
Ruch jest dla dziecka tym, czym mowa dla dorosłego – naturalnym sposobem poznawania świata i wyrażania siebie. Każdy skok, bieg czy obrót to nie tylko ćwiczenie sprawności, ale też doświadczenie zmysłowe, dzięki któremu układ nerwowy uczy się organizować i interpretować bodźce płynące z ciała i otoczenia. W ten sposób dziecko rozwija świadomość własnego ciała, koordynację, równowagę oraz zdolność planowania i kontroli ruchu – umiejętności niezbędne nie tylko w sporcie, lecz także w nauce i codziennym funkcjonowaniu. Zajęcia wychowania fizycznego są doskonałą przestrzenią do wspierania integracji sensorycznej, ponieważ łączą ruch, zabawę i różnorodne doznania zmysłowe. Odpowiednio zaplanowane aktywności mogą stymulować układ przedsionkowy, proprioceptywny, dotykowy, a także wzrokowy i słuchowy, wspierając tym samym koncentrację, samoregulację emocjonalną i rozwój poznawczy dziecka.
Nauczyciel wychowania fizycznego ma wyjątkową możliwość obserwowania, jak dzieci reagują na różne bodźce i formy ruchu. Dzięki temu może dostosowywać tempo, intensywność i strukturę zajęć do indywidualnych potrzeb uczniów – zwłaszcza tych z nadwrażliwościami lub podwrażliwościami sensorycznymi. Świadomie dobrane ćwiczenia stają się wtedy nie tylko elementem programu sportowego, lecz także skutecznym narzędziem wspierania rozwoju i dobrostanu dziecka. Współczesna szkoła coraz lepiej rozumie, że ruch to coś więcej niż aktywność fizyczna – to narzędzie budowania zdrowia psychicznego, emocjonalnej równowagi i gotowości do uczenia się.
Z artykułu dowiesz się m.in.:
- Jak lekcje wychowania fizycznego mogą wspierać dziecko w zakresie integracji sensorycznej, łącząc ruch, zabawę i przetwarzanie bodźców?
- Jak aktywność ruchowa wpływa na układ przedsionkowy, proprioceptywny i dotykowy oraz jak kształtuje postawę ciała i rozwój koordynacji?
- Jak nauczyciel WF może rozpoznawać reakcje uczniów na bodźce zewnętrzne i dostosowywać ćwiczenia tak, aby wspierać ich regulację i komfort sensoryczny?
- Jakie strategie pracy sprawdzają się podczas zajęć z dziećmi z nadwrażliwością sensoryczną i jak wpisują się one w założenia terapii SI?
- Jak w realiach szkolnych różnicować ćwiczenia, aby jednocześnie wspierać uczniów przestymulowanych i tych poszukujących silniejszych wrażeń, bez tworzenia odrębnych programów?
Pozostało jeszcze 84% treści
Aby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp.
Uzyskaj dostęp do portalu a wraz z nim:
- Dostęp do stale aktualizowanej wiedzy z zakresu prawa oświatowego.
- Wsparcie ekspertów w rozwiązywaniu indywidualnych problemów.
- Praktyczne wskazówki i porady ułatwiające codzienną pracę.
- Baza kilkuset scenariuszy i kart pracy gotowych do wydrukowania i zastosowania na zajęciach.
- Atrakcyjne materiały multimedialne – słuchowiska, webinaria i gry dydaktyczne.
Jeżeli posiadasz już konto
Zaloguj się
Dodano: 27 listopada 2025
Autor: Anita Buda, Maria Wójcik
Absolwentki AWF im. Bronisława Czecha w Krakowie (Anita – na kierunku terapia zajęciowa, Maria – na kierunku fizjoterapia). Terapeutki Integracji Sensorycznej.