Okres dojrzewania to czas, w którym pojawia się nieskończona ilość wątpliwości. Jaki jestem? Kim jestem? Czy na pewno czuję się komfortowo ze swoim ciałem? Jaka jest moja orientacja seksualna? To tylko maleńka próbka pytań, które powstają w głowach zwyczajnych nastolatków. Dla niektórych z nich okres dorastania to też moment, w którym wątpliwości zaczynają krążyć wokół pojęcia płci. Dla najmłodszych pokoleń określenie „niebinarny” na stałe zagościło w słowniku i nikogo nie dziwi. Kim są uczniowie, którzy się identyfikują z tym pojęciem? Jak ich wesprzeć?
Spotkać dziecko, które zmaga się dysforią płciową nie jest może tak łatwo, natomiast jeśli już jest w pobliżu, grono pedagogiczne zwykle ma wiele wątpliwości. Co robić, jak reagować, w jaki sposób zwracać się do niezwykłego ucznia? Jak podchodzić do tematu w przedszkolu, szkole podstawowej, a jak w średniej?
Społeczna świadomość – w tym wiedza naszych uczennic i uczniów – dotycząca społeczności LGBTQIA lub też LGBT+ jest coraz lepsza i szersza, ale w przypadku wielu osób nadal niepełna i niedoskonała. Wciąż też na tym polu funkcjonuje wiele mitów, stereotypów czy uproszczeń, które mogą przyczyniać się do utrwalania uprzedzeń, a nawet do gorszego traktowania osób LGBT+. Szczególnie wiele tych mitów lub po prostu niedostatku wiedzy dotyczy kwestii związanych z transseksualnością czy szerzej – z transpłciowością. Jak poruszać ten temat, by osiągać najlepsze skutki edukacyjne i wychowawcze?
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
