli nie wie, jak radzić sobie z agresją uczniów. Jeszcze więcej stresu i obaw wywołuje agresywny uczeń z autyzmem. Sprawdź, co zrobić w sytuacji, gdy agresywne zachowania ucznia zdarzają się zarówno w stosunku do innych uczniów, jak i nauczycieli, a rodzice twierdzą, że w domu dziecko nie przejawia takich zachowań.