Skąd bierze się hejt w internecie? Psychologiczna geneza agresji internetowej

Dzieci i nastolatki dopiero uczą się rozpoznawania, nazywania i regulowania własnych emocji. Ich układ nerwowy jest wciąż w fazie intensywnego rozwoju, a mechanizmy samokontroli i refleksji nie są jeszcze w pełni dojrzałe. Frustracja, złość, zazdrość, wstyd, poczucie odrzucenia czy inne negatywne emocje bywają dla nich doświadczeniami bardzo intensywnymi, często trudnymi do udźwignięcia i zrozumienia. Internet oferuje szybki i pozornie bezpieczny kanał rozładowania napięcia emocjonalnego. W przeciwieństwie do kontaktu bezpośredniego nie wymaga on konfrontacji twarzą w twarz, radzenia sobie z reakcją drugiej osoby ani ponoszenia natychmiastowych konsekwencji społecznych. Jedno zdanie lub obraźliwy komentarz mogą stać się sposobem na „wyrzucenie” nagromadzonej frustracji i złości. Hejt daje chwilowe poczucie ulgi i rozładowania napięcia, pozwala odreagować emocje bez konieczności ich nazywania, a także zastępuje rozmowę, na którą dziecko nie ma jeszcze wystarczających kompetencji emocjonalnych i komunikacyjnych. Agresja słowna w sieci pełni często funkcję emocjonalnego wentyla. Dziecko niekoniecznie działa z intencją skrzywdzenia drugiej osoby. Raczej próbuje poradzić sobie z własnym dyskomfortem psychicznym. Brak umiejętności regulacji emocji sprawia, że napięcie zostaje „przerzucone” na kogoś innego. Warto podkreślić, że im mniej dziecko ma możliwości bezpiecznego wyrażania emocji w realnym świecie – w rozmowie z dorosłym, w relacji z rówieśnikami, czy poprzez konstruktywne strategie radzenia sobie – tym większe ryzyko, że sięgnie po agresję w sieci, jako najprostszą i najszybszą formę regulacji emocjonalnej.