Zaburzenia odżywiania to trzecia po astmie i otyłości najczęstsza choroba przewlekła u nastolatków. To trudności w zakresie przyjmowania pokarmów powiązane z zaburzonymi zachowaniami związanymi z jedzeniem. Istotne jest również to, że sposób odżywiania się przyczynia się do zaburzenia całego funkcjonowania. Zaburzenia odżywiania wiążą się z silną potrzebą kontroli – wagi, wyglądu własnego ciała, przyjmowanych produktów i ich kaloryczności. Ich przebieg może być bardzo różny, zależnie od tego, czy rozwija się schemat anorektyczny – w którym nastolatek obsesyjnie unika przyjmowania pokarmów czy bulimiczny, charakteryzujący się impulsywnym objadaniem się. Zaburzenia odżywiania to niezwykle niebezpieczne zjawisko, wymagające kompleksowego leczenia i oddziaływań.
Według Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, w Polsce nadwaga lub otyłość występują u 12,2% chłopców i 10% dziewcząt w wieku przedszkolnym oraz 18,5% chłopców i 14,3% dziewcząt w wieku szkolnym. Raport Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wskazał, że nadwagę i otyłość odnotowano u 32% polskich dzieci w wieku 7-9 lat, co plasuje polskie dzieci na 8. miejscu wśród badanych krajów Europy. Wraz z problemem nadmiernej masy ciała dzieci i nastolatki zmagają się z odrzuceniem rówieśniczym, niską samooceną, ciągłym stresem i lękiem. Jeśli jedzenie jest dla nich formą regulowania emocji, wpadają w błędne koło. Dowiedz się, jak wspierać rozwój emocjonalny dzieci zmagających się z otyłością, by skutecznie przeciwdziałać negatywnym konsekwencjom psychologicznym i emocjonalnym tego stanu. Przeczytaj artykuł, aby dowiedzieć się, jak pozytywnie wpływać na stan emocjonalny dzieci i młodzieży z nadwagą i otyłością oraz jakie działania mogą poprawić ich jakość życia. W materiale zwrócono uwagę na psychologiczne aspekty i rolę specjalistów w leczeniu otyłości. Wyjaśniamy, jak ważne jest podejście psychologiczne i emocjonalne.
Rozpoznanie i wsparcie przyjaciela zmagającego się z zaburzeniami odżywiania jest niezwykle ważne, jednak może okazać się wyzwaniem bez odpowiedniej wiedzy i narzędzi. Z tego powodu w ramach zajęć profilaktycznych warto wykorzystać karty pracy „Case study. Jak wesprzeć przyjaciela, który zmaga się z zaburzeniami odżywiania". Materiały pomogą uczniom zrozumieć, jakie objawy i zachowanie kolegi lub koleżanki powinno ich zaniepokoić i skłonić o poinformowaniu o swoich obserwacjach kogoś, do kogo mają zaufanie.
Zaburzenia odżywiania, takie jak anoreksja, bulimia czy inne formy dysfunkcyjnych nawyków żywieniowych, nie omijają także dzieci i młodzieży. W dzisiejszym społeczeństwie, pod wpływem presji społecznej, mediów czy stereotypów urody, coraz więcej młodych osób może doświadczać trudności związanych z jedzeniem oraz postrzeganiem własnego ciała. Dla wielu z nich problem zaburzeń odżywiania może być trudny do zidentyfikowania, a objawy często są bagatelizowane. Jak leczyć zaburzenia odżywiania u dzieci i młodzieży? Do jakiego typu specjalisty należy się udać? Odpowiadamy!
„Jestem gruba. Muszę schudnąć. Powinienem mniej jeść". Tego typu wypowiedzi raczej przypisane zostałyby nastolatkom w okresie dojrzewania i osobom dorosłym. Tymczasem dolna granica wieku, w którym pojawiają się pierwsze słowa krytyki względem własnego ciała stale się obniża. Podobnie jak wiek dzieci, które trafiają do opieki psychologiczno-psychiatrycznej z powodu zaburzeń odżywiania. Jak temu zapobiegać? Dowiedz się, jakie są pierwsze symptomy zaburzeń odżywiania u młodszych dzieci. Sprawdź, jak prowadzić działania profilaktyczne i interwencyjne.
Zaburzenia odżywiania to poważny kłopot społeczny. Problemy, które kiedyś dotyczyły głównie dorosłych i późnych nastolatków zaczęły dotykać również dzieci. Dzisiejsze media na każdym kroku promują intensywną koncentrację na wyglądzie i zewnętrznej atrakcyjności. Dzieci natykają się na takie komunikaty w mediach społecznościowych, reklamach, filmach, serialach, nawet tych, które przeznaczone są dla ich grupy wiekowej. Nie potrafią poddać ich krytyce, przyjmują to, co oferuje im świat. Codzienny kontakt z takim intensywnym przekazem dotyczącym ostrych kanonów piękna w połączeniu z trudnościami w środowisku domowym może zaowocować pierwszymi objawami zaburzeń odżywiania. Zadaniem scenariusza jest działanie profilaktyczne.
Do gabinetów psychologów dziecięcych coraz częściej trafiają rodzice zaniepokojeni tym, jak ich dziecko się odżywia. Obserwują wycofanie córki czy syna z jedzenia wspólnie z rodziną, nasilające się ograniczenia ilości jedzenia, dążenie do odchudzania się, wykonywania ćwiczeń, odrzucania różnych produktów. Dlatego zarówno rodzice, jak i szkoła powinni wiedzieć, na jakie sygnały zwrócić uwagę i jak na nie reagować. Niniejsza publikacja jest dedykowana nauczycielom, wychowawcom i specjalistom pracującym z uczniami szkoły podstawowej. Materiały można wykorzystać podczas opracowywania programu wychowawczo profilaktycznego oraz planów prac: wychowawcy, psychologa, pedagoga szkolnego.
Zachęcamy do skorzystania ze scenariuszy zajęć dla uczniów dotyczących profilaktyki i psychoedukacji w kontekście zaburzeń odżywiania.
Wśród coraz młodszych uczniów pojawiają się trudności w zakresie zaburzeń odżywiania. Już w okresie wczesnej nastoletniości ważnym dla dzieci tematem jest obraz własnego ciała, jego atrakcyjność w oczach własnych i odbiorze rówieśników. Warsztat ma na celu wsparcie dziecka w kształtowaniu pozytywnego obrazu samego siebie, własnej cielesności, rozwój samoakceptacji oraz pomoc w rozróżnieniu konstruktywnych i destrukcyjnych przekonań na własny temat.
Do gabinetu psychologów dziecięcych coraz częściej trafiają rodzice zaniepokojeni tym, jak ich dziecko się odżywia. Obserwują wycofanie córki czy syna z jedzenia wspólnie z rodziną, nasilające się ograniczenia ilości jedzenia, dążenie do odchudzania się, wykonywania ćwiczeń, odrzucania różnych produktów. Martwią się tym, ile czasu ich dziecko spędza na przyglądaniu się własnemu ciału, ważeniu, porównywaniu się do kolegów. Niepokój budzą sytuacje, w których dziecko odmawia jedzenia lub zjada je po kryjomu w dużych ilościach.
Nie jem słodyczy i śmieciowego jedzenia, ćwiczę i jestem fit! Coraz częściej takie zdania padają z ust dziewcząt i młodych kobiet. Jeżeli bycie fit faktycznie oznacza zdrowe odżywianie i sportu, wszystko jest w porządku. Łatwo jednak przegapić moment, w którym dieta zamienia się w głodzenie, a uprawianie sportu to codzienne katowanie się na siłowni, bieżni i fitnessie. Zobacz, jak rozmawiać ze swoimi uczniami i uczennicami, aby w porę dostrzegać nieprawidłowości i im zapobiegać.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
