terapia ręki

Terapia ręki w szkole – kto może ją prowadzić i na jakich zasadach? Rodzaje zajęć, kwalifikacje nauczyciela

Terapia ręki w szkole – kto może ją prowadzić i na jakich zasadach? Rodzaje zajęć, kwalifikacje nauczyciela

Terapia ręki to ważna forma wsparcia w pracy z dziećmi mającymi trudności w zakresie sprawności motoryki małej. Jest często zalecana uczniom z odpowiednią diagnozą i stanowi element zajęć terapeutycznych lub rewalidacyjnych w szkole. Jej prowadzenie rodzi jednak pytania o podstawy formalne: kto może pracować z dziećmi, jakie kwalifikacje są wymagane, czy możliwe jest zatrudnienie nauczyciela na stanowisku „terapeuta ręki” i jak właściwie przypisać prowadzenie tych zajęć w dokumentacji?

Czy terapia ręki w szkole może być prowadzona przez każdego nauczyciela? Nie. Terapia ręki w szkole może być prowadzona wyłącznie przez nauczyciela posiadającego kwalifikacje do terapii pedagogicznej (pedagogiki korekcyjnej) lub – w przypadku zajęć rewalidacyjnych – przez specjalistę mającego przygotowanie odpowiednie do rodzaju niepełnosprawności ucznia. W systemie oświaty nie istnieje stanowisko „terapeuta ręki” – terapia ręki jest formą zajęć, a nie odrębnym stanowiskiem pracy, dlatego musi być realizowana w ramach obowiązków terapeuty pedagogicznego, pedagoga specjalnego, psychologa lub innego nauczyciela specjalisty, zgodnie z przepisami i kwalifikacjami.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Czy psycholog szkolny może prowadzić terapię ręki?
  • Jakie kwalifikacje są wymagane do prowadzenia terapii ręki?
  • Czy w systemie oświaty istnieje stanowisko „terapeuta ręki”?
  • Jak prawidłowo wskazać zakres obowiązków nauczyciela prowadzącego terapię ręki?
  • Czy terapia ręki może być realizowana jako zajęcia rewalidacyjne?
Terapia ręki – na czym polega, dla kogo jest przeznaczona, jakie są cele terapeutyczne?

Terapia ręki – na czym polega, dla kogo jest przeznaczona, jakie są cele terapeutyczne?

Terapia ręki to terapia mająca na celu usprawnianie całej ręki: od barku, przez ramię i przedramię, po nadgarstek, dłoń i palce. Głównym celem działań podejmowanych w ramach terapii ręki jest udoskonalenie precyzyjnych ruchów dłoni i palców. Jednak, aby uzyskać pożądany poziom trudnych ruchów precyzyjnych, należy zadbać o prawidłową sprawność całej kończyny górnej. Z artykułu dowiesz si m.in., na czym polega terapia ręki, jakie kwalifikacje musi mieć terapeuta ręki oraz na czym polegają ćwiczenia wykonywane w czasie terapii. Autorka zwraca także uwagę, jakie zachowanie dziecka powinno skłonić do odbycia konsultacji z terapeutą ręki.

Z artykułu dowiesz się m.in.:

  • Czym jest terapia ręki?
  • Jakie są cele terapii ręki?
  • Kto może być terapeutą ręki?
  • Z jakimi problemami warto zwrócić się do terapeuty ręki?
  • Dlaczego terapeuci ręki to często logopedzi?
  • Jakie ćwiczenia wykonuje się w trakcie terapii ręki?
  • Za pomocą jakich działań realizowane są cele terapii ręki?

Przeczytaj również:

Układanie kolorów. Zabawa paluszkami na doskonalenie dysocjacji palców

Układanie kolorów. Zabawa paluszkami na doskonalenie dysocjacji palców

Karta pracy zawiera ćwiczenie służące usprawnianiu percepcji wzrokowej (w tym pamięci wzrokowej) oraz doskonaleniu dysocjacji palców. Zadaniem dziecka jest powtórzenie/odczytanie napisu, który jest przypisany do koloru, który pojawił się pod podniesionym palcem.Ćwiczenia można wykonywać dla obu rąk równocześnie lub dla każdej z osobna.

Ćwiczenie połącz kropki, aby powstał hipopotam

Zestaw kart pracy na Dzień Hipopotama

Karty pracy na Dzień hipopotama to narzędzia do wykorzystania w ramach ćwiczeń rozwijających umiejętności grafomotoryczne dzieci. Wśród propozycji znajdują się: labirynty, zadania wymagające wycinania i sklejania, puzzle, ćwiczenia związane z przerysowywaniem wzoru, kolorowanie po numerach, łączenie kropek. Karty pracy na dzień hipopotama można wykorzystać przy okazji obchodów tego nietypowego święta lub podczas każdych innych zajęć ukierunkowanych na rozwijanie grafomotoryki.

Zabawy z plasteliną – doskonalenie dysocjacji palców

Zabawy z plasteliną – doskonalenie dysocjacji palców

Proponowane ćwiczenia mają na celu w szczególności doskonalenie dysocjacji palców oraz chwytu opuszkowego, usprawnianie wspólnej pracy palców, kształtowanie chwytu opuszkowego, doskonalenie koordynacji ręka – oko oraz percepcji wzrokowej. Propozycje mogą być wykorzystane także przez logopedę podczas usprawniania aparatu artykulacyjnego oraz utrwalania prawidłowego toru oddechowego. Przed rozpoczęciem zajęć należy przygotować plastelinę (różne kolory) oraz małą piłeczkę lub kapsel.

Wykorzystaj również:

Przeczytaj:
Odbicia w lustrze I-1

Odbicia w lustrze I

Zadaniem dziecka jest narysowanie lustrzanych odbić rysunków. W zestawie cztery karty pracy o różnym stopniu trudności.

Odbicia w lustrze II-1

Odbicia w lustrze II

Zadaniem dziecka jest narysowanie lustrzanych odbić rysunków. W zestawie sześć kart pracy z rysunkami bałwanów, o dużym stopniu trudności. Zadanie doskonale ćwiczy koordynację ręka - oko.

Odbicia w lustrze III-1

Odbicia w lustrze III

Zadaniem dziecka jest narysowanie lustrzanych odbić rysunków. W zestawie trzy kart pracy o różnym stopniu trudności. Zadanie doskonale ćwiczy koordynację ręka - oko.

Odbicia w lustrze IV-1

Odbicia w lustrze IV

Zadaniem dziecka jest narysowanie lustrzanych odbić rysunków. W zestawie cztery karty pracy o różnym stopniu trudności. Zadanie doskonale ćwiczy koordynację ręka - oko.

Odbicia w lustrze V-1

Odbicia w lustrze V

Zadaniem dziecka jest narysowanie lustrzanych odbić rysunków. W zestawie cztery karty pracy z łatwymi do skopiowania rysunkami. Zadanie doskonale ćwiczy koordynację ręka - oko.

Odbicia w lustrze VI-1

Odbicia w lustrze VI

Zadaniem dziecka jest narysowanie lustrzanych odbić rysunków. W zestawie pięć kart pracy z łatwymi do skopiowania rysunkami. Zadanie doskonale ćwiczy koordynację ręka - oko.

Karty pracy na rozwijanie dysocjacji palców

Dziurawe obrazki. Zestaw 9 kart pracy na rozwijanie dysocjacji palców

Zestaw dziewięciu kart pracy służących rozwijaniu dysocjacji palców (rozdzielność pracy), doskonaleniu chwytu pęset owego oraz usprawnianiu percepcji wzrokowej. Zadanie dziecka polega na uzupełnieniu białych luk w obrazku plasteliną, zgniecionymi kulkami bibuły, pomponami lub farbą w odpowiednich kolorach. Do pracy z wykorzystaniem farb można wykorzystać palec lub patyczek kosmetyczny.

Portal rekomendowany przez
Sprawdź inne serwisy
Portal Oswiatowy Poradnik Dyrektora Szkoły Strefa Logopedy Kwadrans dla dyrektora szkoły Zarządzanie przedszkolem Kadry i finanse RESQL

© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.