pomoc psychologiczno-pedagogiczna

  Rola terapeuty SI w zespole ds. pomocy psychologiczno-pedagogicznej

Rola terapeuty SI w zespole ds. pomocy psychologiczno-pedagogicznej

Zachowanie ucznia to informacja o tym, jak jego układ nerwowy radzi sobie z nauką, relacjami i bodźcami ze środowiska szkolnego. Dla części dzieci szkoła bywa sensorycznie wymagająca: hałas na przerwie, ostre światło, tłok w korytarzu, szybkie przejścia między aktywnościami. W takich warunkach łatwo o przeciążenie, które wygląda jak „niewłaściwe zachowanie” –wiercenie, wybuchy, wycofanie, pozorne „lenistwo”. Zadaniem zespołu ds. pomocy psychologiczno-pedagogicznej (PPP) jest zrozumieć te sygnały i przełożyć je na konkretne działania. W tym procesie terapeuta integracji sensorycznej (SI) jest łącznikiem pomiędzy „językiem zmysłów” a praktyką nauczania: pomaga nazwać mechanizm, wskazać dostosowania i wspierać nauczycieli w codziennej pracy z uczniem. Dowiedz się, co wnosi terapeuta SI do pracy zespołu, jak może wspierać nauczycieli w rozumieniu zachowań, jakie obszary środowiska szkolnego wymagają najczęściej dostosowań oraz jak wpleść wiedzę z SI w planowanie i realizację pomocy psychologiczno-pedagogicznej – zarówno na poziomie zespołu, jak i w codziennej praktyce klasy.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Jaką rolę pełni terapeuta integracji sensorycznej w zespole ds. pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole?
  • Jak specjalista integracji sensorycznej wspiera szkołę w rozumieniu zachowania i planowaniu realnych dostosowań
  • Jak przełożyć profil sensoryczny ucznia na konkretne dostosowania w klasie i podczas przerw?
  • Jak terapeuta SI wspiera nauczycieli i rodziców we wspólnym planowaniu realnej pomocy dla ucznia?
  Wsparcie dla dzieci i młodzieży w czasie ferii zimowych

Wsparcie dla dzieci i młodzieży w czasie ferii zimowych

Wydawać by się mogło, że wszyscy uczniowie z niecierpliwością wyczekują ferii zimowych. Większość z nich ostatnie dni przed zimowym wypoczynkiem nie może się skupić, Pojawiają się plany na wyjazdy, spotkania, beztroskie popołudnia i długie wieczory. Nie można jednak zapomnieć o tych dzieciach, dla których szkoła to jedyne bezpieczne miejsce. Wolne od agresji dorosłych, dające możliwość kontaktu z rówieśnikami. Czym będą dwa tygodnie bez kontaktu z nauczycielami i psychologiem? W artykule wskazano, co zrobić, aby zapewnić, choć minimalne, wsparcie dla uczniów w czasie ferii zimowych, kiedy nie będzie możliwe udzielanie bezpośredniej pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Każdy psycholog i pedagog szkolny ma pod opieką uczniów, o których szczególnie myśli w czasie przerw od nauki. Brak codziennego kontaktu, rozmów „przy okazji” i możliwości szybkiego zauważenia niepokojących sygnałów bywa źródłem realnej troski. Pojawiają się wtedy pytania:
  • Jak radzi sobie w domu?
  • Czy ktoś reaguje na jego potrzeby?
  • Czy ma do kogo zwrócić się w trudnej sytuacji?
  • Co dzieje się, gdy znika szkolna rutyna i stała obecność dorosłych?
Dla wielu uczniów zwykły dzień w szkole jest ważnym elementem poczucia bezpieczeństwa – daje przewidywalność, kontakt z rówieśnikami oraz dostęp do wspierających dorosłych. W czasie ferii ten „wentyl bezpieczeństwa” może zostać czasowo ograniczony. Szczególnie istotne jest więc, aby dzieci i młodzież żyjące w niestabilnych lub obciążających warunkach wiedziały, gdzie mogą szukać pomocy także poza szkołą. Należy regularnie przypominać, że wsparcie psychologiczne dla uczniów jest dostępne również w okresach wolnych od zajęć dydaktycznych. Każde dziecko powinno znać numery telefonów zaufania i instytucji udzielających pomocy – oraz mieć świadomość, że sięgnięcie po wsparcie jest właściwą i bezpieczną reakcją.
Organizacja nauczania indywidualnego dzieci i młodzieży w pytaniach i odpowiedziach

Organizacja nauczania indywidualnego dzieci i młodzieży w pytaniach i odpowiedziach

Sprawdź inne serwisy