Ten tata to taki jest mądry i duży i tak niby wszystko wie, a na linie nadeptuje – mówi na popularnym w sieci obrazku dziecko o swoim ojcu. Wielu z nas pamięta jeszcze różne dziecinne rytuały, natręctwa, które pojawiały się i z czasem znikały. Zdarza się, że pewne szczególne zachowania towarzyszą dzieciom mniej więcej w wieku 7-8 lat. Jednak najczęściej zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne mają swój początek później – w późnym dzieciństwie lub wczesnej nastoletniości. Przeczytaj artykuł i dowiedz się, czym są zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne u dzieci i młodzieży. Upewnij się, że wiesz jak wspierać dziecko z OCD oraz jego rodziców w procesie terapii.
Trudne dziecko, nic na niego nie działa, ona manipuluje innymi, robi co chce, zasady dla niego nie istnieją – podobne określenia mogą paść z ust nauczycieli, którzy mają pod opieką uczniów z zaburzeniami zachowania. Dorośli w kontakcie z dziećmi z tego rodzaju kłopotami czują się najczęściej bezradni. Stosowane na co dzień narzędzia zdają się nie działać. Młody człowiek wyraża niechęć, buntuje się, łamie szkolne zasady i lekceważy konsekwencje. Czym są tego rodzaju trudności? Jak je rozumieć i w jaki sposób wspierać ucznia z zaburzeniami zachowania?
Okres dorastania to czas wielu przemian i wyzwań. To moment silnych emocji. Czasami jednak natężenie doznań nastolatka wydaje się wykraczać poza to, co naturalne dla wieku. Pojawiają się silne emocje, trudne reakcje i sztywne zachowania, które utrudniają zarówno bycie w grupie rówieśniczej, jak i w rodzinie. Budująca się osobowość wydaje się sztywna i krucha jednocześnie, pełna sprzeczności. Jak rozpoznać rozwijające się zaburzenia osobowości u nastolatka?
Czym właściwie są zaburzenia zachowania? Czy każde dziecko, które zachowuje się agresywnie ma kłopoty z zachowaniem? W jaki sposób reagować na agresywne reakcje młodego człowieka i kiedy właściwie można o nich tak mówić? Hasło „agresja” przysparza wiele kłopotów. Pojawia się często w narracji dorosłych w odniesieniu do złości, stawiania granic, odmowy, oporu lub niechęci. Nie zawsze opisywane zachowanie rzeczywiście jest agresywne. Co zrobić, gdy jednak rzeczywiście pojawiają się reakcje tego typu?
Rozpoznanie nieprawidłowo kształtującej się osobowości u nastolatka może budzić niepokój w otoczeniu. Jednocześnie jednak, wiele trudności psychicznych społeczeństwo rozumie już lepiej i powoli zdejmuje z nich ciężar tabu. Jeśli chodzi o trudności w zakresie kształtowania się osobowości, nadal często nie do końca wiadomo o co chodzi. Jak się zachować? Jak wesprzeć nastolatka, który przejawia takie cechy?
Problemy z zachowaniem to temat nieustannych rozmyślań nauczycieli, psychologów, pedagogów, rodziców. Nauczyciele się skarżą: on jest taki krnąbrny, ma wszystko w nosie, nic mu się nie chce. Źle wychowany, niegrzeczny, wchodzi innym na głowę. Zna szkolne reguły, ale je łamie, dezorganizuje pracę w klasie. Nic na niego nie działa. Lub na nią. Przecież kłopot nie dotyczy tylko chłopców. Choć statystki pokazują, że dziewczynki są diagnozowane pod kątem zaburzeń zachowania zdecydowanie rzadziej. W artykule wyjaśniamy, czym są zaburzenia zachowania, jakie mogą być ich przyczyny. Udzielamy również wskazówek, na czym opierać budowanie strategii pracy w środowisku szkolnym i rodzinnym.
Rozmowa z rodzicem ucznia z podejrzeniem mutyzm wybiórczego ma na celu zrozumienie procesu uspołeczniania dziecka, tego jak radziło sobie na różnych etapach, czy aktualne funkcjonowanie jest wynikiem wcześniejszych zachowań, czy zmiana zaszła nagle, niespodziewanie. Pomoże również w późniejszym wsparciu dziecka, nazywaniu jego emocji, łączeniu ich z wydarzeniami.
Korzystanie z pomocy psychologa lub psychiatry może być postrzegane przez środowisko szkolne źle – jako oznaka zaburzenia, tajemniczych trudności psychicznych, które mogą budzić lęk i przyczyniać się do odrzucenia. Tym większy niepokój pojawia się wtedy, gdy w otoczeniu znajdzie się osoba, która ma już za sobą diagnozę psychiatryczną i konkretne rozpoznanie.
We wszystkich szkołach są uczniowie, którzy sprawiają problemy wychowawcze. Znaczny odsetek problemów w tym zakresie wiąże się z zaburzonymi zachowaniami i reakcjami emocjonalnymi występującymi zarówno podczas lekcji, jak również na przerwach i na zajęciach pozalekcyjnych. Co należy rozumieć przez pojęcie zaburzeń emocji i zachowania, jaki zakres zachowań wpisuje się w to zjawisko i pomóc uczniom odnaleźć się w rzeczywistości szkolnej?
Scenariusz zajęć socjoterapeutycznych do wykorzystania w szkole podstawowej.
Zespół FAS to nieodwracalne zaburzenie spowodowane działaniem alkoholu na płód w czasie ciąży. Dzieci z zespołem FAS wymagają indywidualnej terapii i wsparcia, aby mogły rozwijać swoje możliwości. Każda kobieta w ciąży, która spożywa alkohol, może narazić swoje dziecko na poważne uszkodzenia. Poznaj objawy płodowego zespołu alkoholowego, skuteczne metody pracy z dzieckiem z FAS i dowiedz się, jaki wpływ alkoholu w ciąży ma na rozwój dziecka.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
