
Agresja i przemoc wśród dzieci i młodzieży mają różny charakter i stanowią istotne zjawisko w środowisku edukacyjnym. Bywa sposobem rozładowania własnej frustracji, kontroli nad otoczeniem, wynika z własnych doświadczeń przemocy. Jak reagować jednak, gdy agresor to uczeń z niepełnosprawnością? Gdy jego rozumienie sytuacji społecznych i norm, czy myślenie przyczynowo – skutkowe jest na poziomie niższym niż rówieśników? Gdy towarzyszy mu impulsywność, która uniemożliwia lub utrudnia pohamowanie gwałtownych reakcji?
Czy każde agresywne zachowanie ucznia z niepełnosprawnością to przemoc? Nie. Nie każde trudne zachowanie ma charakter przemocy rówieśniczej. Aby mówić o przemocy, musi pojawić się celowość lub powtarzalność działania oraz realna krzywda drugiej osoby. Co zrobić w pierwszych sekundach sytuacji agresji? Najważniejsze jest natychmiastowe zatrzymanie zachowania, zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim uczniom oraz nazwanie sytuacji w sposób spokojny i konkretny. Czy należy inaczej reagować na agresję ucznia z niepełnosprawnością? Nie. Każda sytuacja agresji wymaga jasnej i stanowczej reakcji. Różnica polega na tym, że oprócz zatrzymania zachowania konieczne jest uwzględnienie możliwości ucznia i praca nad rozwijaniem alternatywnych sposobów reagowania. Jak wspierać ucznia, który ma trudności z kontrolą agresji? Najważniejsze jest uczenie konkretnych strategii: rozpoznawania napięcia, wycofania się z sytuacji oraz komunikowania emocji. Wsparcie powinno być systematyczne i dostosowane do potrzeb ucznia, często we współpracy ze specjalistami.
Z artykułu dowiesz się m.in.:
- Jak reagować, gdy uczeń z niepełnosprawnością przejawia zachowania agresywne?
- Z czego może wynikać agresja u ucznia z niepełnosprawnością?
- Czy każde trudne zachowanie ucznia można uznać za przemoc rówieśniczą?
- Jak zapewnić bezpieczeństwo wszystkim uczniom w sytuacji agresji?
- Jak uczyć ucznia z niepełnosprawnością alternatywnych, bezpiecznych sposobów reagowania?
Do materiału dołączona jest Szybka reakcja na agresję ucznia – checklista nauczyciela.
Pozostało jeszcze 84% treści
Aby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp.
Uzyskaj dostęp do portalu a wraz z nim:
- Dostęp do stale aktualizowanej wiedzy z zakresu prawa oświatowego.
- Wsparcie ekspertów w rozwiązywaniu indywidualnych problemów.
- Praktyczne wskazówki i porady ułatwiające codzienną pracę.
- Baza kilkuset scenariuszy i kart pracy gotowych do wydrukowania i zastosowania na zajęciach.
- Atrakcyjne materiały multimedialne – słuchowiska, webinaria i gry dydaktyczne.
Jeżeli posiadasz już konto
Zaloguj się
Autor: Natalia Perek
Psycholog, psychoterapeuta dzieci i młodzieży. Absolwentka psychologii klinicznej i zdrowia na Uniwersytecie Łódzkim oraz czteroletniego, całościowego kursu psychoterapii w ramach Szkoły Psychoterapii Dzieci i Młodzieży przy Laboratorium Psychoedukacji i Ośrodku Regeneracja w Warszawie. Ukończyła również dwustopniowe Studium Pomocy Psychologicznej i Interwencji Kryzysowej Instytutu Psychologii Zdrowia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Podyplomowy Kurs Arteterapii Polskiego Instytutu Ericksonowskiego. Pracowała jako psycholog w Oddziale Psychiatrii Dziecięcej. Obecnie prowadzi psychoterapię indywidualną dzieci i młodzieży oraz wsparcie rodzicielskie w Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży w SPZOZ oraz w Ambulatorium Stresu w Łodzi.