Uczniowie z zespołem Aspergera zazwyczaj funkcjonują w normie intelektualnej, lecz mają charakterystyczny profil rozwoju, w którym obszary poznawcze są relatywnie mocne, a emocjonalne i społeczne słabsze. Dlatego wymagają koordynowanej współpracy nauczycieli i specjalistów, którzy wspólnie tworzą środowisko umożliwiające im rozwój, naukę i integrację społeczną. Zintegrowane oddziaływania dydaktyczne i terapeutyczne pozwalają z jednej strony kompensować trudności, a z drugiej – rozwijać mocne strony i zainteresowania ucznia.
Nie istnieje uniwersalny zestaw wskazówek „jak pracować” dla nauczyciela wspomagającego. Wynika to z tego, że każdy uczeń z orzeczeniem wymaga innego wsparcia i innego rodzaju pomocy. W szczególnej sytuacji są nauczyciele wspomagający zatrudnieni w szkołach kształcących w zawodzie. Czy w tym przypadku oraz wiedzy z zakresu pedagogiki specjalnej i kształcenia ogólnego niezbędna jest również specjalistyczna wiedza z zakresu przedmiotów zawodowych? W artykule dzielimy się wskazówkami, jak nauczyciel współorganizujący kształcenia może wspomagać ucznia na przedmiotach zawodowych.
Co do zasady, jeżeli do szkoły uczęszcza uczeń z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, należy zatrudnić nauczyciela wspomagającego. Warto jednak pamiętać, że nie jest to bezwzględny obowiązek. Jeżeli w orzeczeniu nie ma takiego zalecenia, a uczeń faktycznie nie potrzebuje wspomagania, możliwe jest, że wystarczające będzie wsparcie zatrudnionych już specjalistów.
Dostarczenie do szkoły orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego ze względu na autyzm, w tym zespół Aspergera oznacza, że pojawia się obowiązek zatrudnienia nauczyciela wspomagającego. Większość nauczycieli obejmując stanowisko nauczyciela wspomagającego nie wie, jak w praktyce będzie wyglądała ich praca. Każdy uczeń w spektrum autyzmu jest przecież inny. Dodatkowo, wsparcie ucznia w spektrum autyzmu w szkole podstawowej istotnie różni się od pracy z nastolatkami u progu dorosłości. Jak wygląda praca nauczyciela wspomagającego w szkole średniej? W jaki sposób wspierać ucznia z autyzmem w szkole ogólnodostępnej? Odpowiedzi na te oraz inne pytania, a także wskazówki z praktyki znajdziesz w artykule.
Wielu uczniów w spektrum autyzmu podejmuje naukę w szkołach kształcących w zawodzie. Pojawia się wówczas pytanie – czy w czasie praktycznej nauki zawodu również powinien towarzyszyć im nauczyciel wspomagający? Sprawdź, jak kwestię tę regulują przepisy i dowiedz się, jakie są obowiązki szkoły w związku z organizacją praktycznej nauki zawodu.
Nie każdy uczeń z autyzmem lub zespołem Aspergera wymaga wsparcia nauczyciela wspomagającego. Często do szkół trafiają orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, w których nie ma mowy o konieczności wspomagania ucznia. Czy to oznacza, że szkoły nie muszą zatrudniać nauczycieli wspomagających dla wszystkich dzieci z zespołem Aspergera? Sprawdź, czy dla dziecka trzeba zatrudniać dodatkową osobę, gdy brak takiego zalecenia w orzeczeniu.
Przedszkole do którego uczęszcza dziecko z autyzmem zobowiązane jest do zatrudnienia dodatkowo tzw. nauczyciela wspomagającego. Czy taki nauczyciel musi być obecny w przy dziecku przez cały czas jego pobytu w placówce? Czy zamiast nauczyciela wspomagającego można zatrudnić specjalistę lub zapewnić wsparcie pomocy nauczyciela?
Pierwszym zadaniem nauczyciela wspomagającego jest nawiązanie z nim pozytywnego kontaktu. Należy przygotować się na to, że wspomaganie ucznia zespołem Aspergera wymaga cierpliwości. Uczeń nie zawsze chce współpracować. Nauczyciel nie zawsze potrafi go zrozumieć. Mogą pojawić się bunt i złość. Jednak stała obecność nauczyciela i wsparcie pozwalają osiągać cele wychowania i kształcenia dzieci z zaburzeniami. Skorzystaj ze wskazówek eksperta.
Obowiązkiem nauczyciela wspomagającego jest towarzyszenie uczniowi lub uczniom podczas lekcji oraz prowadzenie zajęć rewalidacyjnych. Jego obecność na lekcjach może wywoływać zainteresowanie i zdziwienie u innych uczniów, dlatego klasa musi być odpowiednio przygotowana na jego obecność w czasie zajęć.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.