On nie jest niegrzeczny – on nie widzi. Najczęstsze błędne interpretacje zachowania dziecka z niepełnosprawnością wzroku w szkole

W codziennej praktyce szkolnej wiele zachowań uczniów z niepełnosprawnością wzroku bywa interpretowanych jako brak kultury osobistej, ignorowanie rozmówcy lub niechęć do współpracy. Nauczyciele i rówieśnicy mogą odbierać je jako przejaw lekceważenia zasad społecznych, podczas gdy w rzeczywistości wynikają one ze specyfiki funkcjonowania sensorycznego i sposobu odbierania świata. Uczeń nie „odwraca się” od rozmówcy z premedytacją, nie skraca dystansu, by naruszyć czyjąś przestrzeń i nie przerywa wypowiedzi, ponieważ nie respektuje reguł dialogu. Źródłem tych reakcji nie jest intencja dziecka, lecz ograniczony dostęp do informacji wzrokowych i brak możliwości naturalnego uczenia się przez obserwację. W artykule przedstawiono najczęściej błędnie odczytywane zachowania uczniów z dysfunkcją wzroku oraz sposoby reagowania, które pozwalają budować zrozumienie i wsparcie w środowisku szkolnym.