spektrum autyzmu starszy uczeń egzaminy

  Jak wspomagać ucznia na przedmiotach zawodowych? Wskazówki dla nauczyciela wspomagającego zatrudnionego w szkole kształcącej w zawodzie

Jak wspomagać ucznia na przedmiotach zawodowych? Wskazówki dla nauczyciela wspomagającego zatrudnionego w szkole kształcącej w zawodzie

Nie istnieje uniwersalny zestaw wskazówek „jak pracować” dla nauczyciela wspomagającego. Wynika to z tego, że każdy uczeń z orzeczeniem wymaga innego wsparcia i innego rodzaju pomocy. W szczególnej sytuacji są nauczyciele wspomagający zatrudnieni w szkołach kształcących w zawodzie. Czy w tym przypadku oraz wiedzy z zakresu pedagogiki specjalnej i kształcenia ogólnego niezbędna jest również specjalistyczna wiedza z zakresu przedmiotów zawodowych? W artykule dzielimy się wskazówkami, jak nauczyciel współorganizujący kształcenia może wspomagać ucznia na przedmiotach zawodowych.

Uczniowie w spektrum autyzmu uczęszczający do branżowej szkoły I stopnia oraz technikum realizują tę samą podstawę programową, co uczniowie bez orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Nauczyciele są zobowiązani do opracowania dla nich dostosowań, ale nie oznacza to obniżenia wymagań.  O tym, czy uczeń z niepełnosprawnością może kontynuować naukę w szkole kształcącej w zawodzie decyduje lekarz, który wydaje lub nie zaświadczenie zawierającego orzeczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia praktycznej nauki zawodu – art. 134 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.
Nauczyciel wspomagający musi liczyć się z tym, że każdy uczeń w spektrum będzie wymagał innego rodzaju wsparcia. Dobór rozwiązań powinien być dostosowany do konkretnych potrzeb ucznia. 
Jak motywować ucznia w spektrum autyzmu do pracy na zajęciach rewalidacyjnych

Jak motywować ucznia w spektrum autyzmu do pracy na zajęciach rewalidacyjnych?

Dorastający uczniowie w spektrum autyzmu tak jak ich neurotypowi rówieśnicy wchodzą w okres rozwojowego buntu. Pojawia się w nich wiele uczuć, często sprzecznych. Często to złość, żal do dorosłych o to, że okazują się wcale nie tak idealni, jak się wydawało w dzieciństwie. Rodzi się również poczucie odmienności z powodu diagnozy spektrum autyzmu. Okres dorastania podopiecznego to wyzwanie dla pedagoga specjalnego, który prowadzi zajęcia rewalidacyjne. Jak mu sprostać i wzbudzać motywację do pracy w nastoletnich podopiecznych? Skorzystaj ze wskazówek, aby skutecznie motywować ucznia w spektrum autyzmu do udziału w zajęciach rewalidacyjnych.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Dlaczego u uczniów w spektrum autyzmu motywacja do pracy na zajęciach rewalidacyjnych może spadać w okresie dorastania?
  • Jakie są typowe wyzwania rozwojowe i emocjonalne nastolatków w spektrum autyzmu?
  • W jaki sposób relacje rówieśnicze i percepcja dorosłych wpływają na potrzebę aktywności?
  • Jak stworzyć indywidualny plan terapeutyczny odpowiadający potrzebom ucznia w spektrum autyzmu?
  • W jaki sposób uczniowie w spektrum autyzmu mogą być aktywnymi partnerami w określaniu celów pracy terapeutycznej?
  • Jaką funkcję w kontekście motywacji pełni poczucie sprawczości?
  • Jakie praktyczne metody i podejścia pomagają nauczycielom w pracy z nastolatkami w spektrum autyzmu?
  • Jak skutecznie motywować uczniów w spektrum autyzmu na zajęciach rewalidacyjnych?
  Wsparcie ucznia w spektrum autyzmu w szkole ponadpodstawowej – praca nauczyciela wspomagającego w praktyce

Wsparcie ucznia w spektrum autyzmu w szkole ponadpodstawowej – praca nauczyciela wspomagającego w praktyce

Dostarczenie do szkoły orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego ze względu na autyzm, w tym zespół Aspergera oznacza, że pojawia się obowiązek zatrudnienia nauczyciela wspomagającego. Większość nauczycieli obejmując stanowisko nauczyciela wspomagającego nie wie, jak w praktyce będzie wyglądała ich praca. Każdy uczeń w spektrum autyzmu jest przecież inny. Dodatkowo, wsparcie ucznia w spektrum autyzmu w szkole podstawowej istotnie różni się od pracy z nastolatkami u progu dorosłości. Jak wygląda praca nauczyciela wspomagającego w szkole średniej? W jaki sposób wspierać ucznia z autyzmem w szkole ogólnodostępnej? Odpowiedzi na te oraz inne pytania, a także wskazówki z praktyki znajdziesz w artykule.

Przyjęcie do szkoły ucznia w spektrum autyzmu i zatrudnienie po raz pierwszy nauczyciela wspomagającego to sytuacja, w której nikt nie czuje się pewnie. Nauczyciele rzadko dysponują wiedzą teoretyczną oraz praktyczną dotyczącą spektrum. Dostępna literatura odnosi się w znakomitej większości do pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym oraz na etapie szkoły podstawowej.
Nie jest możliwe ustalenie i przedstawienie wszystkich aspektów pracy nauczyciela współorganizującego kształcenie w szkole średniej. Podejmowane działania i realizowane zadania nie wpisują się bowiem w prosty sposób w wykaz obowiązków zawarty w rozporządzeniu MEN z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym. Z tego względu bardzo ważna jest otwartość i zaufanie ze strony nauczycieli przedmiotowcy czy rodziców. Powinni oni bowiem pamiętać, że każde działanie nauczyciela wspomagającego czemuś służy – jego praca nie polega wyłącznie na obecności. Jednocześnie jednak ważna jest otwartość samych specjalistów współorganizujących proces kształcenia. Ich rola nie powinna bowiem ograniczać się do wspierania wyłącznie ucznia czy uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Poniżej dzielę się rozwiązaniami wypracowanymi na przestrzeni ostatnich lat. Zwracam jednak uwagę, że nie są to wskazówki uniwersalne – nie sprawdzą się w pracy w każdej szkole i z każdym uczniem. Pamiętajmy, że każdy z naszych uczniów (nie tylko tych w spektrum) jest inny, ma inne uzdolnienia i pasje, inne potrzeby i wymaga innego wsparcia. Do każdego trzeba podejść indywidualnie i przy każdym znów się zmieniamy!
Praca z uczniem ze spektrum autyzmu na lekcjach języka obcego – porady praktyczne

Praca z uczniem ze spektrum autyzmu na lekcjach języka obcego – porady praktyczne

Z roku na rok przybywa w szkołach uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, którzy wymagają indywidualnego wsparcia. Dostosowania wymagań edukacyjnych wymagają m.in. dzieci z zaburzeniami autystycznymi. Praca z uczniami w spektrum stanowi wyzwanie dla każdego nauczyciela, nie wyłączając nauczycieli języków obcych. Jak przełamać wzajemne obawy, lęki i frustracje? W jaki sposób prowadzić lekcje języka obcego, aby rozwinąć potencjał ucznia z zaburzeniem ze spektrum autyzmu? W jaki sposób zachęcić dziecko do nauki języków obcych, pomóc mu odkryć radość z poznawania nowego języka, zapobiec wykluczeniu językowemu? Garść praktycznych porad w tym zakresie z pewnością usprawni proces opanowywania nowego języka.

Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (SPE) to uczniowie, którzy nie potrafią samodzielnie sprostać wymogom obowiązujących programów nauczania. SPE stosuje się przede wszystkim wobec następujących grup uczniów:
  • z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na różne niepełnosprawności, w tym autyzm i zespół Aspergera,
  • z opinią poradni psychologiczno-pedagogicznej przykładowo ze względu na choroby przewlekle,
  • potrzebujących wsparcia psychologiczno-pedagogicznego, m.in. w przypadku szczególnych uzdolnień.
Uczniowi z SPE wykazują zróżnicowane trudności uczenia się, wymagające dostosowania kształcenia szkolnego do ich indywidualnych potrzeb i rozwoju. Dotyczy to w szczególności dostosowania:
  • przestrzeni i infrastruktury szkolnej sprzyjającej uczeniu się,
  • tempa pracy, metod, form nauczania i sprawdzania wiedzy, celów i treści merytorycznej,
  • współpracy z nauczycielami specjalistami – nauczyciel wspierający, asystent, specjalista
  • pracy w społeczności klasowej, przyjmującej i funkcjonującej z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
Należy pamiętać, że zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego są dla nauczycieli i szkoły wiążące.
Podejście włączające zakłada skuteczne zarządzanie różnorodną klasą przez nauczyciela. Klasa różnorodna to klasa składająca się z uczniów rozwijających się niejednolicie, z różnorodnymi umiejętnościami i trudnościami edukacyjnymi oraz odmiennymi stylami i tempem przyswajania wiedzy. Nauczanie włączające realizowane przez pedagogów szkolnych zakłada elastyczność i wyrozumiałość wobec heterogeniczności klasy, właściwe wykorzystanie różnych strategii prowadzenia zajęć, uwzględnianie indywidualnych zainteresowań uczniów, dostosowywanie wymagań do możliwości kształcących się, klarowne i życzliwe porozumiewanie się, współpracę z innymi pedagogami oraz postrzeganie dziecka nie w kontekście jego niepełnosprawności, lecz jako osobę integralną o indywidualnym potencjale. Dodatkowo warto pamiętać, że w klasie różnorodnej niezwykle ważne są poczucie bezpieczeństwa, własnej wartości, zapał do pracy i zdrowie psychiczne wszystkich uczestników. Klarowna i powtarzalna struktura pracy, znajomość i przestrzeganie obowiązujących zasad na lekcji, pozytywne nastawienie nauczyciela do uczniów i wykonywanych obowiązków, jego cierpliwość, życzliwość, żelazna konsekwencja i determinacja również decydują o sukcesie indywidualnym i grupowym. W odniesieniu do nauczania języka obcego w klasie różnorodnej przydatną mogą być następujące wytyczne:
  • nierozpraszająca aranżacja przestrzeni klasowej, w tym celowe usadzenie uczniów ze SPE,
  • praca ciałem, przykładowo wydawanie poleceń za pomocą gestów i mimiki,
  • stosowanie systemu pochwał/ostrzeżeń,
  • wykorzystywanie multisensorycznych form i metod pracy dostosowanych do różnych stylów uczenia się.
Nastolatek z Zespołem Aspergera. Problemy okresu dojrzewania

Nastolatek z Zespołem Aspergera. Cz. I: Problemy okresu dojrzewania

Wiek dojrzewania jest trudny dla wszystkich nastolatków, jednak uczniowie z zespołem Aspergera borykają się z większą ilością problemów niż ich rówieśnicy. Warto skupić się na społecznym funkcjonowaniu ucznia, jego problemach związanych z okresem dojrzewania, samodzielności.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Jakie znaczenie dla ucznia z zespołem Aspergera ma stworzenie partnerskiej relacji z nauczycielem wspomagającym
  • Które kwestie dotyczące dojrzewania warto poruszać podczas rozmów z nastolatkiem z zespołem Aspergera
  • Jakie metody i działania pomogą uczniowi z zespołem Aspergera osiągnąć zwiększyć samodzielność

W drugiej części artykułu znajdziesz wskazówki i praktyczne ćwiczenia wspomagające podnoszenie samooceny i rozwijające umiejętności komunikacyjne: Praktyczne wskazówki i ćwiczenia na podniesienie samooceny i poprawę komunikacji

Sprawdź inne serwisy