Przywitaj się, uśmiechnij się, zagadaj do kogoś. Nie bądź taki wstydzioch. Nie ma czego się wstydzić. Dorośli próbują na różne sposoby zachęcić nieśmiałe dziecko do interakcji z innymi. Nie wiedzą jednak, że lęk społeczny nie zawsze da się tak po prostu przełamać. Pokutuje przekonanie, że jeśli nieśmiałe dziecko raz zmusi się kontaktu z kimś nowym, to już będzie dobrze. Mówi się też, że często lęk społeczny w dzieciństwie jest czymś naturalnym i mija z wiekiem. Niekoniecznie. Dlaczego? Dowiedz się czym jest lek społeczny i czy należy utożsamiać go z fobią społeczną? Skorzystaj ze wskazówek dotyczących wspierania dzieci, które unikają kontaktu. Ekspertka nie tylko wyjaśnia, czym są zaburzenia lękowe u dzieci i młodzieży, ale zawraca również uwagę, kiedy objawy lęku powinny skłaniać do wizyty u specjalisty i rozważanie podjęcia terapii.
W szkole, obok uczniów, którzy z łatwością nawiązują i utrzymują relacje rówieśnicze, spotykamy również tych, którzy mają problemy z relacjami. Przejawem nieśmiałości są wstydliwość oraz brak pewności siebie i swoich działań. Dziecko z takim problemem, ze względu na zniekształcony obraz własnej osoby i zaniżoną samoocenę często ucieka przed światem. Ten wydaje mu się obcy bowiem niezrozumiały i groźny. W konsekwencji może powodować to zmniejszanie jego aktywności, wycofanie, a nawet izolację. Zauważenie problemu i odpowiednie działania pozwolą uniknąć alienacji i wykluczenia w grupie rówieśniczej. Sprawdź, jak rozpoznać problem ucznia.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
